Otwórz menu główne
Jan Wołoszyn

Jan Józef Maria Wołoszyn (ur. 28 grudnia 1912 w Wiedniu, zm. 1 lutego 2009 w Warszawie) – żołnierz Armii Krajowej, uczestnik akcji "Góral” i powstania warszawskiego, bankowiec, magister nauk ekonomiczno–handlowych, w latach 1971-1983 pierwszy wiceprezes zarządu Banku Handlowego w Warszawie.

Wczesne lataEdytuj

Urodzony jako Johann Josef Maria Woloszyn, syn urzędnika Gabinetu w Kancelarii Gabinetu Jego Cesarskiej i Apostolskiej Mości cesarza Austrii Franciszka Józefa I – Jana Wołoszyna i Albertyny z domu Přibyl.[1]

W latach 1918-1923 uczęszczał do Privat–Knaben–Volksschule, Wien IV. Od 1923 do 1925 uczeń Landes–Gymnasium, Wien 5. We wrześniu 1925 roku rozpoczął naukę w Gimnazium Humanistycznym Męskim im. Mikołaja Reja w Warszawie, gdzie zdał maturę w 1931 roku. W 1936 ukończył studia zawodowe w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie[2], gdzie wykonał pracę dyplomową na temat: "Przyczyny załamania się bankowości Amerykanskiej oraz akcja Roosevelta w dziedzinie bankowej i monetarnej w latach 1933-1934".[3] W maju 1938 roku uzyskał dyplom magistra nauk ekonomiczno–handlowych.[4]

Druga wojna światowaEdytuj

Ochotnik we wrześniu 1939 roku, przydzielony do kompanii przy prezydencie m.st. Warszawy Stefanie Starzyńskim. W ZWZ od 1941 roku. Zastępca dowódcy grupy specjalnej na terenie Banku Emisyjnego w Warszawie, pseudonim "Michał II". Uczestniczył w rozpoznaniu, przygotowaniach i wykonaniu akcji "Góral". Podczas powstania warszawskiego walczył w Śródmieściu. Po upadku powstania w obozie przejściowym w Pruszkowie i Sołtysowice. Pod koniec października 1944 roku zwolniony z obozu i skierowany do pracy w oddziale Banku Emisyjnego w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie pracował do czasu wyzwolenia w styczniu 1945.[5]

Kariera zawodowaEdytuj

1936–1939 Bank Polski w Warszawie, urzędnik Departamentu Zagranicznego
1939–1944 Bank Emisyjny w Warszawie, urzędnik
1945–1948 Narodowy Bank Polski w Warszawie, zastępca naczelnika Wydziału Zagranicznego
1948–1950 Ministerstwo Skarbu, referent w Biurze Radcy Finansowego Ambasady PRL w Waszyngtonie
1950–1953 Narodowy Bank Polski w Warszawie, naczelnik Wydziału Krajów Zamorskich
1953–1956 Ministerstwo Kultury i Sztuki, kierownik Sekcji Planowania Finansowego
1956–1957 Bank Handlowy w Warszawie, naczelnik Wydziału Powiernictwa
1957–1962 Ministerstwo Finansów, attaché finansowy przy Ambasadze PRL w Waszyngtonie
1962–1983 Bank Handlowy w Warszawie, zastępca naczelnego dyrektora, od 1971 I wiceprezes zarządu
1983–1989 Bank Handlowy, oddelegowany do centrali zarządu Centro Internationale Handelsbank AG Wien

Ordery i odznaczeniaEdytuj

Polskie
Zagraniczne

PrzypisyEdytuj

  1. Świadectwo chrztu Św. z Parafii Św. Floriana w Wiedniu, folio 118, pozycja 731.
  2. Dyplom L.1279 z 19 maja 1936 roku
  3. Praca dyplomowa L.alb.6797 wykonana na seminarium dyplomowym pod kierunkiem prof.dr.Feliksa Młynarskiego
  4. Dyplom L.139 z 23 maja 1938 roku
  5. Piotr Nisztor "Jan Wołoszyn"

BibliografiaEdytuj

  • Zbigniew Landau, Jerzy Tomaszewski: Bank Handlowy w Warszawie S.A., MUZA S.A. 1995
  • Sławomir Cenckiewicz: Długie ramię Moskwy, Zysk i S-ka 2011
  • Piotr Nisztor: Skok na banki, Fronda 2017