Otwórz menu główne

Mitrofan, imię świeckie Mychajło Iwanowycz Jurczuk (ur. 19 listopada 1962 w Biłohirii) – biskup Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Mitrofan
Mychajło Jurczuk
Metropolita ługański i alczewski
Ilustracja
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1962
Biłohirja
Metropolita ługański i alczewski
Okres sprawowania od 2014
Przewodniczący Wydziału Zewnętrznych Stosunków Cerkiewnych Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego
Okres sprawowania od 2012
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Inkardynacja Eparchia ługańska
Śluby zakonne 21 sierpnia 1990
Diakonat 1 września 1990
Prezbiterat 16 września 1990
Chirotonia biskupia 30 lipca 2000
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 30 lipca 2000
Konsekrator Włodzimierz (Sabodan)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w religijnej rodzinie w regionie Chmielnickiego. Jego ojciec był stolarzem, matka – wychowawczynią przedszkolną[1].

Po ukończeniu szkoły średniej w latach 1981–1983 odbywał zasadniczą służbę wojskową. W 1987 ukończył naukę w seminarium duchownym w Odessie i rozpoczął wyższe studia teologiczne w Moskiewskiej Akademii Duchownej. W 1988, w ramach wymiany studentów, przeniósł się na Chrześcijańską Akademię Teologiczną w Warszawie, gdzie w 1993 uzyskał tytuł magistra teologii. W czasie studiów, 21 sierpnia 1990, złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Mitrofan na cześć św. Mitrofana z Woroneża. 1 września 1990 został hierodiakonem, zas 16 września tego samego roku – hieromnichem. Na jego decyzję o wstąpieniu do monasteru wpływ miała korespondencja z archimandrytą Cyrylem (Pawłowem) z ławry Troicko-Siergijewskiej[1].

W 1994 wrócił na Ukrainę. Został wykładowcą seminarium i Akademii Duchownej w Kijowie, zamieszkując na stałe w ławrze Peczerskiej. Otrzymał kolejno godności ihumena (1994) i archimandryty (1995). W Akademii Duchownej był kolejno inspektorem i prorektorem.

30 lipca 2000 miała miejsce jego chirotonia na biskupa pomocniczego eparchii kijowskiej z tytułem biskupa perejasławsko-chmielnickiego. W 2000 został kanclerzem Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego. Od 2003 nosi tytuł arcybiskupi. Od 2006 kierował komisją Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego ds. dialogu z Ukraińskim Autokefalicznym Kościołem Prawosławnym. 31 maja 2007 objął katedrę białocerkiewską i bogusławską. W czerwcu 2011 w Białej Cerkwi został na jego wniosek zorganizowany monaster św. Serafina z Sarowa, którego został pierwszym przełożonym[2].

W 2011 r. wszedł w skład Wyższej Rady Cerkiewnej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego[3]. W maju 2012 Święty Synod Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego przeniósł go na stanowisko kierownika Wydziału Zewnętrznych Stosunków Cerkiewnych Kościoła, zwalniając go zarazem z obowiązków jego kanclerza[4]. W lipcu tego samego roku został przeniesiony na katedrę ługańską[5]. W 2014 otrzymał godność metropolity[6].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj


Poprzednik
Powstanie urzędu
Kanclerz Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego
2000 – 2012
Następca
Antoni (Pakanycz)
Poprzednik
Serafin (Zaliznicki)
Biskup białocerkiewski
2007 – 2012
Następca
Augustyn (Markiewicz)
Poprzednik
Joannicjusz (Kobziew)
Biskup ługański
od 2012
Następca
Nadal sprawuje urząd