Henri Dutilleux

kompozytor francuski

Henri Paul Julien Dutilleux[1] (ur. 22 stycznia 1916 w Angers, zm. 22 maja 2013 w Paryżu) – francuski kompozytor i pedagog.

Henri Dutilleux
ilustracja
Imię i nazwisko Henri Paul Julien Dutilleux
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1916
Angers
Pochodzenie francuskie
Data i miejsce śmierci 22 maja 2013
Paryż
Gatunki muzyka poważna, muzyka współczesna
Zawód kompozytor, pedagog
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Świętego Karola (Monako)
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

W latach 1933-1936 studiował w Konserwatorium Paryskim, m.in. pod kierunkiem Philippe’a Gauberta (dyrygenturę), Maurice’a Emmanuela (historię muzyki) i Henri Bussera (kompozycję)[2]. Pracował m.in. jako kierownik działu ilustracji muzycznych rozgłośni Office de Radiodifussion-Télévision Française (ORTF). Od 1961 wykładał kompozycję w École Normale de Musique, od 1970 w konserwatorium paryskim. Był m.in. członkiem komitetu wykonawczego Międzynarodowej Rady Muzyki UNESCO.

Odznaczony Krzyżem Wielkim Legii Honorowej (2004)[1] oraz monakijskim Orderem Świętego Karola w stopniu Komandora (1998)[3].

TwórczośćEdytuj

Był twórcą utworów na orkiestrę (m.in. dwóch symfonii, 1951 i 1959), utworów kameralnych, fortepianowych, wokalno-instrumentalnych. Tworzył także muzykę do baletu, na potrzeby teatru, filmu i telewizji. Do najbardziej znanych kompozycji Dutilleux obok wspomnianych symfonii należą koncert wiolonczelowy Tout un monde lointain (1969), zbiór utworów Ainsi la nuit na kwartet smyczkowy (1976), koncert skrzypcowy L’arbre des Songes (1985). Sonatę fortepianową z 1948, którą oznaczył opus 1, skomponował specjalnie dla żony, pianistki Geneviève Joy.

Dutilleux tworzył we własnym awangardowym stylu, niezależnym od współczesnych nurtów. Uważany jest za kontynuatora francuskiej tradycji kompozytorskiej Maurice Ravela, Claude Debussy’ego i Alberta Roussela. Za swoje prace otrzymał wiele nagród, m.in. Grand Prix de Rome (1938, za kantatę L’anneau du roi), Prix du Portique (1953), Grand Prix National de Musique (1967), Ernst von Siemens Musikpreis (2005).

PrzypisyEdytuj

  1. a b Encyclopædia Britannica Book of the Year 2014. London: Encyclopædia Britannica, 2014, s. 132. ISBN 978-1-62513-171-3.
  2. Zmarł Henri Dutilleux, polmic.pl [dostęp 2020-05-18] (pol.).
  3. Ordonnance Souveraine n° 13.454 du 13 mai 1998 portant nominationd'un Commandeur dans l'Ordre de Saint-Charles (fr.). Journal de Monaco. [dostęp 2019-12-24].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj