Otwórz menu główne

Dariusz Libionka

polski historyk, doktor habilitowany nauk społecznych i profesor nadzwyczajny

Dariusz Marian Libionka (ur. 25 czerwca 1963 w Bielsku-Białej) – polski historyk, doktor habilitowany nauk społecznych, profesor nadzwyczajny w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk.

Dariusz Libionka
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1963
Bielsko-Biała
Doktor habilitowany nauk społecznych
Specjalność: historia II wojny światowej, stosunki polsko-żydowskie, historia Holokaustu
Alma Mater Katolicki Uniwersytet Lubelski
Doktorat 1998
Polska Akademia Nauk
Habilitacja 2013
Polska Akademia Nauk
Profesor nadzwyczajny
Instytucja Instytut Filozofii i Socjologii PAN
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1991). W latach 1994-1998 pracował jako asystent, w latach 1999-2005 jako adiunkt w Pracowni dziejów Polski po 1945 r. w Instytucie Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk. W 1998 na podstawie rozprawy pt. „Kwestia żydowska” w prasie katolickiej w Polsce w latach trzydziestych XX wieku napisanej pod kierunkiem Krystyny Kersten uzyskał w Instytucie Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii, specjalność: historia. W latach 1999-2007 był głównym specjalistą w Oddziałowym Biurze Edukacji Publicznej lubelskiego oddziału IPN. Od 2005 pracował jako adiunkt w Zakładzie Badań nad Zagładą Żydów Instytutu Filozofii i Socjologii PAN (IFiS PAN). Od 2007 kierował równocześnie działem naukowym Państwowego Muzeum na Majdanku[1].

W 2013 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Bohaterowie, hochsztaplerzy, opisywacze. Wokół Żydowskiego Związku Wojskowego otrzymał w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk stopień doktora habilitowanego nauk społecznych w zakresie nauk o polityce, specjalności: historia II wojny światowej, stosunki polsko-żydowskie, historia Holokaustu[2].

Jest członkiem Centrum Badań nad Zagładą Żydów IFiS PAN i od 2005 redaktorem naczelnym rocznika naukowego Zagłada Żydów. Studia i Materiały[3].

Publikował m.in. w czasopismach: „Dzieje Najnowsze”, „Kwartalnik Historii Żydów”, „Karta”, „Polska 1944/1945-1989”, „Yad Vashem Studies” oraz w „Tygodniku Powszechnym”.

OdznaczeniaEdytuj

W 2008 przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Zagłada Żydów w Generalnym Gubernatorstwie, Lublin 2017 ​ISBN 978-83-62816-34-7​.
  • Bohaterowie, hochsztaplerzy, opisywacze. Wokół Żydowskiego Związku Wojskowego, wyd. Stowarzyszenie Centrum Badań nad Zagładą Żydów, Warszawa 2012 (z Laurence'em Weinbaumem).
  • Barbara Engelking, Dariusz Libionka, Żydzi w powstańczej Warszawie, Stowarzyszenie Centrum Badań nad Zagładą Żydów, Warszawa 2009.
  • Prowincja Noc. Życie i zagłada Żydów w dystrykcie warszawskim, Centrum Badań nad Zagładą Żydów IFiS PAN, Warszawa 2007; red. wspólnie z B. Engelking-Boni i J. Leociakiem.
  • Armia Krajowa i Delegatura Rządu wobec eksterminacji Żydów [w:] Polacy i Żydzi pod okupacją niemiecką 1939-1945, red. A. Żbikowski, IPN, Warszawa 2006, IPN, ​ISBN 83-60464-01-4​.
  • Akcja Reinhardt. Zagłada Żydów w Generalnym Gubernatorstwie, IPN Warszawa 2004.
  • Duchowieństwo diecezji łomżyńskiej wobec antysemityzmu i zagłady Żydów [w:] Wokół Jedwabnego, red. P. Machcewicz, Krzysztof Persak, Warszawa 2002.
  • Die Kirche in Polen und der Mord an den Juden im Licht der polnischen Publizistik und Historiographie nach 1945, „Zeitschrift für OstmittelEuropa – Forschung“ 2002, nr 2.
  • Obcy, wrodzy, niebezpieczni. Obraz Żydów i „kwestii żydowskiej” na łamach prasy inteligencji katolickiej w latach trzydziestych, „Kwartalnik Historii Żydów” 2002, nr 3.
  • Brakujące ogniwo. Sowiecka literatura antysyjonistyczna w Polsce przed i po Marcu 1968 [w:] Komunizm. Ideologia , system, ludzie, red. T. Szarota, Warszawa 2001.
  • The Catholic Church in Poland and the Holocaust, 1939-1945 [w:] The Holocaust and the Christian World, ed. C. Ritter, S. D. Smith, I. Steinfeld, London 2000.
  • Kwestia żydowska – myślenie za pomocą clichés. Przypadek “Odrodzenia” 1935-1939, „Dzieje Najnowsze” 1995, nr 3.[5][6]

PrzypisyEdytuj

  1. ISP PAN: Autoreferat Dariusza Libionki
  2. dr hab. Dariusz Libionka. nauka-polska.pl. [dostęp 2016-08-02].
  3. Redakcja. W: Zagłada Żydów. Studia i Materiały [on-line]. zagladazydow.org. [dostęp 2019-05-08].
  4. M.P. z 2008 r. nr 84, poz. 774
  5. Dariusz Libionka. tygodnikpowszechny.pl. [dostęp 2018-02-05].
  6. Libionka, Dariusz (1963- ). Katalog elektroniczny Biblioteki Narodowej. [dostęp 2018-02-05].