Otwórz menu główne

Turks i Caicos

brytyjskie terytorium zależne na Karaibach

Turks i Caicos (ang. Turks and Caicos Islands) – terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim, na północ od wyspy Haiti. Obejmuje dwie grupy wysp: Turks i Caicos we wschodniej części archipelagu Bahamów. Wyspy, zbudowane z wapieni oolitowych, otaczają rafy koralowe. Są często nawiedzane przez huragany.

Turks and Caicos Islands
Turks i Caicos
Flaga Turks i Caicos
Herb Turks i Caicos
Flaga Turks i Caicos Herb Turks i Caicos
Dewiza: Each Endeavouring, All Achieving
Hymn: God Save the Queen
(Boże chroń Królową)
Położenie Turks i Caicos
Język urzędowy angielski
Stolica Cockburn Town
Status terytorium terytorium zamorskie
Zależne od Wielkiej Brytanii
Głowa terytorium królowa Elżbieta II
W jej imieniu gubernator John Freeman
Szef rządu premier: Rufus Ewing
Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe

948 km²
0
Liczba ludności (2018)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
186. na świecie
53701[1]
57 osób/km²
Jednostka monetarna dolar amerykański (USD)
Rok utworzenia rozwiązanie Federacji Indii Zachodnich
1962
Strefa czasowa UTC -5 – zima
UTC-4 – lato
Kod ISO 3166 TC/TCA/796
Domena internetowa .tc
Kod samolotowy VQ-T
Kod telefoniczny +1 649
Mapa Turks i Caicos
Latarnia Lighthouse Park

Powierzchnia kolonii wynosi 430 km², a zamieszkuje ją 30,6 tys. mieszk. (2008)[2], głównie Murzynów. Stolicą i głównym portem jest Cockburn Town – 3,7 tys. – na wyspie Wielki Turk. Podstawą gospodarki wysp jest rybołówstwo (połów gąbek, morskich ślimaków, langust i krabów), rolnictwo (uprawa agawy sizalowej) i turystyka (40 tys. turystów w 1989 roku a obecnie nawet do 100 000 rocznie[3]). Na rozwój turystyki wpływają korzystne warunki naturalne (rozległe plaże, korzystne warunki do rekreacyjnego płetwonurkowania, żeglarstwa i sportów wodnych), oraz polityczne (waluta, ruch bezwizowy z wieloma krajami). Coraz większą rolę w gospodarce kraju pełni obsługa finansowa i bankowa zagranicznych przedsiębiorstw – raj podatkowy.

HistoriaEdytuj

Wyspy zostały odkryte w 1512 przez Ponce de Leóna, ale do 1678 nie były zamieszkane. Od 1766 roku stanowią kolonię brytyjską. W okresie wczesnokolonialnym na wyspy sprowadzano masowo afrykańskich niewolników. W latach 1873-1962 wyspami administrował brytyjski gubernator Jamajki. Po uzyskaniu przez nią niepodległości Turks i Caicos stały się samodzielną kolonią z własnym samorządem lokalnym.

Czasami pojawiają się dyskusje na temat potencjalnego przyłączenia Turks i Caicos do Kanady. Takie inicjatywy były prezentowane przez kanadyjskich polityków kolejno w 1973 roku, 1986 roku, a ostatnio w 2004 r. Przekonywali oni, że wyspy byłyby idealnym schronieniem od srogich kanadyjskich zim, chętnie odwiedzanym przez Kanadyjczyków dzięki akceptowaniu kanadyjskiego dolara bez potrzeby wymiany walut. Wyspy z kolei otrzymałyby kanadyjski system socjalny i zwiększony ruch turystyczny. Ze względu na małą liczbę mieszkańców, Turks i Caicos zostałyby najprawdopodobniej terytorium, aczkolwiek parlament Nowej Szkocji zadecydował się zaprosić wyspy, by dołączyły do tej prowincji. Jak dotychczas z propozycji nie wynikły żadne oficjalne akcje[4].

GeografiaEdytuj

Osobny artykuł: Geografia Turks i Caicos.

Należące do śródziemnomorza amerykańskiego wyspy to pochodzenia rafowego obszar, cechujący się wybitnie nizinną rzeźbą terenu. Na wyspach panuje równikowy klimat, na który wpływ mają pasaty wiejące z północnego wschodu. Wyspy cechują się bardzo ubogimi zasobami wód powierzchniowych. Wyspy porasta roślinność sawannowa i charakterystyczne dla tych rejonów świata, palmy. Świat zwierząt, głównie gatunki morskie, należy do antylskiej krainy neotropikalnej.

DemografiaEdytuj

Osobny artykuł: Demografia Turks i Caicos.

Murzyni stanowią 87,6%, biali 7,9%, rasy mieszane (głównie Mulaci) 2,5%, Hindusi 1,3% a pozostali 0,7%[5].

ReligieEdytuj

Struktura religijna kraju w 2015 roku, według The Association of Religion Data Archives[6]:

 
Ambergris Cay
Cockburn Town
Middle Caicos
North Caicos
Pine Cay
Providenciales
Salt Cay
South Caicos
Porty lotnicze na Turks i Caicos

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Encyklopedia Geograficzna Świata: Ameryka Północna. Wydawnictwo OPRES Kraków 1996 ​ISBN 83-85909-20-6