Jakub Józef Orliński

Polski kontratenor

Jakub Józef Orliński (ur. 8 grudnia 1990[2] w Warszawie) – polski śpiewak, kontratenor[3][4], tancerz breakdance[5].

Jakub Józef Orliński
Data i miejsce urodzenia

8 grudnia 1990
Warszawa[1]

Typ głosu

kontratenor

Zawód

śpiewak operowy, tancerz breakdance

Wydawnictwo

Erato

Strona internetowa

Wczesne lataEdytuj

Urodził się i dorastał w Warszawie[2] w rodzinie o silnej tradycji malarskiej i architektonicznej, jako syn pary malarzy grafików – Bogny Czechowskiej-Orlińskiej, założycielki Fundacji „Słoneczna Akademia”[6] i Jakuba Orlińskiego[7]. Wychowywał się z bratem Franciszkiem, który dziś robi grafiki do social mediów. Jego dziadkowie ze strony ojca i matki to architekci. Od ósmego roku życia śpiewał w amatorskim chórze „Gregorianum”[8] kierowanym przez Berenikę Jozajtis, z którym koncertował w kraju i za granicą[2]. Od szkoły podstawowej przez 11 lat śpiewał muzykę renesansową, fascynował się ruchem i tańcem. Uczęszczał do liceum z profilem plastycznym[9].

W 2009 rozpoczął studia w klasie śpiewu dr hab. Anny Radziejewskiej[2] na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, które ukończył w 2014[10].

Działalność artystycznaEdytuj

W trakcie studiów występował w spektaklach organizowanych między innymi przez Uniwersytet Muzyczny im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Akademię Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie[2]. Od 2012 był także uczestnikiem Akademii Operowej Teatru Wielkiego–Opery Narodowej w Warszawie[3]. W maju 2017 ukończył studia w nowojorskim Juilliard School of Music[10], gdzie od 2015 kształcił się pod kierunkiem Edith Wiens[3].

W Teatrze Wielkim w Warszawie wykonał partię Kupidyna w Venus i Adonisie Johna Blowa. Wiosną 2014 w Akwizgranie i Chociebużu wykonywał rolę Ruggiera w Alcinie. Jesienią 2014 śpiewał jako Naricsio w Agrippinie Georga Friedricha Händla w Teatrze Stanisławowskim w Warszawie. W 2015 w operze w Lipsku z baletem wykonywał pieśni Henry’ego Purcella i odgrywał rolę Szekspira podczas spektaklu baletowego Othello z choreografią Mario Schrödera, a w Gießen - partię Philippusa w Der Misslungene Brautwechsel oder Richardus Georga Philippa Telemanna.

W 2016 w Houston z towarzyszeniem Houston Symphony Orchestra występował w händlowskim Mesjaszu, a jeden z występów miał miejsce w słynnej Carnegie Hall w Nowym Jorku z Musica Sacra i Oratorio Society of New York. W lutym 2017 w nowojorskim Meredith Wilson Theater wykonywał rolę Ottone w Agrippinie. Podczas Händel-Festspiele Karlsruhe zaśpiewał w Nisi Dominus Antonia Vivaldiego i fragmenty z Dixit Dominus Händla. W operze Erismena Francesca Cavallego prezentowanej podczas Festival d’Aix-en-Provence śpiewał partię Orimeno. Wystąpił jak tytułowy bohater w Rinaldzie Händla w operze we Frankfurcie jesienią 2017 i w sierpniu 2019 podczas festiwalu operowego w Glyndebourne.

W 2018 koncertował w Europie z Il Pomo d’Oro pod batutą Maksima Emelyanycheva z recitalem opartym na swoim debiutanckim albumie Anima Sacra (2018), wydanym przez Erato/Warner Classics[11]. Wielokrotnie występował też z pianistą Michałem Bielem z solowymi recitalami w Stanach Zjednoczonych i Europie, m.in. w Barcelonie, Harrisburgu, Katowicach, Lacoste (we Francji) i Warszawie. Latem 2018 zadebiutował w londyńskiej Wigmore Hall. W październiku 2018 kreował rolę Unulfo w Rodelindzie Händla i jako Orimen w operze Erismena Cavallego.

W 2019 wystąpił z recitalem w Carnegie Hall[12], a także w Alice Tully Hall w nowojorskim Lincoln Center, zbierając jednocześnie pozytywne recenzje między innymi w „New York Times[8], który podsumował go nagłówkiem „Milenijny kontratenor - gwiazdor popowy”[13].

We wrześniu 2020 w Berlinie został wyróżniony tytułem „najlepszy śpiewak roku” w plebiscycie magazynu „Opernwelt”[14]. Został też laureatem Paszportu „Polityki” w kategorii muzyka poważna „za niepospolitą umiejętność poruszania emocji w interpretacjach muzyki dawnej. Za piękny głos, charyzmę estradową, pracowitość, ambitne kształtowanie repertuaru i pokorę ­wobec muzyki”[15].

Jesienią 2021 zadebiutował w Metropolitan Opera House rolą alter ego Orfeusza w Eurydice Matthew Aucoina[16], a w styczniu 2022 w Royal Opera House w Londynie jako Didymus w oratorium G. F. Händla Theodora[17].

Taniec breakdanceEdytuj

W wieku 19 lat zaczął ćwiczyć breakdance. Stał się mistrzem i członkiem kolektywnej grupy breakdance Skill Fantastikz Crew. Zdobył nagrody w konkursach tanecznych, w tym Red Bull BC One Poland Cypher (IV nagroda), Stylish Strike – Top Rock Contest (II nagroda) oraz The Style Control (II nagroda)[18].

ModelingEdytuj

Występował w reklamach firmy CROPP. Pracował również jako tancerz, model i akrobata dla takich marek modowych jak Nike i Levi’s[19], a także brał udział w kampaniach reklamowych takich firm jak Turbokolor, Samsung, Mercedes-Benz, MAC Cosmetics, Danone i Algida.

NagrodyEdytuj

DyskografiaEdytuj

AlbumyEdytuj

FilmografiaEdytuj

Filmy
Rok Tytuł Rola Reżyser
2018 Alla gente a Dio diletta (krótkometrażowy film muzyczny)[28] w roli samego siebie James Darrah
2020 Asymetria[29] diler Konrad Niewolski
Opus Klassik 2020 (TV)[28] w roli samego siebie Frank Hof
Seriale TV
Rok Tytuł Rola Uwagi
2013 2XL[30] Franek odc. 13
2018 Quotidien[28] w roli samego siebie odc. z 5 listopada 2018

PrzypisyEdytuj

  1. Jakub Józef Orliński w bazie Discogs.com (ang.)
  2. a b c d e Szelążek / Sławecki / Orliński (pol.). be-art.pl. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-10)].
  3. a b c Jakub Józef Orliński (pol.). TeatrWielki.pl. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-10)].
  4. Jakub Józef Orliński (pol.). Kulturalna Warszawa. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-12)].
  5. a b Marzena Tataj: Do opery i do tańca (pol.). Magazyn Fundacji Polskiego Godła Promocyjnego, 2009-02-24. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-09)].
  6. Jacek Górecki: Kręci mnie świat metafizyki (pol.). La Vie, 2009-02-24. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-09)].
  7. Bogna Czechowska, Kuba Orliński, Krystyna Chowaniec, Darek Łęczycki, Krystyna Jakubiak: Wspomnienia o ofiarach katastrofy w Smoleńsku (pol.). „Gazeta Wyborcza”, 2010-04-19. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-09)].
  8. a b Jakub Józef Orliński: Najlepiej czuję się w muzyce baroku (pol.). „Dziennik Gazeta Prawna”. [dostęp 2017-08-10].
  9. Jiyang Chen: Popowy kontratenor, czyli Jakub Józef Orliński (pol.). Empik. [dostęp 2020-09-11].
  10. a b Anna S. Dębowska: Jakub Józef Orliński- kontratenor, który ćwiczy breakdance (pol.). „Gazeta Wyborcza”, 2018-07-07. [dostęp 2020-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-11)].
  11. James Manheim: Jakub Józef Orliński Biography (ang.). AllMusic. [dostęp 2020-12-09].
  12. Richard Sasanow: BWW Review: Countertenor Jakub Józef Orliński Goes for Baroque at Carnegie's Weill Recital Hall Debut (ang.). BroadwayWorld.com, 2019-02-14. [dostęp 2020-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-21)].
  13. Richard Sasanow: Countertenor Jakub Józef Orliński Releases Second Album 'Facce d'amore' (ang.). BroadwayWorld.com, 2019-02-14. [dostęp 2020-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-11)].
  14. Magdalena Grzybowska: Jakub Józef Orliński najlepszym śpiewakiem roku według magazynu Opernwelt (pol.). OperaLovers.pl, 2020-09-30. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-10)].
  15. MK: Muzyka bez tajemnic: Jakub Józef Orliński laureatem Paszportów POLITYKI 2019 (pol.). i-Music.com.pl, 2020-01-17. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-09)].
  16. Eurydice, metopera.org [dostęp 2021-12-04] (ang.).
  17. Theodora, roh.org.uk [dostęp 2022-02-01].
  18. a b c d e Jakub Józef Orliński (pol.). Koryfeusz Muzyki Polskiej. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-09)].
  19. Breakdancing opera singer steps in as Glyndebourne leading lady pulls out (ang.). BBC, 2019-10-19. [dostęp 2019-11-17].
  20. Jakub Józef Orliński Biography (ang.). IMG Artists. [dostęp 2019-11-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
  21. Alfabet polskiej opery. W jak wigilijne podsumowania (pol.). Onet.pl. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-10)].
  22. Magdalena Grzybowska: Polak jednym ze zwycięzców The Metropolitan Opera’s National Council Auditions (pol.). OperaLovers.pl, 2016-04-16. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-10)].
  23. Young Polish countertenor Jakub Józef Orliński with Gramophone’s 2019 Award (ang.). Polska.pl. [dostęp 2019-11-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-17)].
  24. Hitting a high! Opera's break-dancing cool kid wins prestigious Gramophone Classical Music Award (ang.). The First News. [dostęp 2019-10-18].
  25. Znamy zwycięzców plebiscytu O!Lśnienia 2018! Wojciech Smarzowski O!Lśnieniem roku. Onet.pl. [dostęp 2020-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
  26. Paszporty „Polityki”. „Polityka”. [dostęp 2020-01-14].
  27. Winners 2022 (ang.). ICMA. [dostęp 2022-01-24].
  28. a b c Jakub Józef Orliński w bazie IMDb (ang.)
  29. Jakub Józef Orliński w bazie Filmweb
  30. Jakub Józef Orliński w bazie filmpolski.pl