Otwórz menu główne

Eskulinaorganiczny związek chemiczny, glikozyd kumarynowy naturalnie występujący w kasztanowcu zwyczajnym (Aesculus hippocastanum), kasztanowcu kalifornijskim (Aesculus californica) oraz w dafninie, ciemnozielonej żywicy wawrzynka wilczełyko (Daphne mezereum). Występuje głównie w korze oraz nasionach kasztanowca. Wykazuje działanie neurotoksyczne[4].

Eskulina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Fluorescencja roztworu eskuliny
Fluorescencja roztworu eskuliny
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C15H16O9
Masa molowa 340,28 g/mol
Wygląd biały do prawie białego proszek lub bazbarwne kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 531-75-9
PubChem 5281417[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Podobnie jak i inne kumaryny, eskulina wykazuje niebieską fluorescencję pod wpływem światła ultrafioletowego o długości ok. 360 nm[5]. W 1929 r. Paul Krais zaobserwował, że eskulina powoduje wybielenie optyczne lnu[6].

ZastosowanieEdytuj

 
Kolonie enterokoków (ciemny kolor) na agarze z eskuliną

Eskulinę stosuje się w mikrobiologii do identyfikacji niektórych rodzajów bakterii, a w szczególności enterokoków. Enterokoki mają zdolność hydrolizy eskuliny do glukozy i eskuletyny. W obecności jonów Fe3+ powstająca eskuletyna tworzy kompleks o barwie od oliwkowo-zielonej do czarnej. Najczęściej stosuje się w tym celu pożywki z 0,1% eskuliną i cytrynianem żelaza(III).

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska X. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276. ISBN 978-83-63724-47-4.
  2. Eskulina (CID: 5281417) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. Eskulina (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2019-05-15].
  4. C.Michael Hogan (2008) Aesculus californica, Globaltwitcher.com, ed. N. Stromberg
  5. Marek Ples, Kasztanowiec - zwyczajny, ale niezwykły, „Biologia w Szkole”, 2017, s. 56-61 [dostęp 2018-04-04].
  6. Franco Brunello, Art of Dyeing in the History of Mankind, AATCC, 1973, Opis ilustracji nr 174 [dostęp 2019-05-15].

Linki zewnętrzneEdytuj