Enrico Berlinguer

włoski polityk

Enrico Berlinguer (MAF [berliŋ'gwɛr]) (posłuchaj wymowy i) (ur. 25 maja 1922 w Sassari, zm. 11 czerwca 1984 w Padwie) – polityk włoski. Od 1972 do śmierci przywódca Włoskiej Partii Komunistycznej (WPK).

Enrico Berlinguer
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

25 maja 1922
Sassari

Data i miejsce śmierci

11 czerwca 1984
Padwa

Poseł do Izby Deputowanych
Okres

od 1968
do 1984

Przynależność polityczna

Włoska Partia Komunistyczna

Poseł do Parlamentu Europejskiego
Okres

od 1979
do 1984

Przynależność polityczna

Włoska Partia Komunistyczna

podpis

W czasie II wojny światowej walczył w ruchu oporu. Do WPK wstąpił w 1943. W 1972 został wybrany na sekretarza generalnego WPK. Krytyk radzieckiej polityki, sprzeciwiał się interwencji ZSRR podczas praskiej wiosny oraz wojnie w Afganistanie. Był zwolennikiem samodzielności zachodnioeuropejskich partii w ruchu komunistycznym. Współtwórca eurokomunizmu i koncepcji włoskiego „historycznego kompromisu”, czyli współpracy komunistów z chadekami.

W latach 1979–1984 był posłem do Parlamentu Europejskiego[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Enrico BERLINGUER. Europarl.europa.eu. [dostęp 2010-04-06].

BibliografiaEdytuj

  • Aktualizacje encyklopedyczne. Historia. Polityka, pod redakcją prof. dr hab. Stanisława Sierpowskiego, Wydawnictwo Kurpisz S.C., Poznań 1996.