Otwórz menu główne

Franco Donatoni

włoski kompozytor

Franco Donatoni (ur. 9 czerwca 1927 w Weronie, zm. 17 sierpnia 2000 w Mediolanie[1]) – włoski kompozytor.

Franco Donatoni
Ilustracja
Franco Donatoni, 1994
Data i miejsce urodzenia 9 czerwca 1927
Werona
Pochodzenie włoskie
Data i miejsce śmierci 17 sierpnia 2000
Mediolan
Gatunki muzyka poważna, muzyka współczesna
Zawód kompozytor
Odznaczenia
Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja)

ŻyciorysEdytuj

Studiował w konserwatorium w Mediolanie (1946–1947) oraz w Bolonii (1948–1951)[2]. Jego nauczycielami byli Ettore Desderi, Adone Zecchi i Lino Liviabella[3]. Później kontynuował studia u Ildebrando Pizzettiego na Akademii Muzycznej św. Cecylii w Rzymie[3]. W 1953 roku poznał Bruno Madernę, pod wpływem którego zainteresował się dodekafonią[3]. Uczestniczył w Internationale Ferienkurse für Neue Musik w Darmstadt[2][3].

Wykładał w konserwatoriach w Bolonii (1953–1955), Mediolanie (1955–1961) i Turynie[1][2][3], a także na Uniwersytecie Bolońskim[2][3] i Accademia Musicale Chigiana w Sienie[3]. Wśród jego uczniów znajdowali się m.in. Pascal Dusapin, Magnus Lindberg i Esa-Pekka Salonen[4].

W 1985 roku odznaczony francuską komandorią Orderu Sztuki i Literatury[5].

TwórczośćEdytuj

W swojej twórczości sięgał po różnorodne awangardowe techniki kompozytorskie (dodekafonia, serializm, aleatoryzm), tworzył muzykę elektroniczną i muzykę graficzną[3]. Skomponował m.in. balet La Lampara (1957), utwory orkiestrowe Strophes (1959), Sezioni (1960), Per orchestra (1962), To Earle Two (1972), Duo per Bruno (1975), Portrait na klawesyn i orkiestrę (1977), Movimento na klawesyn, fortepian i 9 instrumentów (1959), Orts na 14 instrumentów i lektora ad libitum (1968), Solo na 10 instrumentów smyczkowych (1969), About... na skrzypce, altówkę i gitarę (1979), The Heart’s Eye na kwartet smyczkowy (1981), Ronda na kwartet fortepianowy (1984), Sekstet smyczkowy (1985), De prés na sopran i instrument (1977), Abyss na głos żeński, flet basowy C i 10 instrumentów (1983), Cinis na głos żeński i klarnet basowy (1988)[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Encyklopedia muzyki. red. Andrzej Chodkowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 198. ISBN 978-83-01-13410-5.
  2. a b c d The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 221. ISBN 0-674-37299-9.
  3. a b c d e f g h Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984, s. 431–432. ISBN 83-224-0223-6.
  4. The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 237. ISBN 978-0-19-957854-2.
  5. Rocco De Cia: Franco Donatoni. Ritratto di un musicista. Estetica, composizione, insegnamento (wł.). W: Università degli Studi di Udine [on-line]. www.primalamusicapoileparole.it, 2011/2012. s. 9. [dostęp 2019-11-24].