Grindwal

rodzaj ssaka

Grindwal[6] (Globicephala) – rodzaj ssaka z rodziny delfinowatych (Delphinidae).

Grindwal
Globicephala[1]
Lesson, 1828[2]
Ilustracja
Przedstawiciele rodzaju – dwa grindwale długopłetwe (G. melas)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd Cetartiodactyla
Podrząd Whippomorpha
Infrarząd walenie
Parvordo zębowce
Nadrodzina Delphinoidea
Rodzina delfinowate
Rodzaj grindwal
Typ nomenklatoryczny

Delphinus globiceps (= Delphinus melas Traill, 1809)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowania
Mapa występowania
Kolor zielony – grindwal długopłetwy
niebieski – grindwal krótkopłetwy

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w tropikalnych, subtropikalnych, ciepłych, subarktycznych i subantarktycznych wodach wszystkich oceanów świata[7][8][9].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała samic 550–570 cm, samców 670–720 cm, noworodków 140–190 cm; masa ciała samic 1300–1500 kg, samców 2300–3500 kg, noworodków 40–80 kg[8]

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Globicephala: łac. globus „piłka, kula”; gr. κεφαλη kephalē „głowa”[10].
  • Cetus: gr. κητος kētos „wieloryb”[11]. Gatunek typowy: Delphinus globiceps G. Cuvier, 1812 (= Delphinus melas Traill, 1809); młodszy homonim Cetus Brisson, 1762 (Delphinidae).
  • Sphaerocephalus: gr. σφαίρα sphaíra „piłka, kula”; -κεφαλος -kephalos „-głowy”, od κεφαλη kephalē „głowa”[12]. Gatunek typowy: Globiocephalus incrassatus J.E. Gray, 1862 (= Delphinus melas Traill, 1809).
  • Globiceps: łac. globus „piłka, kula”; -ceps „-głowy”, od caput, capitis „głowa”[10]. Gatunek typowy: Delphinus melas Traill, 1809; młodszy homonim Globiceps Lepeletier & Serville, 1825 (Hemiptera).

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[7][6]:

PrzypisyEdytuj

  1. Globicephala, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. R.-P. Lesson: Histoire naturelle générale et particulière des mammifères et des oiseaux décoverts depuis 1788 jusqu’a nos jours. T. 1. Paris: Chez Baudouin frères, 1828, s. 441. (fr.)
  3. J.G. Wagler: Natürliches System der Amphibien: mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel. Münich: J.G. Cotta’scchen Buchhandlung, 1830, s. 33. (niem.)
  4. J.E. Gray. On the Cetacea which have been observed in the seas surrounding the British Islands. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1864, s. 244, 1864 (ang.). 
  5. W.H. Flower. Note on the Names of two Genera of Delphinidae. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1884, s. 418, 1884 (ang.). 
  6. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 188. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  7. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 296. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  8. a b J. Wang, K. Riehl & S. Dungan: Family Delphinidae (Ocean Dolphins). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 4: Sea Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2014, s. 516–518. ISBN 978-84-96553-93-4. (ang.)
  9. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Globicephala (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-04-01].
  10. a b Palmer 1904 ↓, s. 296.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 175.
  12. Palmer 1904 ↓, s. 640.

BibliografiaEdytuj