Charzewice (Stalowa Wola)

Charzewice – dzielnica Stalowej Woli. Do 1977 r. stanowiły samodzielną wieś. Leżą w pobliżu Rozwadowa, nad rzeką San.

Charzewice
Dzielnica Stalowej Woli
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

stalowowolski

Miasto

Stalowa Wola

W granicach Stalowej Woli

1 września 1977[1]

SIMC

0981140

Populacja (1943)
• liczba ludności


2508

Strefa numeracyjna

(+48) 15

Kod pocztowy

37-464

Tablice rejestracyjne

RST

Położenie na mapie Stalowej Woli
Mapa konturowa Stalowej Woli, u góry znajduje się punkt z opisem „Charzewice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Charzewice”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Charzewice”
Położenie na mapie powiatu stalowowolskiego
Mapa konturowa powiatu stalowowolskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Charzewice”
Ziemia50°36′09″N 22°01′26″E/50,602500 22,023833
Portal Polska

W Charzewicach znajduje się rozległy park oraz kompleks zabudowań podworskich. Była to od pierwszej połowy XVIII wieku do wybuchu II wojny światowej siedziba rodowa książąt Lubomirskich (linii rzeszowsko-rozwadowskiej). W czasie okupacji majątek przejęli hitlerowcy, a po wyzwoleniu władze PRL przeprowadziły jego nacjonalizację. Do początku lat 90. XX w. funkcjonowało tu Państwowe Gospodarstwo Rolne oraz szkoła ogrodnicza. Cały obiekt uległ w tym okresie znacznej dewastacji.

HistoriaEdytuj

Dawniej wieś i gmina jednostkowa w powiecie tarnobrzeskim, za II RP w woј. lwowskim. W 1934 w nowo utworzonej zbiorowej gminie Charzewice[2], gdzie utworzyły gromadę[3].

Podczas II wojny światowej w gminie Charzewice w powiecie Dębica w dystrykcie krakowskim (Generalne Gubernatorstwo). Liczyły wtedy 2508 mieszkańców[4]. W październiku 1943 r. dowódca Kedywu Komendy Głównej Armii Krajowej gen. Emil August Fieldorf ps. „Nil” wydał rozkaz wykonania Akcji „F”. Celem akcji było wykonanie wyroku na niemieckim zarządcy majątku Lubomirskich Martinie Fuldnerze, który zlecił mord na rodzinie Horodyńskich w Zbydniowie.Wyrok wykonano w dworku myśliwskim w Charzewicach[5]. Emil August Fieldorf ps. „Nil” zlecił wykonanie Akcji „F” partyzantom ze Świętokrzyskiego Zgrupowania Partyzanckiego Jana Piwnika „Ponurego”, któremu towarzyszyli ocalali w mordzie bracia Andrzej i Zbigniew Horodyńscy wspomagani przez żołnierzy rozwadowskiej placówki AK „Wilcze Łyko” i oddziału dywersyjnego (NOW) Henryka Paterka ps. „Lew”. W akcji wykorzystano niemiecki mundur kapitana Luftwaffe zdobyty wcześniej w akcji w Rozwadowie na „Kokoszej Górce” przez ten sam oddział[6].

W latach 1934–1954 i 1973–1977 miejscowość była siedzibą gminy Charzewice[2], a 1954-1972 gromady Charzewice[7].

Po wojnie znów w gminie Charzewice w powiecie tarnobrzeskim w woj. rzeszowskim. W latach 1954–1972 siedziba gromady Charzewice[8]. W latach 1973–1977 ponownie stolica reaktywowanej gminy Charzewice[9], od 1 czerwca 1973 w woj. tarnobrzeskim[10]. 1 września 1977 włączone do Stalowej Woli w związku ze zniesieniem gminy Charzewice[11].

PrzypisyEdytuj

  1. Dz.U. z 1977 r. nr 27, poz. 117.
  2. a b Dz.U. z 1934 r. nr 68, poz. 555.
  3. Lwowski Dziennik Wojewódzki. 1934, nr 19, poz. 115.
  4. Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG.
  5. Kedyw.pl.
  6. [1].
  7. Dz.U. z 1934 r. nr 68, poz. 597.
  8. Uchwała Nr 34/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu tarnobrzeskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 18 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 30 listopada 1954 r., Nr. 11, Poz. 41).
  9. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312.
  10. Dz.U. z 1975 r. nr 17, poz. 92.
  11. Dz.U. z 1977 r. nr 27, poz. 116.