Grzegorz, imię świeckie Hryhorij Mychajłowycz Zakalak (ur. 5 lutego 1908 w Chodorowie, zm. 9 lutego 1984) – ukraiński duchowny greckokatolicki, członek grupy inicjatywnej przygotowującej siłowe przyłączenie struktur Kościoła greckokatolickiego do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, następnie biskup prawosławny.

Grzegorz
Hryhorij Zakalak
Biskup mukaczewski i użhorodzki
Kraj działania

ZSRR

Data i miejsce urodzenia

5 lutego 1908
Chodorów

Data śmierci

9 lutego 1984

Miejsce pochówku

Mukaczewo

Biskup mukaczewski i użhorodzki
Okres sprawowania

1965–1977

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Inkardynacja

Eparchia mukaczewska i użhorodzka

Śluby zakonne

17 września 1956

Diakonat

8 czerwca 1936

Prezbiterat

15 czerwca 1936

Nominacja biskupia

11 września 1956

Chirotonia biskupia

27 września 1956

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

27 września 1956

Miejscowość

Odessa

Miejsce

Sobór Zaśnięcia Matki Bożej

Konsekrator

Aleksy I

Współkonsekratorzy

Borys (Wik), Antoni (Pelwecki), Palladiusz (Kaminski), Nektariusz (Grigorjew), Sergiusz (Kostin)

Życiorys edytuj

Ukończył gimnazjum klasyczne w Stanisławowie w 1928, w 1932 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1936 ukończył greckokatolickie seminarium duchowne w Stanisławowie i przyjął święcenia diakońskie (8 czerwca), a następnie kapłańskie (15 czerwca 1936) z rąk biskupa biskupa stanisławskiego Grzegorza Chomyszyna. W 1938 został proboszczem cerkwi Opieki Matki Bożej w Stanisławowie.

Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Stanisławowa i rozpoczęciu prześladowań duchowieństwa greckokatolickiego ks. Zakalak został członkiem grupy inicjatywnej na rzecz przyłączenia parafii greckokatolickich do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Brał aktywny udział w pseudosoborze lwowskim w 1946, zaś rok później otrzymał godność protoprezbitera. Od 1949 był sekretarzem zarządu prawosławnej eparchii stanisławowskiej. W 1954 został nagrodzony prawem noszenia mitry. 11 września 1956 otrzymał nominację biskupią. W związku z tym 17 września 1956 złożył wieczyste śluby mnisze w Ławrze Poczajowskiej, zaś 21 września otrzymał godność archimandryty.

27 września 1956 w soborze Zaśnięcia Matki Bożej w Odessie miała miejsce jego chirotonia na biskupa drohobyckiego i samborskiego, w której jako konsekratorzy wzięli udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I, arcybiskupi chersoński i odeski Borys, stanisławowski i kołomyjski Antoni, lwowski i tarnopolski Palladiusz, kiszyniowski i mołdawski Nektariusz oraz biskup noworosyjski Sergiusz. W 1959 przeniesiony na katedrę czerniowiecką i bukowińską. Rok później objął zarząd eparchii lwowskiej i tarnopolskiej, pozostając do 1961 ordynariuszem eparchii czerniowieckiej. W październiku 1964 ponownie mianowany biskupem czerniowieckim, jedenaście dni po nominacji odszedł w stan spoczynku na własną prośbę, motywując ją chorobą. W lutym 1965 został mianowany arcybiskupem mukaczewskim i zarządzał eparchią przez dwanaście lat. Zmarł w 1984, pozostając w stanie spoczynku i został pochowany na cmentarzu w Mukaczewie.

Bibliografia edytuj