Himerios
Himerios (Ἱμέριος; ur. ok. 310, zm. ok. 390[1]) – grecki sofista i retor.
Pochodził z Prusy w Bitynii[2][1]. Studiował w Atenach, gdzie spędził później większość życia jako nauczyciel retoryki. Wśród jego uczniów znajdowali się Grzegorz z Nazjanzu i Bazyli Wielki[1]. Przyjaźnił się z cesarzem Julianem Apostatą, przez pewien czas był jego sekretarzem[2].
Była autorem 80 mów, z których Focjusz czytał 72[1]. Do czasów współczesnych w całości zachowały się 24 oraz wyciągi z 10[1][3]. Znajdują się wśród nich deklamacje, mowy okolicznościowe, pochwały miast i dostojników cesarskich oraz mowy szkolne[3]. Można w nich odnaleźć parafrazowane prozą fragmenty ód Alkajosa, Safony i Anakreonta[3]. Mowy Himeriosa noszą wpływ stylu azjanickiego[3], przeładowane są sztucznymi ozdobnikami retorycznymi[2].
Przypisy
edytuj- ↑ a b c d e The Oxford Classical Dictionary. edited by Simon Hornblower, Antony Spawforth, Esther Eidinow. Oxford: Oxford University Press, 2012, s. 685. ISBN 978-0-19-954556-8.
- ↑ a b c Mała encyklopedia kultury antycznej. red. Zdzisław Piszczek. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 321. ISBN 83-01-03529-3.
- ↑ a b c d Stanisław Stabryła: Historia literatury starożytnej Grecji i Rzymu. Wrocław: Ossolineum, 2002, s. 207.
- ISNI: 0000000434833692
- VIAF: 297689158, 263567849, 121546030, 283966963, 267519262, 1143159474068627660591, 4206159478212827990009, 3595168049035938410002, 265032873, 298214892
- LCCN: n93060430
- GND: 118912763
- LIBRIS: 86lpv6hs033fs5c, vs68cx6d07ldfhm
- BnF: 161380430
- SUDOC: 079119115
- SBN: MILV177111
- NLA: 61542573
- BNE: XX5165988
- NTA: 155942735
- BIBSYS: 95002234
- CiNii: DA13628815
- Open Library: OL5375372A
- PLWABN: 9810693706105606
- NUKAT: n2008138803
- J9U: 987007262644005171
- CANTIC: a11234714
- ΕΒΕ: 160174