Otwórz menu główne

Czaplicowie herbu Kierdeja

ród szlachecki
POL COA Kierdeja.svg

Czaplicowie herbu Kierdeja – polska rodzina szlachecka, zamieszkała w województwach: kijowskim, witebskim, wołyńskim, których wsią gniazdową był Szpanów.

Ród wywodzący się od osiadłych na Wołyniu Tatarów, którym król Polski nadał herb Kierdeja i majątek Szpanów. Od nazwy tej wsi przybrali następnie nazwisko Szpanowscy, a po zawarciu unii lubelskiej w 1569 i przyłączeniu Wołynia do Korony Królestwa Polskiego stali się polską szlachtą koronną. Pierwsza wzmianka dotycząca rodziny Czapliców herbu Kierdeja, pochodzi z 1464 roku, a dotyczy zapisu sądowego, gdzie dwaj bracia Czaplicowie: Jacko i Andrzej, występowali tam jako świadkowie kupna nieruchomości (dworu oziereńskiego).

Znani rodowcyEdytuj

Z rodu tego pochodziło wielu wybitnych działaczy społecznych, politycznych i religijnych Rzeczypospolitej XVII–XVIII wieku, np.:

w tym zruszczony renegat, który przeszedł na stronę Rosji

BibliografiaEdytuj

  • Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. III. Warszawa, 1900, s. 269.
  • Polska Encyklopedia Szlachecka / pod red. Starykoń–Kasprzyckiego. T. V. Warszawa MCMXXXVI, s. 33.