Otwórz menu główne

Gwiezdne wojny: część IV – Nowa nadzieja

Gwiezdne wojny, część IV: Nowa nadzieja (ang. Star Wars Episode IV: A New Hope) – chronologicznie czwarty (w kolejności powstawania – pierwszy) film z cyklu Gwiezdne wojny wyreżyserowany przez George’a Lucasa w 1977 roku pod tytułem Gwiezdne wojny, bez numeru epizodu i podtytułu (podtytuł Nowa nadzieja został dodany 10 kwietnia 1981, w nowym wydaniu filmu)[3][4]; opowiada o młodym Luke’u Skywalkerze, który – podobnie jak ojciec – chce zostać rycerzem Jedi.

Gwiezdne wojny: część IV – Nowa nadzieja
Star Wars: Episode IV – A New Hope
Logo filmu
Logo filmu
Gatunek space opera, space fantasy
Data premiery USA: 25 maja 1977[1]
PL: 30 marca 1979[1]
Edycja specjalna[1]:
USA: 31 stycznia 1997
PL: 21 marca 1997
Kraj produkcji Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 121 min
Reżyseria George Lucas
Scenariusz George Lucas
Główne role Mark Hamill
Harrison Ford
Carrie Fisher
Alec Guinness
Peter Cushing
David Prowse
Muzyka John Williams
Zdjęcia Gilbert Taylor
Scenografia Roger Christian
Kostiumy John Mollo
Montaż Richard Chew
Paul Hirsch
Marcia Lucas
T.M. Christopher
George Lucas
Produkcja Gary Kurtz
George Lucas
Wytwórnia Lucasfilm
20th Century Fox
Dystrybucja USA: 20th Century Fox
PL: Centrala Rozpowszechniania Filmów
PL: Syrena EG (edycja specjalna)
Budżet 11 000 000 USD[2]
Przychody brutto 775 398 007 USD[2]
Poprzednik Gwiezdne wojny: część III – Zemsta Sithów
Kontynuacja Gwiezdne wojny: część V – Imperium kontratakuje
Nagrody
6 Oscarów, Złoty Glob, 2 BAFTA, Grammy, LAFCA, Kryształowa Statuetka, 7 Top List, 11 Saturnów
Strona internetowa

W serwisie Rotten Tomatoes film uzyskał 93% pozytywnych recenzji[5].

Spis treści

FabułaEdytuj

Akcja Nowej nadziei toczy się dziewiętnaście lat po upadku Republiki i powstaniu Imperium oraz walce między Anakinem (obecnie Lordem Vaderem), a Obi-Wanem (obecnie Benem Kenobim), czyli w roku 0 BBY/ABY. Po upadku Republiki (czas zwany Wielką Czystką – okres pomiędzy Zemstą Sithów a Nową nadzieją) Lord Vader zabił większość rycerzy Jedi w galaktyce. W wykonywaniu tego planu wspomagali go szturmowcy.

Imperium sprawuje najwyższą władzę w galaktyce. Organizacją usiłującą je obalić jest Sojusz Rebeliantów, dowodzony przez Mon Mothmę. Jak dotąd ponoszący porażki rebelianci, odnieśli pierwsze zwycięstwo i wykradli Imperium plany wielkiej bojowej stacji kosmicznejGwiazdy Śmierci, zdolnej do niszczenia całych planet. Darth Vader rusza w pościg za statkiem rebeliantów. Po pewnym czasie wraz ze szturmowcami wdziera się na pokład i porywa księżniczkę Leię, która wcześniej jednak przekazuje plany dwóm droidom – R2-D2 i C-3PO. Roboty ewakuują się i lądują na planecie Tatooine, gdzie zostają porwani przez Jawów i wystawieni na sprzedaż. Leia z kolei jest torturowana przez Vadera.

Na Tatooine, dziewiętnastoletni farmer – Luke Skywalker wybiera się wraz z wujem Owenem na wyprzedaż, gdzie dokonuje zakupu R2-D2 i C-3PO. Podczas jednej z napraw R2-D2, odkrywa on, iż robot zawiera w sobie wiadomość od księżniczki, w której prosi ona niejakiego Bena Kenobiego o pomoc. Skywalker postanawia go odnaleźć, lecz wuj sprzeciwia się. W pewnym momencie okazuje się, że R2-D2 uciekł. Luke i C-3PO ruszają jego tropem, lecz gdy go znajdują, zostają zaatakowani przez Ludzi Pustyni. Z sytuacji wybawia ich Ben Kenobi, a w rzeczywistości Obi-Wan Kenobi, rycerz Jedi. Następnie zabiera chłopaka i droidy do swego domu. Podczas rozmowy starzec mówi Luke’owi, że jego ojciec był wielkim Jedi, lecz został pokonany przez Lorda Vadera – byłego ucznia Obi-Wana. Przekazuje mu także miecz świetlny i wyjawia, że istnieje Moc – pole energii spajające cały wszechświat. Kenobi proponuje chłopakowi udział w wyprawie, jednak ten uznaje, że jest potrzebny do pracy w domu. Gdy wraca, zastaje zniszczoną farmę i dom oraz spalone ciała wujostwa, zabitych przez szturmowców. Chłopak uznaje, że nic go już nie trzyma na farmie.

Ben, Luke i droidy udają się do kantyny w Mos Eisley w poszukiwaniu pilota. Po krótkiej kłótni, w wyniku której Kenobi odcina pewnemu kosmicie rękę mieczem świetlnym, odnajdują przemytników – Hana Solo oraz jego kompana, Wookie’ego imieniem Chewbacca. Proponują im wysokie wynagrodzenie za przewóz. Han jest w sporze z potężnym Huttyjskim gangsterem Jabbą, któremu jest winny sporą sumę kredytów galaktycznych, przez co ten jest gotów wiele zapłacić za jego życie. Tuż po wyjściu Luke’a i Bena zabija łowcę nagród – rodianina Greedo, który chce zdobyć nagrodę za pozbycie się Solo. Według planu Luke, Han, Ben i Chewbacca lecą na Alderaan. Podczas podróży Ben uczy Skywalkera posługiwania się Mocą oraz sztuki Jedi.

W międzyczasie na Gwieździe Śmierci księżniczka jest torturowana przez Dartha Vadera, który usiłuje wyciągnąć z niej informacje na temat położenia tajnej bazy rebeliantów. Ponieważ tortury nie dają rezultatów, wielki moff Wilhuff Tarkin szantażuje Leię groźbą użycia mocy Gwiazdy Śmierci na jej rodzimej planecie, Alderaanie. Leia kłamie, że baza znajduje się na Dantooine, nie powstrzymuje to jednak Tarkina przed zniszczeniem Aldeeranu. W tym samym momencie Kenobi mówi, iż odczuł zaburzenie w Mocy, „coś, jakby ból miliardów istot”. Gdy docierają na miejsce, odkrywają, że planeta została zniszczona. Wkrótce Gwiazda Śmierci wciąga ich do swojego wnętrza za pomocą promieni ściągających i blokuje wyjście polem ochronnym.

Luke, Han i Chewbacca ruszają uwolnić Leię, a droidy w obawie o swoje bezpieczeństwo przemieszczają się po stacji. Ben natomiast idzie wyłączyć pole ochronne, by ich statek – Sokół Millennium mógł odlecieć. Wyłącza pole i natrafia na Lorda Vadera, z którym wdaje się w pojedynek na miecze świetlne. Solo, Skywalker i Wookie odnajdują księżniczkę. Trafiają do zsypu na śmieci, gdzie mają zostać zgnieceni. W porę jednak ratuje ich R2-D2. Następnie natykają się na walczących ze sobą Bena i Vadera. Kenobi również ich zauważa i z rozmysłem opuszcza miecz. Lord Vader go zabija. Czwórka bohaterów odlatuje.

W bazie rebeliantów ustalony zostaje plan, według którego kilku pilotów (w tym Luke) poleci myśliwcami X-wing na Gwiazdę Śmierci i trafi w jej słaby punkt – szyb wentylacyjny. Przed odlotem Skywalker kłóci się z Hanem, który nie chce brać udziału w misji, bo interesują go tylko pieniądze.

Rozpoczyna się bitwa o Yavin, w której po jednej biorą udział 3 eskadry Rebelii i myśliwce Imperium, gdyż lasery Gwiazdy nie są w stanie trafić w małe maszyny rebelii. W pewnej chwili do walki przyłącza się Darth Vader, będący świetnym pilotem. Po długiej zaciętej bitwie Luke zostaje jednym z trzech żywych pilotów (obok m.in. Wedge Antillesa). Przed śmiercią ocala ich zreflektowany Han Solo, który niszczy myśliwce Imperium. Luke słyszy głos Bena, który każe mu użyć Mocy przy oddawaniu strzału. Skywalker tak też robi i niszczy stację kosmiczną z Tarkinem na pokładzie. Lord Vader ucieka.

Luke i Han zostają bohaterami rebelii, jak również jej członkami.

ObsadaEdytuj

Edycja z 1997 rokuEdytuj

W 1997 roku wydano edycję specjalną filmu, w której wprowadzono wiele zmian względem oryginału z 1977 roku – m.in.:

  • dodano ujęcia szturmowców Imperium jeżdżących na dewbackach na Tatooine,
  • dodano scenę rozmowy Hana Solo z Jabbą przy Sokole Millenium w Mos Eisley,
  • zmieniono konfrontację Hana z Greedo w kantynie w Mos Eisley – w tej edycji Greedo strzelił w kierunku Hana pudłując, zanim został przez niego zabity, co jednak spotkało się z dezaprobatą ze strony wielu fanów Gwiezdnych wojen,
  • do sceny zniszczenia Alderaanu przez Gwiazdę Śmierci dodano pierścień eksplozji,
  • dodano scenę rozmowy Luke’a z Biggsem Darklighterem na Yavinie IV,
  • dodano pierścień eksplozji w scenie zniszczenia Gwiazdy Śmierci,
  • część ujęć przerobiono z dodaniem CGI.

NagrodyEdytuj

Film zdobył sześć Oscarów w następujących kategoriach: najlepsza muzyka, najlepszy montaż, najlepsze kostiumy, najlepsza scenografia, najlepszy dźwięk i najlepsze efekty specjalne. Otrzymał również nagrodę specjalną za efekty dźwiękowe. Był ponadto nominowany w kategoriach najlepszy film, najlepsza reżyseria, najlepszy scenariusz oryginalny i najlepszy aktor drugoplanowy (Alec Guinness).

Film otrzymał także nagrodę Hugo w kategorii najlepsza prezentacja dramatyczna w 1978 roku[6].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Star Wars: Episode IV – A New Hope (1977) – Release Info (ang.). IMDb. [dostęp 2016-07-05].
  2. a b Box Office Mojo (ang.). [dostęp 2016-01-24].
  3. Star Wars: Episode IV A New Hope | Lucasfilm, lucasfilm.com [dostęp 2017-11-23].
  4. BBC NEWS | Entertainment | 30 pieces of trivia about Star Wars, news.bbc.co.uk [dostęp 2017-11-23].
  5. Star Wars: Episode IV – A New Hope (1977) – Rotten Tomatoes, www.rottentomatoes.com [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  6. 1978 Hugo Awards. World Science Fiction Society. [dostęp 2016-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu].

Linki zewnętrzneEdytuj