Chemik Police (piłka siatkowa kobiet)

kobiecy klub siatkarski (Police, Polska; zał. 1988)

Klub Piłki Siatkowej Chemik Police S.A. – polski kobiecy klub siatkarski z siedzibą w Policach, założony w 1988 roku. Dziewięciokrotny (w tym aktualny) mistrz Polski i ośmiokrotny zdobywca Pucharu Polski. Od sezonu 2013/2014 klub występuje w ORLEN Lidze.

Grupa Azoty Chemik Police
Ilustracja
Grupa Azoty Chemik Police 2021
Pełna nazwa Klub Piłki Siatkowej Chemik Police Spółka Akcyjna
Przydomek Chemiczki
Maskotka Chemiczek
Barwy biało-niebieskie
Data założenia 1988
Debiut w najwyższej lidze 1993
Liga Tauron Liga
Państwo  Polska
Adres ul. Grunwaldzka 17
72 - 010 Police
Hala sportowa Hala sportowa im. Ignacego Łukasiewicza, ul. Siedlecka 6
72-010 Police
Właściciel Grupa Azoty
Prezes Paweł Frankowski
Trener Turcja Ferhat Akbaş
Asystent trenera Polska Marek Mierzwiński Przemysław Kawka
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Od sierpnia 2013 klub działa jako spółka akcyjna. 28 czerwca 2019 roku ogłoszono, że klub od sezonu 2019/2020 będzie nosił nazwę Grupa Azoty Chemik Police.

HistoriaEdytuj

Założony w 1988 r. Chemik, to klub ściśle związany z Zakładami Chemicznymi Police. Największe sukcesy święcił na początku lat 90. W 1994 i 1995 dwukrotnie zdobył Mistrzostwo Polski, a w latach 1993-1995 – trzykrotnie z rzędu Puchar Polski. Wówczas w barwach policzanek grały takie zawodniczki, jak m.in. Małgorzata Niemczyk, Agata Żebro, Magdalena Śliwa, czy sprowadzona z Rosji Maria Liktoras. Chemik w ekstraklasie grał do sezonu 1998, kiedy patronackie ZCh Police zdecydowały się drastycznie zmniejszyć zaangażowanie finansowe. W 2000 r. sekcję pierwszoligową siatkarek przejął sąsiedni Piast Szczecin, a drużyna z Polic przez kolejne sezony grała w II lidze, a w ostatnich kilku sezonach na zapleczu ekstraklasy. W 2012 roku, gdy ZCh Police zostały jednym z zakładów wchodzących w skład ogólnopolskiej grupy producentów nawozów Grupa Azoty, w Policach znów postanowiono odbudować siłę siatkówki kobiecej.

Chronologia nazw

  • 1988: Komfort Police
  • 1994: ARS Komfort Police
  • 1995: PSPS Chemik Police
  • 2013: KPS Chemik Police
  • 2019: Grupa Azoty Chemik Police

Mimo trwających od dłuższego czasu kłopotów finansowych działacze Chemika rozważali o nawiązaniu do wyników z lat 90., kiedy to zespół rywalizował w ekstraklasie. Nieustanny pobyt na zapleczu PlusLigi Kobiet zaczynał być dla włodarzy klubu denerwujący. W sezonie 2011/2012 za cel postawiono walkę o najwyższe cele[1]. Głównym sponsorem zostały Zakłady Chemiczne Police S.A., zaś w klubie nastąpiły zmiany w zarządzie. Zespół znajdował się w czołowej czwórce, jednak po kolejnej porażce z rzędu zwolniony został wieloletni trener – Mariusz Bujek. Jego funkcję przejął dotychczasowy II trener – Piotr Sobolewski. Rozgrywki rundy zasadniczej Chemik zakończył na 3. pozycji w tabeli, wygrywając szesnaście z dwudziestu dwóch spotkań. Zostały wyeliminowane z dalszej rywalizacji już w I rundzie play-off, przegrywając w stanie rywalizacji 2:3 z KS Piecobiogazem Murowana Goślina.

W Pucharze Polski, policzanki zaszły do 3. rundy, po drodze pokonując MLKS Zawiszę Sulechów. Odpadły z dalszej rywalizacji po przegranym meczu z KS Piecobiogazem Murowana Goślina.


 
Grupa Azoty Chemik Police Mistrz Polski sezon 2020/2021
 
Grupa Azoty Chemik Police najbardziej utytułowanym klubem w najnowszej historii siatkówki kobiet
 
Grupa Azoty Chemik Police w Historii

Pomimo ambitnych planów, drużynie nie udało się awansować do ekstraklasy w sezonie 2011/2012. Policzanki musiały zadowolić się trzecią lokatą. W klubie, w którym tuż przed zamknięciem okienka transferowego poczyniono znaczne wzmocnienia, ten wynik odebrano za porażkę. W dniu 1 października dotychczasowy prezes zarządu PSPS Chemik Police Adam Kulbiej złożył rezygnację. Nowym prezesem zarządu polickiego klubu została dotychczasowa wiceprezes – Joanna Żurowska. Obok Wiktora Szostaka funkcję drugiego wiceprezesa będzie pełniła Józefa Żurawska, która do tej pory była członkiem zarządu.W sezonie 2012/2013 Policzanki osiągnęły cel, jaki był założony przed sezonem, czyli awans do Orlen Ligi. W finale play-off pokonały 3:0 w stanie rywalizacji Jedynkę Aleksandrów Łódzki. W półfinałach w identycznym stosunku meczów zwyciężyły Eliteski AZS UE Kraków, a w ćwierćfinałach Budowlanych Toruń.

W Pucharze Polski, policzanki zaszły do 5. rundy. Po drodze pokonały MLKS Zawiszę Sulechów oraz AGH Wisłę Kraków. Odpadły z dalszej rywalizacji po przegranym meczu z Jedynką Aleksandrów Łódzki.

Od chwili awansu do ekstraklasy w roku 2013 rozpoczął się kilkuletni okres absolutnej supremacji Chemika w polskiej siatkówce kobiecej. Już jako beniaminek zespół zdobył tytuł Mistrza Polski w sezonie 2013/14, po 19 latach od ostatniego mistrzostwa. W całych rozgrywkach zespół przegrał tylko 2 mecze, wygrywając 43 razy. Później zdobywał tytuł mistrzowski kolejno w sezonach: 2014/15 (51 zwycięstw, 3 porażki), 2015/16 (47 zwycięstw, 2 porażki), 2016/17 (53 zwycięstwa, 3 porażki) i 2017/18 (54 zwycięstwa, 3 porażki), zatem był to okres, w którym każdy przegrany mecz Chemika uchodził za sensację. W tym samym okresie siatkarki Chemika trzykrotnie zdobyły też Puchar Polski, w latach 2014, 2016 i 2017.

W sezonie 2018/19 Chemik wygrał ponownie zasadniczą rundę (41 zwycięstw, 3 porażki), ale w meczach play-off niespodziewanie uległ najpierw w półfinale Budowlanym Łódź, a potem w meczach o 3. miejsce DevelopResowi Rzeszów, kończąc rozgrywki na 4. miejscu. Zespół zdobył natomiast w roku 2019 Puchar Polski.

Po wspomnianym sezonie nastąpiły w zespole większe zmiany kadrowe - w zespole pojawiło się siedem nowych zawodniczek, w tym dwie reprezentantki Kuby, jedna Polski i trzy reprezentantki Polski w kategoriach młodzieżowych.

Bilans sezon po sezonieEdytuj

Sezon Rozgrywki ligowe Puchar Polski Puchary europejskie
Poziom Miejsce
1992/1993 I liga seria B 1. miejsce 1. miejsce
1993/1994 I liga seria A 1. miejsce 1. miejsce Puchar Europy Zdobywczyń Pucharów - 3. miejsce
1994/1995 I liga seria A 1. miejsce 1. miejsce Puchar Europy Mistrzyń Krajowych - 1/8 finału
1995/1996 I liga seria A 3. miejsce 2. miejsce
1996/1997 I liga seria A 6. miejsce 4. miejsce
1997/1998 I liga seria A 9-10 miejsce
1998/1999 I liga seria B
2004/2005 II liga 2. miejsce
2005/2006 II liga 1. miejsce
2006/2007 I liga 8. miejsce 1. runda
2007/2008 I liga 8. miejsce 4. runda
2008/2009 I liga 5. miejsce 2. runda
2009/2010 I liga 4. miejsce 2. runda
2010/2011 I liga 7. miejsce 3. runda
2011/2012 I liga 3. miejsce 3. runda
2012/2013 I liga 1. miejsce 5. runda
2013/2014 Orlen Liga 1. miejsce 1. miejsce
2014/2015 Orlen Liga 1. miejsce 2. miejsce Liga Mistrzyń - 4. miejsce
2015/2016 Orlen Liga 1. miejsce 1. miejsce Liga Mistrzyń - 1/12 finału
2016/2017 Orlen Liga 1. miejsce 1. miejsce Liga Mistrzyń - faza grupowa
2017/2018 Liga Siatkówki Kobiet 1. miejsce ćwierćfinał Liga Mistrzyń - faza grupowa
2018/2019 Liga Siatkówki Kobiet 4. miejsce 1. miejsce Liga Mistrzyń - faza grupowa
2019/2020 Liga Siatkówki Kobiet 1. miejsce 1. miejsce Puchar CEV - awans do półfinału
2020/2021 Tauron Liga 1. miejsce 1. miejsce Liga Mistrzyń - ćwierćfinał

Poziom rozgrywek:

     pierwszy, najwyższy ogólnokrajowy

     drugi

     trzeci

     czwarty

     piąty

SukcesyEdytuj

Występy w europejskich pucharachEdytuj

Kadra zespołu w sezonie 2021/2022Edytuj

  • Trener:
  • Asystenci trenera:   Marek Mierzwiński
  • Trener przygotowania fizycznego:   Łukasz Filipecki
  • Statystyk:   Kacper Duda
  • Fizjoterapeuta:   Damian Musielak,   Karol Subocz
  • Kierownik zespołu:   Radosław Anioł
Nr Imię i nazwisko Data ur. Wzrost Pozycja
4   Marlena Kowalewska 09.01.1992 176 rozgrywająca
6   Jovana Brakočević-Canzian 05.03.1988 196 atakująca
7   Katarzyna Połeć 13.02.1989 191 środkowa
9   Iga Wasilewska 25.04.1994 183 środkowa
11   Martyna Łukasik 26.11.1999 190 przyjmująca/atakująca
14   Natalia Mędrzyk 13.01.1992 184 przyjmująca
  Maria Stenzel[2] 25.11.1998 167 libero

Obcokrajowcy w zespoleEdytuj

Lata gry Imię i nazwisko Pozycja
2011-2012   Kristina Jordanska środkowa
2012-2013   Veronika Hudima przyjmująca
2012-2013   Vesna Jovanović środkowa
2012-2014   Lucie Mühlsteinová rozgrywająca
2013-2015   Maja Ognjenović rozgrywająca
2013-2015   Ana Bjelica atakująca
2014-2015   Sanja Malagurski przyjmująca
2014-2018   Stefana Veljković środkowa
2015-2016   Helena Havelková przyjmująca
2015-2016   Yonkaira Peña przyjmująca
2015-2017   Madelaynne Montaño atakująca
2016-2017   Jelena Blagojević przyjmująca
2017   Maret Balkestein-Grothues przyjmująca
2017-2018   Alexandra Holston atakująca
2017-2018   Straszimira Simeonowa środkowa
2017-2019   Bianka Buša przyjmująca
2017-2019   Slađana Mirković rozgrywająca
2018-2019   Chiaka Ogbogu środkowa
2018-2019   Sanja Gamma atakująca
2019-2020   Iryna Truszkina środkowa
2019-2020   Gyselle Silva atakująca
2019-2021   Wilma Salas przyjmująca
2020-   Jovana Brakočević-Canzian atakująca
2020-2021   Indy Baijens środkowa
2020   Samara Rodrigues de Almeida przyjmująca
2021[3]   Olga Strandzali przyjmująca
2021   Sinead Jack środkowa

TrenerzyEdytuj

Od Do Imię i nazwisko
30.01.2012   Mariusz Bujek
30.01.2012 04.04.2012   Piotr Sobolewski
12.04.2012 02.01.2014   Mariusz Wiktorowicz
02.01.2014 26.02.2016   Giuseppe Cuccarini
26.02.2016 16.02.2018   Jakub Głuszak
26.02.2018 21.05.2019   Marcello Abbondanza
22.05.2019 27.04.2021   Ferhat Akbaş

KapitanowieEdytuj

Sezon Imię i nazwisko
2010/2011 Justyna Raczyńska
2011/2012 Justyna Raczyńska
2012/2013 Joanna Mirek
2013/2014 Anna Werblińska
2014/2015 Anna Werblińska
2015/2016 Aleksandra Jagieło
2016/2017 Aleksandra Jagieło
2017/2018 Izabela Bełcik
2018/2019 Agnieszka Bednarek-Kasza
2019/2020 Martyna Grajber
2020/2021 Martyna Grajber

PrzypisyEdytuj

  1. W Policach myślą o awansie. sportowefakty.pl. [dostęp 23 kwietnia 2013].
  2. Reprezentantka Polski w Chemiku Police (pol.). siatka.org.
  3. Wiadomości: Greczynka odchodzi z Chemika, Strefa Siatkówki - Mocny Serwis, 24 maja 2021 [dostęp 2021-05-24] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj