Otwórz menu główne

Główczyce (województwo pomorskie)

wieś w województwie pomorskim
Ten artykuł dotyczy miejscowości w województwie pomorskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.

Główczyce (kaszub. Główczëce, niem. Glowitz[2])[3] – duża wieś, o charakterze małomiasteczkowym w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce, przy trasie komunikacyjnej ze Słupska do Łeby (droga wojewódzka nr 213), nad Pustynką, mającą ujście w jeziorze Łebsko. Wieś jest siedzibą sołectwa, które obejmuje również miejscowości Święcino i Klęcinko.

Główczyce
Herb
Herb Główczyc
Główczyce
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat słupski
Gmina Główczyce
Liczba ludności (2011) 1837[1]
Strefa numeracyjna (+48) 59
Kod pocztowy 76–220
Tablice rejestracyjne GSL
SIMC 0744427
Położenie na mapie gminy Główczyce
Mapa lokalizacyjna gminy Główczyce
Główczyce
Główczyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Główczyce
Główczyce
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Główczyce
Główczyce
Położenie na mapie powiatu słupskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu słupskiego
Główczyce
Główczyce
Ziemia54°37′09″N 17°22′14″E/54,619167 17,370556
Strona internetowa miejscowości

Miejscowość jest siedzibą gminy Główczyce.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Prefiks w nazwie Główczyc wskazuje na pochodzenie nazwy od imienia własnego Główka (Glove). Główczyce wzmiankowane były już w 1252, dobra główczyckie od drugiej połowy XV wieku do końca 1945 roku znajdowały się w rękach rodu von Puttkamer. Jeszcze w pierwszej połowie XIX wieku Główczyce były zdominowane przez żywioł kaszubski. Postępująca i intensywnie propagowana przez administrację pruską germanizacja tutejszych Kaszubów doprowadziła do zupełnego wynarodowienia i utraty odrębnej tożsamości (zniesienie kaszubskiego jako języka wykładowego w tutejszej szkole w 1842). Ostatnie kazanie po kaszubsku odbyło się tu w roku 1886. Do 1945 Główczyce znajdowały się na trasie linii kolejowej Słupsk-Dargoleza (zdemontowanej przez Armię Czerwoną). W czasach Polski Ludowej powstała wytwórnia wód gazowanych, żwirownia, zakłady zbożowe oraz kombinat łąkarski PGR. Działał wiejski dom towarowy, kino, powstały ośrodek zdrowia i dom kultury[4].

ZabytkiEdytuj

  • Pałac, zbudowany w połowie XIX wieku w stylu neogotyckim, z zachowaną oryginalną XIX-wieczną stolarką drzwiową i wyposażeniem gabinetu z herbami Puttkamerów.
  • Kościół neogotycki z 1891 roku, z zachowanym XIX-wiecznym ołtarzem, amboną, organami, ławkami, konfesjonałem i siedziskami dawniejszej okolicznej szlachty oraz witraże przedstawiające sceny religijne i herby dawnych szlacheckich rodów: von Krockow, von Puttkamer, von Querzen, von Zieres, von Wilkau, von Privitz zu Gettron.

Wspólnoty wyznanioweEdytuj

  • parafia Ewangelicko-Augsburska w Słupsku, filiał w Główczycach, kaplica przy ul. Kościuszki 9
  • zbór

CiekawostkiEdytuj

W tej miejscowości urodził się poseł V kadencji Sejmu RP, Jan Bednarek (ur. 1955) z Samoobrony RP.

PrzypisyEdytuj

  1. Gmina w liczbach, glowczyce.pl [dostęp 2017-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2013-06-30].
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  3. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (​ISBN 83-60437-22-X​) (​ISBN 978-83-60437-22-3​)
  4. Czesław Piskorski "Pomorze Zachodnie, mały przewodnik" Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1980 s. 138 ​ISBN 83-217-2292-X

Linki zewnętrzneEdytuj