Otwórz menu główne

Iwonka – polski film niemy z 1925 roku oparty na powieści Juliusza Germana. Film nie zachował się w całości. W 2013 roku w holenderskim archiwum został odnaleziony 20-minutowy fragment[1][2].

Iwonka
Gatunek dramat
Data premiery 4 listopada 1925
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Reżyseria Emil Chaberski
Scenariusz Edward Puchalski
Główne role Jadwiga Smosarska,
Wojciech Brydziński,
Władysław Grabowski,
Mieczysław Frenkiel
Zdjęcia Zbigniew Gniazdowski
Scenografia Józef Galewski
Produkcja Film Polski

W roli tytułowej wystąpiła Jadwiga Smosarska, największa gwiazda polskiego kina w okresie dwudziestolecia międzywojennego[3].

ObsadaEdytuj

FabułaEdytuj

Nad osieroconą Iwonką (matka umiera, ojciec ginie w pojedynku) opiekę przejmuje przyjaciel ojca Olistierna. Bez zgody opiekuna Iwonka przyjmuje posadę guwernantki u Wyszomirskiego. Jego syn, Bohdan Wyszomirski, zakochuje się w niej jednak bez wzajemności, ona bowiem żywi uczucia do porucznika Jerzego Grota. Grot wraz ze swoim oddziałem ułanów chroni okolicę przed bandytami. W czasie jednego z takich napadów Iwonka zostaje uprowadzona przez Gabriela. Dziewczynie udaje się jednak zbiec. Zostaje odnaleziona przez Bohdana. Iwonka i Jerzy wyznają sobie miłość. Dziewczynę odwiedza Olistierna i namawia na pójście do szkoły w Warszawie oraz proponuje małżeństwo. Iwonka odmawia. Gdy dowiaduje się, że jej ukochany Jerzy jest w środku krwawej zawieruchy, wyrusza do niego. Odnajduje jego pułk, gdzie kapelan udziela im ślubu.

Zobacz teżEdytuj

Druga ekranizacja powieści miała miejsce 14 lat później i została przerwana przez wybuch II wojny światowej – por. Iwonka.

PrzypisyEdytuj

  1. Niezwykłe znalezisko. Filmoteka Narodowa – Nitrofilm, 2013-02-04. [dostęp 2013-03-04].
  2. Łukasz Gazur: „Iwonka” wraca do Polski. Dziennik Polski, 2013-02-11. [dostęp 2013-03-04].
  3. Uważam Rze Historia, nr 6 (63) czerwiec 2017, s. 7

Linki zewnętrzneEdytuj