Emil Chaberski

polski aktor i reżyser

Emil Chaberski (ur. 28 maja 1891 w Krakowie, zm. 14 września 1967 w Warszawie) – polski reżyser, aktor, tłumacz i pedagog.

Emil Chaberski
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1891
Kraków
Data i miejsce śmierci 14 września 1967
Warszawa
Zawód reżyser, aktor, pedagog
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Emila Chaberskiego i Hanny Różańskiej - Chaberskiej na Cmentarzu Powązkowskim

ŻyciorysEdytuj

Syn Hilarego. W 1908 roku ukończył Szkołę Dramatyczną M. Przybyłowicza w Krakowie. Zadebiutował 17 września 1908 rolą Kuby w Weselu Stanisława Wyspiańskiego w Teatrze Polskim w Łodzi. Grał i reżyserował m.in. w Sosnowcu, Moskwie, Kijowie i Warszawie. W latach 1952–1955 związany był ze szczecińskim Teatrem Dramatycznym, w którym był kierownikiem artystyczny i dyrektorem (1954–1955). W szczecińskim teatrze wyreżyserował 15 sztuk teatralnych m.in. Ożenek Gogola, Wilhelma Tella Schillera, Mieszczan Gorkiego. Od 1922 do wybuchu II wojny światowej występował na scenach warszawskich. W tym czasie zrealizował również kilka filmów fabularnych.

Po wojnie poświęcił się reżyserii teatralnej. Pracował w Teatrze Narodowym, Teatrze Letnim, Teatrze Wielkim i Wielkiej Rewii. Zajmował się również tłumaczeniem sztuk teatralnych z wielu języków obcych.

W latach 1955–1958 był rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Leona Schillera.

W 1955 roku otrzymał Państwową Nagrodę Artystyczną II stopnia.

Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim (rząd 1, grób 152)[1].

FilmografiaEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Cmentarz Stare Powązki: EMIL CHABERSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-02-10].
  2. M.P. z 1955 r. nr 96, poz. 1298 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
  3. M.P. z 1953 r. nr 90, poz. 1142 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.

Linki zewnętrzneEdytuj