Emmanuel Mounier
Emmanuel Mounier (ur. 1 kwietnia 1905 w Grenoble, zm. 22 marca 1950 w Châtenay-Malabry pod Paryżem) – francuski filozof personalista, działacz społeczny, publicysta i krytyk literacki. Założyciel i redaktor naczelny czasopisma "Esprit", animator ruchu intelektualistów o tej samej nazwie. Propagator personalizmu wspólnotowego.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Emmanuel_mounier_1905%E2%80%931950.jpg/220px-Emmanuel_mounier_1905%E2%80%931950.jpg)
Życiorys
edytujUrodził się w Grenoble w wybitnie katolickiej rodzinie miejscowego aptekarza. Po przerwaniu studiów medycznych, na które wstąpił zgodnie z wolą ojca, zaczął studiować filozofię na uniwersytecie w Grenoble pod kierunkiem Jacques’a Chevaliera, ucznia Henriego Bergsona. Od 1927 Mounier kontynuował studia filozoficzne na Sorbonie. Jego przyjaciółmi byli m.in. Jacques Maritain, Jean Daniélou, Nikołaj Bierdiajew i Gabriel Marcel.
W 1932 założył miesięcznik „Esprit”, z którym była związana cała jego późniejsza działalność społeczna i publicystyczna. W latach 1933–1939 nauczał we francuskim gimnazjum w Brukseli. W 1935 ożenił się z Paulette Leclercq i przeniósł się do Brukseli. Małżonkom urodziły się trzy córki. We wrześniu 1939 zaciągnął się do strzelców alpejskich. Po klęsce Francji w 1940 trzy tygodnie przebywał w niemieckiej niewoli. W 1942 aresztowany i uwięziony przez reżim Vichy z powodu współpracy z ruchem oporu. Po wojnie wrócił do Paryża i zorganizował w Chatenay pod Paryżem dom miesięcznika „Esprit”. Wiele podróżował, w 1946 odwiedził Polskę. Zmarł nagle w nocy z 22 na 23 marca 1950 r. na atak serca.
Był jednym z czołowych przedstawicieli lewicy katolickiej, twórcą nurtu w personalizmie katolickim, zw. personalizmem otwartym. Wychodząc od twierdzenia o istnieniu osób wolnych i twórczych, krytykował zarówno totalitaryzm, jak indywidualizm; sądząc, że osoba istnieje tylko w ramach stosunków społecznych, gdzie otrzymuje powołanie moralne. Krytykował cywilizację konsumpcyjną i egzystencjalistyczny „prymat osoby”, podkreślając potrzebę otwartości wobec drugiego człowieka.
Autor wielu książek i artykułów, których wybory ukazały się w przekładach polskich pt. Co to jest personalizm (1960, tłum. Anna Turowiczowa), Wprowadzenie do egzystencjalizmów (1964), Chrześcijaństwo i pojęcie postępu (1968). Sformułował pojęcie humanizacji ekonomii.
Zobacz też
edytujLinki zewnętrzne
edytuj- Mounier Emmanuel, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-08-18] .
- Marek Łangowski: Personalizm Emmanuela Mouniera – o życiu i myśli wielkiego człowieka i filozofa. wordpress.com. [dostęp 2020-08-18].
- ISNI: 0000000121252790
- VIAF: 27128518
- LCCN: n79060285
- GND: 118801112
- NDL: 00450687
- LIBRIS: r59tgs43p6gdkdgr
- BnF: 12283335n
- SUDOC: 027470261
- NLA: 35366115
- NKC: skuk0000936
- BNE: XX820202
- NTA: 070058962
- BIBSYS: 90083295
- CiNii: DA0065918X
- Open Library: OL132706A
- PLWABN: 9810699643005606
- NUKAT: n97071570
- J9U: 987007302829905171
- PTBNP: 99961
- CANTIC: a10556382
- LNB: 000030547
- NSK: 000101850
- ΕΒΕ: 158373
- BLBNB: 000301851
- LIH: LNB:V*114275;=BG