Francisco Fernández Ochoa

hiszpański narciarz alpejczyk

Francisco "Paquito" Fernández Ochoa (ur. 25 lutego 1950 w Madrycie, zm. 6 listopada 2006 w Cercedilla) – hiszpański narciarz alpejski, złoty medalista olimpijski i dwukrotny medalista mistrzostw świata.

Francisco Fernández Ochoa
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 lutego 1950
Madryt, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 6 listopada 2006
Cercedilla, Hiszpania
Klub Club de Esquí Arroyomolinos
Debiut w PŚ 26.01 1969, Megève
(6. miejsce – slalom)
Pierwsze punkty w PŚ 26.01 1969, Megève
(6. miejsce – slalom)
Pierwsze podium w PŚ 6.03 1974, Zakopane
(1. miejsce – slalom)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Hiszpania
Igrzyska olimpijskie
złoto Sapporo 1972 Slalom
Mistrzostwa świata
złoto Sapporo 1972 Slalom
brąz Sankt Moritz 1974 Slalom

KarieraEdytuj

Największy sukces w karierze Francisco Fernández Ochoa osiągnął w 1972 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Sapporo zdobył złoty medal w slalomie. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio dwóch reprezentantów Włoch: Gustava Thöniego i Rolanda Thöniego. Jego złoty medal jest jak dotąd jedynym złotym medalem olimpijskim zdobytym przez reprezentanta Hiszpanii na zimowych edycjach igrzysk. Trzydzieści lat później, na igrzyskach w Salt Lake City, reprezentujący Hiszpanię biegacz narciarski Johann Mühlegg zdobył trzy złote medale, lecz wskutek wykrycia stosowania przez niego substancji dopingującej zostały mu one odebrane[1]. Na igrzyskach w Sapporo Fernández Ochoa wystartował także w gigancie, w którym po pierwszym przejeździe zajmował piętnaste miejsce. Ostatecznie jednak nie był klasyfikowany, ponieważ został zdyskwalifikowany. Poza tym jeszcze czterokrotnie startował na igrzyskach olimpijskich, najlepszy wynik uzyskując na igrzyskach w Innsbrucku w 1976 roku, gdzie był dziewiąty w slalomie. Na igrzyskach w Albertville w 1992 roku, jego siostra, Blanca, zdobyła drugi w historii medal olimpijski dla Hiszpanii[2].

Drugi i ostatni medal w karierze wywalczył podczas mistrzostw świata w Sankt Moritz w 1974 roku, gdzie w slalomie zajął trzecie miejsce. Lepsi w tych zawodach byli jedynie Gustav Thöni oraz Austriak David Zwilling. Był też między innymi szósty w kombinacji alpejskiej na mistrzostwach świata w Innsbrucku w 1976 roku i piąty w tej samej konkurencji podczas mistrzostw świata w Lake Placid cztery lata później (w latach 1948-1980 igrzyska olimpijskie były jednocześnie mistrzostwami świata, jednak kombinację rozgrywano tylko w ramach drugiej z tych imprez).

Pierwsze punkty w zawodach Pucharu Świata wywalczył 26 stycznia 1969 roku w Megève, gdzie zajął szóste miejsce w slalomie. Nieco ponad pięć lat później, 6 marca 1974 roku w Zakopanem zwyciężył w slalomie. Było to jego pierwsze pucharowe podium i zarazem jedyne zwycięstwo w zawodach tego cyklu. W kolejnych startach jeszcze trzykrotnie stawał na podium: 10 marca 1974 roku w Wysokich Tatrach był trzeci w slalomie, a 19 stycznia w Kitzbühel i 1 lutego 1975 roku w Megève zajmował drugie miejsce w kombinacji. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1974/1975, kiedy zajął dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej i siódme w klasyfikacji slalomu. Był też między innymi piąty w klasyfikacji kombinacji w sezonie 1979/1980.

Czwórka jego rodzeństwa także uprawiała narciarstwo alpejskie, bracia Luis i Juan Manuel oraz siostry Dolores i Blanca. Francisco czterokrotnie był chorążym olimpijskiej reprezentacji Hiszpanii: na zimowych igrzyskach w Sapporo i letnich igrzyskach w Monachium w 1972 roku, zimowych igrzyskach w Innsbrucku w 1976 roku oraz zimowych igrzyskach w Lake Placid w 1980 roku[3]. W 1972 roku został tym samym jedynym olimpijczykiem, który w jednym roku był chorążym reprezentacji na dwóch różnych igrzyskach.

Karierę zakończył w 1980 roku, w wieku 30 lat. Zmarł na chłoniaka w Cercedilla w 2006 roku, tydzień po odsłonięciu jego pomnika w tej miejscowości.

OsiągnięciaEdytuj

 
Pomnik Ochoi w miejscowości Cercedilla

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
38. 9 lutego 1968   Grenoble Zjazd 1:59,85 min +8,82 s   Jean-Claude Killy
38. 12 lutego 1968   Grenoble Gigant 3:29,28 min +16,69 s   Jean-Claude Killy
23. 17 lutego 1968   Grenoble Slalom 1:39,73 min +8,40 s   Jean-Claude Killy
DSQ 10 lutego 1972   Sapporo Gigant 3:09,62 min -   Gustav Thöni
1.  13 lutego 1972   Sapporo Slalom 1:49,27 min - -
35. 5 lutego 1976   Innsbruck Zjazd 1:45,73 min +6,18 s   Franz Klammer
24. 10 lutego 1976   Innsbruck Gigant 3:26,97 min +11,15 s   Heini Hemmi
9. 14 lutego 1976   Innsbruck Slalom 2:03,29 min +5,06 s   Piero Gros
27. 14 lutego 1980   Lake Placid Zjazd 1:45,50 min +5,19 s   Leonhard Stock
22. 19 lutego 1980   Lake Placid Gigant 2:40,74 min +5,84 s   Ingemar Stenmark
22. 22 lutego 1980   Lake Placid Slalom 1:44,26 min +7,35 s   Ingemar Stenmark

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
38. 9 lutego 1968   Grenoble Zjazd 1:59,85 min +8,82 s   Jean-Claude Killy
38. 12 lutego 1968   Grenoble Gigant 3:29,28 min +16,69 s   Jean-Claude Killy
23. 17 lutego 1968   Grenoble Slalom 1:39,73 min +8,40 s   Jean-Claude Killy
9. 8 lutego 1970   Val Gardena Slalom 1:39,47 min +4,26 s   Jean-Noël Augert
? 10 lutego 1970   Val Gardena Gigant 4:19,19 min -   Karl Schranz
? 15 lutego 1970   Val Gardena Zjazd 2:24,57 min ?   Bernhard Russi
9. 15 lutego 1970   Val Gardena Kombinacja 21,25 pkt ?   Billy Kidd
3.  10 lutego 1974   Sankt Moritz Slalom 1:49,98 min +1,58 s   Gustav Thöni
35. 5 lutego 1976   Innsbruck Zjazd 1:45,73 min +6,18 s   Franz Klammer
24. 10 lutego 1976   Innsbruck Gigant 3:26,97 min +11,15 s   Heini Hemmi
9. 14 lutego 1976   Innsbruck Slalom 2:03,29 min +5,06 s   Piero Gros
6. 14 lutego 1976   Innsbruck Kombinacja 24,62 pkt +65,47 pkt   Piero Gros
27. 14 lutego 1980   Lake Placid Zjazd 1:45,50 min +5,19 s   Leonhard Stock
22. 19 lutego 1980   Lake Placid Gigant 2:40,74 min +5,84 s   Ingemar Stenmark
22. 22 lutego 1980   Lake Placid Slalom 1:44,26 min +7,35 s   Ingemar Stenmark
5. 22 lutego 1980   Lake Placid Kombinacja 45,53 pkt +72,84 pkt   Phil Mahre

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium w zawodachEdytuj

  1.   Zakopane6 marca 1974 – slalom (1. miejsce)
  2.   Wysokie Tatry10 marca 1974 – slalom (3. miejsce)
  3.   Kitzbühel19 stycznia 1975 – kombinacja (2. miejsce)
  4.   Megève1 lutego 1975 – kombinacja (2. miejsce)

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj