Otwórz menu główne

Ireneusz, imię świeckie Wałentyn Anatolijowycz Semko (ur. 11 czerwca 1963 we wsi Ropotucha, zm. 23 września 2017) – ukraiński biskup prawosławny.

Ireneusz
Walentyn Semko
Metropolita nieżyński i priłucki
Ilustracja
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1963
Ropotucha
Data śmierci 23 września 2017
Metropolita nieżyński i priłucki
Okres sprawowania 2017
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Inkardynacja Eparchia nieżyńska
Śluby zakonne 26 lutego 1985
Diakonat 6 kwietnia 1985
Prezbiterat 30 listopada 1986
Chirotonia biskupia 10 czerwca 2007
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 10 czerwca 2007
Miejscowość Kijów
Miejsce Cerkiew Świętych Antoniego i Teodozjusza Pieczerskich
Konsekrator Włodzimierz (Sabodan)
Współkonsekratorzy Agatangel (Sawwin), Nataniel (Kałajdżiew), Joannicjusz (Kobziew), Onufry (Berezowski), Marek (Petrowcy), Sofroniusz (Dmytruk), Anatol (Hładky), Paweł (Łebid), Mitrofan (Jurczuk), Ambroży (Polikopa), Hiob (Smakouz), Agapit (Horáček), Longin (Korczagin), Łukasz (Kowałenko), Melecjusz (Jehorenko), Antoni (Pakanycz)

ŻyciorysEdytuj

Wychował się we wsi Ładyżynka w rejonie humańskim obwodu czerkaskiego Ukraińskiej SRR. W 1982 rozpoczął studia w instytucie inżynieryjno-budowlanym w Kijowie, z których zrezygnował po roku. Wstąpił wówczas do seminarium duchownego w Moskwie. Jesienią 1984 został posłusznikiem w Ławrze Troicko-Siergijewskiej, gdzie 26 lutego 1985 złożył śluby wieczyste z imieniem Ireneusz. 6 kwietnia tego samego roku przyjął święcenia diakońskie, zaś 30 listopada 1986 arcybiskup czeboksarski i czuwaski Barnaba udzielił mu święceń kapłańskich. W 1987, po ukończeniu nauki w seminarium duchownym został przeniesiony do ławry Poczajowskiej, zaś w 1991 – do ławry Kijowsko-Peczerskiej. W tym samym okresie studiował w Moskiewskiej Akademii Duchownej, której dyplom uzyskał w 1992. W 2006 uzyskał tytuł kandydata nauk za pracę Historia prawosławnych monasterów żeńskich na Ukrainie w XX wieku.

W 2007 Święty Synod Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego wydzielił z eparchii czernihowskiej nową eparchię nieżyńską. 10 czerwca tego samego roku w soborze Zaśnięcia Matki Bożej w ławrze Peczerskiej miała miejsce jego chirotonia na biskupa nieżyńskiego. Od 10 kwietnia 2008 nosi tytuł biskupa nieżyńskiego i priłuckiego. W 2014 został podniesiony do godności arcybiskupiej[1]. 28 lipca 2017 r. został podniesiony do godności metropolity[2]. Zmarł w 2017 po chorobie[3] i został pochowany w Czerwonogórskim Monasterze Opieki Matki Bożej w Bakajiwce (obwód czerkaski)[4].

OdznaczeniaEdytuj

  • 1985 – medal św. Sergiusza z Radoneża I stopnia
  • 2000 – order jubileuszowy „Narodzenie Pańskie 2000” II stopnia
  • 2001 – order św. Dymitra Sołuńskiego IV stopnia
  • 2003 – order św. Nestora Kronikarza II stopnia
  • 2008 – order św. apostoła i ewangelisty Jana Teologa II stopnia

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj


Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup nieżyński
2007 – 2017
Następca
Klemens (Weczeria)