Otwórz menu główne

Józef Bogusław Słuszka herbu Ostoja (ur. 1652, zm. 8 października 1701) – hetman polny litewski od 25 kwietnia 1685 do 1701, kasztelan wileński, marszałek nadworny litewski w 1683 roku, chorąży wielki litewski w 1676 roku, łowczy wielki litewski w 1673 roku, starosta rzeczycki w latach 1672-1688[2], starosta lanckoroński w 1694 roku[3], starosta piński, pieniawski, jezierski[1], starosta latowicki w 1698 roku[4].

Józef Bogusław Słuszka
Ilustracja
Herb
Ostoja
Rodzina Słuszkowie herbu Ostoja
Data urodzenia 1652
Data i miejsce śmierci 8 października 1701
Krakow[1]
Ojciec Jerzy Bogusław Słuszka
Matka Anna Potocka
Żona

Teresa Gosiewska

Poseł powiatu oszmiańskiego na sejm nadzwyczajny 1672 roku. Poseł na zjazd warszawski sejm pacyfikacyjny 1673 roku[5]. Elektor Jana III Sobieskiego z powiatu rzeczyckiego w 1674 roku[6]. Poseł na sejm koronacyjny 1676 roku[7].

Był zagorzałym zwolennikiem króla Jana III Sobieskiego, czołowym regalistą litewskim, bardziej związanym z Polską, gdzie posiadał największe swe posiadłości, niż z Litwą. Był elektorem Augusta II Mocnego w 1697 roku[8]. Zażarcie zwalczał frakcję Sapiehów, jednakże po śmierci króla Jana, zniechęcony malwersacjami finansowymi i wykorzystywaniem walki z Sapiehami do własnych korzyści przez przywódców opozycji antysapieżyńskiej z Michałem Serwacym Wiśniowieckim i Ludwikiem Pociejem na czele, odsunął się od walki frakcyjnej i nie poparł ich w wojnie domowej 1700 roku, jak to zrobił jego młodszy brat Dominik Michał Słuszka, wojewoda połocki[9]. Został wtedy pozbawiony buławy polnej[10].

Podczas licznych walk z Tatarami i Turkami wykazał się jako dobry kawalerzysta i odważny żołnierz, większych talentów dowódczych jednak nie posiadał. Brał udział we wszystkich kampaniach z lat 16731698. Chcąc upamiętnić swoją żonę, ulokował w 1697 r. nowe miasto leżące na gruntach wsi Błotków. Miasto te nazwał Terespolem[11].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Herbarz Kaspra Niesieckiego, s.415
  2. Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku spisy opracowali Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba, Kórnik 1994, s. 241.
  3. w tym roku uzyskał wraz z Teresą Gosiewską dożywocie na starostwie lanckorońskim po śmierci Magdaleny czartoryskiej, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 75.
  4. Janusz Nowak, Latowicz - starostwo niegrodowe w czasach Denhoffów (1708-1731), w: Wschodni Rocznik Humanistyczny, t. II, 1995, s. 127.
  5. Leszek Andrzej Wierzbicki, Posłowie Wielkiego Księstwa Litewskiego na zjazd warszawski i sejm pacyfikacyjny 1673 roku, w: Teka Kom. Hist. OL PAN, 2004, 1, s. 103.
  6. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 163.
  7. Krystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 248.
  8. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 423.
  9. Opis bitwy pod Lejpunami w 1700 r. w Starożytnej Polsce Balińskiego i Lipińskiego
  10. http://www.bilp.uw.edu.pl/ti/1861/foto/nn59.htm Tygodnik Ilustrowany, 1861
  11. http://www.mapofpoland.pl/Terespol,opis.html Terespol, historia

BibliografiaEdytuj