Otwórz menu główne

Drugnia

wieś w województwie świętokrzyskim

Drugniawieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Pierzchnica.

Drugnia
Panorama Drugni
Panorama Drugni
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat kielecki
Gmina Pierzchnica
Liczba ludności (2017-12-31) 282[1]
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 26-015[2]
Tablice rejestracyjne TKI
SIMC 0262059
Położenie na mapie gminy Pierzchnica
Mapa lokalizacyjna gminy Pierzchnica
Drugnia
Drugnia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Drugnia
Drugnia
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Drugnia
Drugnia
Położenie na mapie powiatu kieleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kieleckiego
Drugnia
Drugnia
50°39′24″N 20°50′11″E/50,656667 20,836389

Do 1954 roku istniała gmina Drugnia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

W Drugni znajduje się jedno ze źródeł rzeki Wschodnia i Czarnej Staszowskiej.

Integralne części wsiEdytuj

Integralne części wsi Drugnia[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0262065 Drugnia-Górki część wsi
0262071 Drugnia-Parcela część wsi
0262088 Drugnia-Zakarczmie część wsi
0262094 Drugnia-Zalesie część wsi
0262119 Młynek kolonia

HistoriaEdytuj

Co do daty powstania wsi nie ma pewności, bowiem dokumenty pisane a będące w posiadaniu archiwów kościelnych uznano za niepewne, możliwe że był to wiek XIII[5]. Pierwszy kościół, pod wezwaniem św. Wawrzyńca i św. Zygmunta Króla, wybudowano tu w XV w. Jego pozostałością jest wschodnia ściana w prezbiterium, ściany boczne nawy i zakrystia. Drugnia do rozbiorów pozostała królewszczyzną i była udostępniana kolejnym dzierżawcom. W 1617 roku spłonął pierwszy kościół. W jego miejscu wybudowano nowy – modrzewiowy.

W czasie Królestwa Kongresowego wieś i folwark rządowy, powiat stopnicki, gmina i parafia Drugnia. Leży na lewo od drogi z Chmielnika do Rakowa, posiada kościół parafialny murowany, istniał już w r. 1440[6]. Szkoła gminna, poczta w Chmielniku. W 1827 r. było tu 75 domów i 471 mieszkańców. Drugnia parafia dekanatu stopnickiego, dawniej szydłowskiego, liczy 1759 dusz. Gmina Drugnia należała wówczas do sądu gminnego okręg I w Chmielniku, gdzie też i stacja pocztowa; ludność 3072 dusz i 9188 mórg obszaru. W XVIII w. królewszczyzna Drugnia w powiecie wiślickim płaciła 955 zł. kwarty[6].

 
Tablica pamiątkowa potyczki z okresu powstania styczniowego

Pod koniec XVIII wieku założono w Drugni szpital dla ubogich. W okresie powstania styczniowego, 4 listopada 1863[7] podjazd konny z oddziału Hauke Bosaka stoczył w Drugni potyczkę z oddziałem kozackim. Miejsce walki upamiętnia krzyż, przy którym w okresie dwudziestolecia międzywojennego odbywały się uroczystości patriotyczne oraz tablica pamiątkowa umiejscowiona na terenie szkoły podstawowej.

 
Kościół pw. św. Wawrzyńca w Drugni

W okresie dwudziestolecia międzywojennego w Drugni funkcjonowała gmina, szkoła, straż pożarna, kółko rolnicze, spółdzielnia mleczarska, cegielnia. Powstały wtedy również Drużyny Strzeleckie. Ostatnimi dziedzicami Drugni byli Raczyńscy i Tańscy. W czasie II wojny światowej stacjonowały tu oddziały hitlerowskie złożone głównie z Austriaków. Wielu z mieszkańców działało w ruchu oporu oraz wspomagało lokalne oddziały partyzanckie.

Po wojnie, do 1975 r. Drugnia funkcjonowała jako gmina. Szkoła w Drugni założona już w XVI wieku; działała do początku XIX wieku. Reaktywowana w 1867 r. nieprzerwanie działa do dziś.

ZabytkiEdytuj

  • Neogotycki kościół pw. św. Wawrzyńca wzniesiony w latach 1876–1880 w miejsce spalonego kościoła z drewna modrzewiowego. Pierwszy murowany kościół powstał w Drugni ok. 1440 r., a spłonął w 1617 r. Na jego miejscu zbudowano kościół drewniany, który uległ zniszczeniu w pożarze w 1876 r. Z pierwotnego kościoła zachowała się ściana z XV wieku z portalem prowadzącym z prezbiterium do zakrystii.
Do rejestru zabytków nieruchomych został wpisany zespół kościoła parafialnego (nr rej.: A.444/1-3 z 4.01.1957, z 15.04.1967 i z 31.08.1989) złożony z: kościoła pw. św. Wawrzyńca, dzwonnicy z 1880 r., przykościelnego cmentarza oraz ogrodzenia[8].
  • Kapliczka św. Jana Nepomucena z 2 poł. XVIII wieku. Kopuła ośmioboczna na rzucie koła. (nr rej.: A.445 z 31.08.1989)[8].

Urodzeni w DrugniEdytuj

Aleksander Waligórski (1802–1873) – inżynier, porucznik w okresie powstania listopadowego i generał w czasie powstania styczniowego.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Gazeta Pierzchnicka - luty 2018 s.16
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Drugnia w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  6. a b Drugnia w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  7. Sadowski, Romuald (1968- )., In memoria posteri : powstanie styczniowe na ziemi pierzchnickiej, Pierzchnica: RS, 2017, ISBN 978-83-947408-0-1, OCLC 989767577.
  8. a b Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. s. 30. [dostęp 2015-11-12].