Drzewica karaibska

Drzewica karaibska[4] (Dendrocygna arborea) – gatunek dużego ptaka wodnego z podrodziny drzewic (Dendrocygninae) w rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje rejon Karaibów, w szczególności Bahamy. Nie wyróżnia się podgatunków[5].

Drzewica karaibska
Dendrocygna arborea[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina drzewice
Rodzaj Dendrocygna
Gatunek drzewica karaibska
Synonimy
  • Anas arborea Linnaeus, 1758[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 NT pl.svg

MorfologiaEdytuj

Długość ciała wynosi 48–58 cm, masa ciała samic 800–1320 g, samców 760–1240 g[6]. U dorosłych osobników większość upierzenia brązowa, z czarno-białymi wzorami na bokach, białawym brzuchem i czarnym dziobem[7].

Zasięg występowaniaEdytuj

Zasięg występowania obejmuje obszar zwany dawniej Indiami Zachodnimi. Obecnie miejsca lęgowe odnotowano jedynie na Bahamach, Turks i Caicos, Kubie, Kajmanach, Jamajce, Republice Dominikany, Portoryko oraz Antigui i Barbudzie. Środowisko życia stanowią namorzyny oraz tereny bagniste[7].

ZachowanieEdytuj

Gatunek osiadły, aktywny w nocy, o zmierzchu i świcie. W dzień zbiera się w grupy do 100 osobników celem wspólnego wypoczynku lub żeruje. Gniazda mieszczą się między liśćmi palm, w zaroślach oplątw lub w dziupli. Na Antigui odnotowano także gniazdo w postaci dołka wydrapanego w ziemi i wysłanego liśćmi. Okres lęgowy trwa cały rok, najintensywniejszy jednak w miesiącach letnich[7]. Samica składa zazwyczaj 6–12 kremowych jaj o wymiarach 56,4–61 mm x 40,7–43,4 mm i masie 54,5–71 g[6]. Okres inkubacji trwa około 30 dni[6].

StatusEdytuj

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2019 roku uznaje drzewicę karaibską za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened); wcześniej – od 1994 roku miała ona status gatunku narażonego na wyginięcie (VU – Vulnerable)[3]. Liczebność populacji w 2007 roku szacowano na 6–15 tysięcy dorosłych osobników; najliczniejsza populacja występuje na Kubie[8].

PrzypisyEdytuj

  1. Dendrocygna arborea, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 128. (łac.)
  3. a b BirdLife International 2019, Dendrocygna arborea, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020 [online], wersja 2020-1 [dostęp 2020-07-06] (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Dendrocygninae Reichenbach, 1849-50 - drzewice (wersja: 2020-01-10). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-07-06].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Family Anatidae (ang.). IOC World Bird List: Version 10.1. [dostęp 2020-07-23].
  6. a b c C. Carboneras & G.M. Kirwan: West Indian Whistling-Duck (Dendrocygna arborea), version 1.0. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red. red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.wiwduc1.01. [dostęp 2020-07-06]. (ang.)  
  7. a b c West Indian whistling-duck (Dendrocygna arborea). ARKive. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-07)].
  8. Species factsheet: Dendrocygna arborea (ang.). BirdLife International. [dostęp 2020-07-23].

Linki zewnętrzneEdytuj