Otwórz menu główne

Georg Kopp (ur. 25 lipca 1837 w Duderstadt koło Getyngi, zm. 4 marca 1914 w Opawie) – w latach 1881–1887 biskup Fuldy oraz 1887-1914 biskup wrocławski, kardynał.

Georg Kopp
kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb Georg Kopp
Kraj działania  Prusy
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1837
Duderstadt
Data i miejsce śmierci 4 marca 1914
Opawa
książę-biskup wrocławski
Okres sprawowania 1887–1914
Przewodniczący Fuldajskiej Konferencji Episkopatu
Okres sprawowania 1897–1913
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 28 sierpnia 1862
Nominacja biskupia 15 listopada 1881
biskup Fuldy
Sakra biskupia 27 grudnia 1881
Kreacja kardynalska 16 stycznia 1893
Leon XIII
Kościół tytularny S. Agnese fuori le mura
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 grudnia 1881
Konsekrator Daniel Sommerwerk
Współkonsekratorzy Franz Joseph von Stein
Michael Felix Korum

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z ubogiej rodziny tkaczy, do gimnazjum uczęszczał w Hildesheim, w latach 1856–1858 pracował jako telegrafista w hanowerskiej służbie państwowej. W latach 1858–1861 studiował w teologiczno-filozoficznym zakładzie naukowym w Hildesheim, święcenia kapłańskie otrzymał w 1862. Później był wikariuszem szkolnym w Henneckenrode oraz wikariuszem w Detfurcie. W 1865 został pomocnikiem przy wikariacie generalnym w Hildesheim. W 1872 roku został wikariuszem generalnym i kanonikiem, a w 1881 roku biskupem Fuldy.

Były to czasy, w których prasa atakowała duchowieństwo posłuszne papieżowi – rozkwitał ultramontanizm. Biskup Kopp zachowywał spokojny stosunek do rządu pruskiego, który wówczas wprowadzał swoimi ustawami reformy kościelne. Kopp w swoim stanowisku był popierany przez papieża Leona XIII.

Papież mianował go 1887 za zgodą rządu pruskiego księciem-biskupem Wrocławia. 16 stycznia 1893 Leon XIII mianował go kardynałem z tytularnym kościołem Sant’ Agnese fuori le mura.

Dążył do zahamowania rozwoju polskiego ruchu narodowego na Górnym Śląsku i Śląsku Cieszyńskim[1]. W czasie strajku dzieci polskich we Wrześni przeciw germanizacji trzymał stronę rządu pruskiego, a nawet torpedował skargi polskie w Watykanie. Z powodu konfliktu z Wojciechem Korfantym usiłował przeszkodzić mu w zawarciu małżeństwa kościelnego[2].

CiekawostkiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. J. Gruchała, Koło Polskie w austriackiej Radzie Państwa wobec kwestii czeskiej i Śląska Cieszyńskiego (1879-1899), Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk 1982, s. 123–124.
  2. Mieczysław Pater: Słownik biograficzny katolickiego duchowieństwa śląskiego XIX i XX wieku. Katowice 1996, s. 191.

BibliografiaEdytuj