Feliks Konopasek (ur. 22 maja 1860 w Czerniowcach, zm. 28 lipca 1930 w Ryglicach w powiecie tarnowskim) – polski kompozytor, dyrygent i pedagog muzyczny.

Feliks Konopasek
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1860
Czerniowce
Data i miejsce śmierci 28 lipca 1930
Ryglice
Zawód, zajęcie dyrygent
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Kształcił się w Warszawskim Instytucie Muzycznym u Rudolfa Strobla (fortepian) i Zygmunta Noskowskiego (kompozycja). Był dyrygentem chórów i zespołów instrumentalnych w Warszawie. Zajmował się też pracą pedagogiczną. Do jego uczniów należał m.in. Zbigniew Drzewiecki.

Działał w Sekcji im. Stanisława Moniuszki Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego jako kustosz pamiątek po Stanisławie Moniuszce[1]. Redagował także wyciągi fortepianowe z dzieł scenicznych Moniuszki, m. in. Verbum nobile i Nowy Don Kiszot, czyli sto szaleństw[2].

Skomponował wiele utworów chóralnych, kameralnych i fortepianowych. Był autorem harmonizacji hymnu państwowego, zatwierdzonej okólnikiem Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 2 kwietnia 1927.

W 1930 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[3].

Utwory (wybór)Edytuj

  • Bajka „Dzieci i żaby” na chór męski
  • „Hasła” na 4-głosowy chór męski
  • Sonata fis-moll na skrzypce i fortepian

PrzypisyEdytuj

  1. Maria Prokopowicz, Rękopisy Stanisława Moniuszki w zbiorach Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego [dostęp 2019-11-26].
  2. Nowy Don Kiszot czyli sto szaleństw: krotochwila w trzech aktach - Publikacje - Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki, bibliotekapiosenki.pl [dostęp 2019-11-26].
  3. 24 maja 1930 „za zasługi na polu pracy pedagogicznej i artystycznej oraz za szerzenie kultu dla pieśni rodzimiej” M.P. z 1930 r. nr 127, poz. 187

BibliografiaEdytuj