Otwórz menu główne

Dobropole Gryfińskie

wieś w województwie zachodniopomorskim

Dobropole Gryfińskie – (do 1945 niem. Dobberphul), wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo.

Dobropole Gryfińskie
wieś
Ilustracja
Zabudowa wsi
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat gryfiński
Gmina Stare Czarnowo
Sołectwo Dobropole Gryfińskie
Wysokość 85 - 103 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 186
Strefa numeracyjna 91
Kod pocztowy 74-106
Tablice rejestracyjne ZGR
SIMC 0783150
Położenie na mapie gminy Stare Czarnowo
Mapa lokalizacyjna gminy Stare Czarnowo
Dobropole Gryfińskie
Dobropole Gryfińskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dobropole Gryfińskie
Dobropole Gryfińskie
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Dobropole Gryfińskie
Dobropole Gryfińskie
Położenie na mapie powiatu gryfińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gryfińskiego
Dobropole Gryfińskie
Dobropole Gryfińskie
Ziemia53°18′05,99″N 14°44′48,97″E/53,301664 14,746936

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Sołectwo Dobropole GryfińskieEdytuj

Obszar działania sołectwa obejmuje miejscowość: Dobropole Gryfińskie i Sosnówko.

Pochodzenie nazwyEdytuj

Nazwa wsi pochodzi od dobre pole czyli niezadrzewione, nadające się do uprawy w odróżnieniu od okolicznych lasów – „Dobropole”[1], niem. Dobberphul.

HistoriaEdytuj

 
Zdjęcie z prawdopodobnie 1904 r., kościół, szkoła oraz gospoda

Dobropole Gryfińskie (dawniej Dobropole, niem. Dobberphul) zostało zaprojektowane jako typowa pomorska wieś owalnica. Już przed 1255 r. została przyłączona pod sprawowanie klasztoru w Kołbaczu (niem. Kolbatz) i po reformacji należała do jego urzędu. W 1786 r. struktura własnościowa wsi wyglądała następująco: siedmiu chłopów, sześciu kossatów i dwóch kowali (niem. Büdner). We wsi znajdowała się również szkoła i kościół, który istnieje do dziś. W 1840 r. Mieszkało tu 284 mieszkańców, w 1864 r. było ich już 451. Powierzchnia miejscowości wynosiła ok. 63 900 arów i miała 51 budynków mieszkalnych.

 
Zabudowa wsi w ok. 1900 r.

W 1874 roku Dobberphul zostało przyłączone do dzielnicy Mühlenbeck (pol. Szczecin-Śmierdnica ) i pozostało w niej do 1945 roku. W 1910 r. mieszkało tu 274 osób. Ich liczba w 1925 r. wynosiła już 227, w 1933 r. wzrosła do 264 i 267 w 1939 r. Do 1945 r. Dobberphul należało do okręgu Greifenhagen w okręgu administracyjnym Szczecina w pruskiej prowincji Pomorze.

Po zakończeniu II wojny światowej miejscowość znalazła się pod polską administracją i otrzymało nazwę Dobropole, która występowała aż pięć razy w województwie zachodniopomorskim, dlatego zmieniono nazwę ponownie na Dobropole Gryfińskie. Obecnie wieś znajduje się w wiejskiej gminie Stare Czarnowo w powiecie Gryfińskim, województwie zachodniopomorskim (1975–1998 województwo szczecińskie).

KościółEdytuj

 
Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego (2018)

Budynek KościołaEdytuj

Kościół fil. p.w. Podwyższenia Krzyża[2], kamienno-ceglany, zamknięty 5-boczną apsydą. Posiada wieżę dwukondygnacyjną z cegły. Stoi na podwyższonym nawsiu otoczonym murem z kamieni polnych[1].

Obecny kościół został zbudowany w 1862/1863, poprzedni kościół został prawdopodobnie zniszczony przez pożar. Nawy zbudowano na rogach i krawędziach z przetworzonych kamieni granitowych. W obszarze pomiędzy użyto nieprzetworzonych głazów. Okna i górne piętra wieży zostały zbudowane z cegieł. Kościół protestancki został wywłaszczony po 1945 r. na rzecz Kościoła katolickiego, który go konsekruje i używa go do dziś jako Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego.

ParafiaEdytuj

Przed 1945 Dobberphul (obecnie: Dobropole Gryfińskie) było własną parafią, z populacją protestancką, która należała do kościoła filialnego parafii Pruskiej Neumark (obecnie: Stare Czarnowo). Znajdowała się na obszarze dekanatu Kolbatz (pl. Kołbacz) w zachodniej części kościelnej prowincji Pomorza, Kościoła Związku Staropruskiego. W 1940, parafia Dobberphul miała 270 parafian. Ostatnim niemieckim duchownym był pastor Emil Priewe.

Dziś populacja Dobropola Gryfińskiego ma głównie charakter katolicki. Wieś należy – jak przed 1945 r. – do kościoła filialnego parafii Stare Czarnowo w dekanacie Kołbacz w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej Kościoła katolickiego w Polsce. Mieszkający tutaj protestanccy członkowie kościoła należą do kościoła Trójcy w Szczecinie w diecezji wrocławskiej Kościoła ewangelicko-augsburskiego w Polsce.

Położenie i charakterystyka wsiEdytuj

Wieś znajduje się w gminie Stare Czarnowo w powiecie gryfińskim, przy drodze lokalnej, w niewielkiej odległości od drogi nr 120 łączącej Kartno z Kobylanką do drogi krajowej nr 3 Szczecin – Śmierdnica. Sąsiaduje z miejscowością Glinna, oddaloną o 6,5 km oraz Starym Czarnowem (4 km). W pobliżu znajdują się bujne lasy oraz jezioro Miedwie. Dobropole Gryfińskie leży na terenie Puszczy Bukowej. W pobliżu kościoła znajduje się kilkanaście budynków ryglowych i szachulcowych. Na północnym skrzyżowaniu znajduje się słupek kamienny z 1892 r. oraz drewniany przydrożny krzyż. W pobliżu wsi znajduje się staw, który jest obramowany szpalerem topolowym. Na południu Dobropola Gryfińskiego rozciąga się rozległa panorama Równiny Pyrzyckiej i Wełtyńskiej[1]. Założenie przestrzenne wsi to owalnica.

PrzyrodaEdytuj

 
Lwia Paszcza - Źródło Dobropolskie 1915r.

Polana DobropolskaEdytuj

Bezleśna przestrzeń wokół wsi Dobropole Gryfińskie. Na południu otwarta stromymi stokami na przestrzeni ok. 0,3 km a pozostałe 8 km jej obwodu otaczają (południowy-wschód) partie lasów Puszczy Bukowej. Leży na obniżającym się już ku wschodowi głównym paśmie Wzgórz Bukowych (wys. ok. 60 m n.p.m.), stanowiącym niemal wyrównaną płaszczyznę pochyloną z lekka ku wsch. i płd.-wsch. Przeważają pola uprawne i sady, na płd. mokradła i torfowiska. Wzdłuż płd.-wsch. krańca polany biegnie z płd.-zach. na płn.-wsch. aleja wysadzana starodrzewem. Droga Dobropolska i asfaltowana droga do Starego Czarnowa po granicę lasów wysadzane drzewami owocowymi – niem. Dobberphuler Feld.

Potok DobropolskiEdytuj

Mierzący ok. 5 km strumień wypływający ze wschodniej części Wielkiego Moczaru, płynie na południe skrajem puszczy, tuż przy Polanie Dobropolskiej i malowniczą dolinką przez uroczysko Kamieńce a potem wśród pól pozostawiając las Budy po lewej, przecina mokradła pozostałe po zarastającym jez. Krzekno Małe i wpada do Krzekny z jej lewego brzegu powyżej mokradeł po dawnym jeziorze Krzekno Wielkie.

Źródło DobropolskieEdytuj

Wywierzysko w korycie Potoku Kłobuckiego w zakolu Drogi Bieszczadzkiej, która obiega je od północy, w odległości ok. 0,5 km na płd.-wsch. od południowej granicy rezerwatu Buczynowe Wąwozy.

Lwia PaszczaEdytuj

Pod nazwą Lwia Paszcza znane są dwa źródła obudowane niegdyś i opatrzone żeliwnym odlewem lwiej paszczy, z której wypływała woda. W obu wypadkach odlewy nie dotrwały do dziś. Jedno ze źródeł znajduje się w dolinie Kłobuckiego Potoku w Leśnictwie Osetno (tzw. Źródło Dobropolskie), drugie w dolinie Lisiego Potoku w leśnictwie Śmierdnica (tzw. Źródło Gene).



TurystykaEdytuj

Szlak Buczynowych Wąwozów
 
Dane szlaku
Państwo   Polska
Województwo Zachodniopomorskie
Początek Szczecin Śmierdnica ul. Pyrzycka,
Przez Droga Bieszczadzka - Buczynowe Wąwozy - Dolinka Sułtańskiej Wody - Polana Dobropolska
Koniec Dobropole Gryfińskie
Numer ZP-1058-y
Kolor znakowania Żółty
Długość 5,5 km

Szlak Buczynowych WąwozówEdytuj

Żółty znakowany szlak turystyczny, w województwie zachodniopomorskim, w gminie Stare Czarnowo, we wschodniej części Szczecińskiego Parku Krajobrazowego „Puszcza Bukowa”. Krótki szlak podmiejski, o długości 5,5 km, łączący dwa dłuższe: niebieski Szlak im. Stanisława Grońskiego ZP-1056 idący z Szczecina Zdunowo do Szczecina Zdroje przez Binowo i zielony Szlak im. Bolesława Czwójdzińskiego ZP-1061, idący z Morzyczyna do Dębów Krzywoustego w Szczecinie Klęskowo, co pozwala na zaplanowanie wędrówki w różnych wariantach. Umownie zaczyna się na pętli ZDiTM w Śmierdnicy, gdzie również swój początek ma szlak czarny przez Wielecki staw ZP-1079, konczący bieg w Szczecinie Jezierzycach. Na trasie szlaku pomniki przyrody, na Drodze Bieszczadzkiej na odcinku 0,6 km szlak prowadzi wzdłuż wschodniej granicy rezerwatu przyrody „Buczynowe Wąwozy”.

CharakerystykaEdytuj

  • Szlak oznakowany na obydwa kierunki jego pokonywania.
  • Szlak określony jako łatwy, z miejscowymi utrudnieniami w postaci podejść i zejść oraz błotnistych dróg. Przy polach i łąkach drogi mogą być rozjeżdżone przez ciągniki.
  • Szlak na terenach leśnych idzie głównie lasami bukowymi, drogi i ścieżki są czasami podmokłe, zdarzają się powalone drzewa.
  • Szlak można pokonać za pieszo i rowerem (w tym przypadku należy pamiętać o pierwszeństwie turystów pieszych).
  • Szlak może być wykorzystany jako trasa nordic walking z wyłączeniem niektorych odcinków.

Skala trudnościEdytuj

  • Piesza – łatwy bez utrudnień (po deszczach miejscami lekko podmokła)
  • Rower – średni z miejscowymi utrudnieniami (po deszczach miejscami lekko podmokła)
  • Nordic walking – średni z miejscowymi utrudnieniami(po deszczach miejscami lekko podmokła)

Profil szlaku Dobropole Gryfińskie → Szczecin ŚmierdnicaEdytuj

 
Profil szlaku Dobropole Gryfińskie → Szczecin Śmierdnica

LiteraturaEdytuj

  • Herbert Kämper: Nie ma specjalnego miejsca dla turystów. Wieś Dobropole w powiecie Gryfińskim. W gazecie „Die Pomersche Zeitung” (niem. Kein besonderes Ziel für Touristen. Das Dorf Dobberphul im Kreis Greifenhagen. In: Die Pommersche Zeitung) Wydanie 13/2011, s. 6.

Honorowi obywateleEdytuj

PrzypisyEdytuj