Carson McCullers

amerykańska pisarka, w swojej twórczości zajmująca się głównie duchową izolacją społecznych wyrzutków na południu USA

Carson McCullers (ur. 19 lutego 1917 jako Lula Carson Smith w Columbus, w stanie Georgia, zm. 29 września 1967 w Nyack, w stanie Nowy Jork) – amerykańska pisarka.

Carson McCullers
Ilustracja
Carson McCullers
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1917
Columbus
Data i miejsce śmierci 29 września 1967
Nyack,Nowy Jork
Narodowość amerykańska
Język angielski
Dziedzina sztuki lietaratura
Epoka XX w.
podpis
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Pochodziła z dość zamożnej rodziny; ojciec był zegarmistrzem i jubilerem. Miała rodzeństwo, brata Lamara Juniora i starszą siostrę Marguerite[1]. W 1932 r. jako nastolatka napisała opowiadanie A Reed of Pan. W wieku 17. lat pojechała do Nowego Jorku, gdzie w Juilliard School miała uczyć się w szkole muzycznej, ale wybrała kurs pisania na uniwersytecie Columbia i karierę literacką. Na uniwersytecie poznała redaktora Whita Burnetta z magazynu Story, na łamach którego ukazało się opowiadanie Wunderkind (1936 r.).

W 1935 r. przeniosła się do Północnej Karoliny. W 1937 r. wyszła za mąż za Reevesa McCullersa, kaprala z fortu Benning, następnie studenta dziennikarstwa w Nowym Jorku. Wkrótce powstały jej trzy najbardziej znane powieści: Serce to samotny myśliwy (1940 r., wydanie polskie 1964 r.) i W zwierciadle złotego oka (1941, wydanie polskie 1967) oraz nowela Ballada o smutnej knajpie. Obie powieści sfilmowano (odpowiednio w latach 1968 i 1967). W 1942 r. napisana Balladę o smutnej knajpie.

Z mężem rozstała się po paru latach z powodu obustronnych zdrad homoseksualnych. Po rozwodzie zamieszkała na Brooklynie z W. H. Audenem jako współlokatorem. Ich znajomymi byli: Paul Bowles, Salvador Dali, Christopher Isherwood i Tennessee Williams. Po kilku latach, w 1945 r., byli małżonkowie znowu wzięli ślub i przenieśli się do Nyack nad rzeką Hudson. Tam powstała powieść Gość weselny (1946), wstawiona Broadwayu i uznana za najlepszą sztuką sezonu.

W 1950 r. pisarka z mężem udali się do Anglii, czym rozpoczęli wieloletnią podróż po Europie. W 1953 r. w pensjonacie w Bachivillers (Francja) Reeves McCullers popełnił samobójstwo zażywając sporą dawkę barbituranów. W Europie pisarka mieszkała głównie w Paryżu.

Po powrocie do USA na prośbę Arthura Millera wydała w Nowym Jorku przyjęcie z udziałem Marilyn Monroe i Karen Blixen, autorką Pożegnania z Afryką.

W 1961 r. została opublikowana nowela Zegar bez wskazówek.

Pisarka cierpiała na kilka chorób: gorączkę reumatyczną, apopleksję, alkoholizm. W wieku 31 lat miała już całkowicie sparaliżowaną lewą stronę ciała. W swojej twórczości zajmowała się duchową izolacją społecznych wyrzutków niechcących i niepotrafiących się dopasować do norm społecznych. Zmarła po wylewie krwi do mózgu w wieku 50 lat.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

Mirosław Banasiak, "Carson McCullers. Kobieta – myśliwy", Wysokie Obcasy, 26.02.2005