Otwórz menu główne
Herb województwa kaliskiego
Herb województwa kaliskiego w herbie Władysława II Jagiełły
Herb województwa kaliskiego w herbie województwa łódzkiego (II RP)

Herb województwa kaliskiego – herb ziemski, pierwotny herb Wielkopolski właściwej (województwa kaliskiego i poznańskiego), element herbu Korony Królestwa Polskiego 13861501, herb województwa kaliskiego 13141793, departamentu kaliskiego 18071815, województwa kaliskiego 18161837, guberni kaliskiej 18371844, element herbu guberni warszawskiej 18441869, element herbu województwa poznańskiego 19451975, herb województwa kaliskiego 19751998; herb Kaliskiego i Wielkopolski Wschodniej.

Herb przedstawia w polu szachowanym czerwono-srebrnym, czarną głowę tura w złotej koronie i ze złotym kolcem w nozdrzach

W „Kronice Polskiej” Marcina Bielskiego stoi, że Woiewodztwo Kaliskie nosi Zubrza głowe, maiac Korone złota między rogami, a według „Geografii ziem dawnej Polski” Zygmumta Glogera herbem województwa kaliskiego była Wieniawa tj. głowa żubra w koronie, z pierścieniem, przechodzącym przez nozdrza, na polu w szachownicę z barwy białej i czerwonej ułożonem.

Blazon: w polu szachowanym srebrno-czerwonym głowa bawołu czarna, w koronie złotej pomiędzy rogami i ze złotym kolcem w nozdrzach[1].

Mobilia: bawół: symbol szlachetności, mocy, opieki nad słabszym; korona: symbol mocy, siły, udostojnienia, nagrody za wyjątkowe męstwo (nadawany przez monarchę).

PrzypisyEdytuj

  1. Długosz J., Insignia seu Clenodia Regis et Regni Poloniae..., opr. Celichowski S., Poznań 1885, gdzie wyrażenie „bawołu” odnosi się do osobnika płci męskiej tura lub żubra.

BibliografiaEdytuj

  • Kuczyński S., Polskie herby ziemskie: geneza, treści, funkcje, Warszawa 1993
  • Osiemnaście wieków Kalisza, t. 1–3, pod red. A. Gieysztora, Kalisz 1960–1962
  • Rocznik Wielkopolski Wschodniej, t. 3, Poznań 1975
  • Znamierowski A., Insygnia, symbole i herby polskie, Warszawa 2003