Otwórz menu główne

Jean-Éric Vergne (ur. 25 kwietnia 1990 w Pontoise) – francuski kierowca wyścigowy.

Jean-Eric Vergne
Ilustracja
Jean-Éric Vergne podczas Festival Automobile International 2012
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1990
Pontoise
Sezon 2014
Seria Formuła 1
Zespół Scuderia Toro Rosso
Samochód STR9
Nr startowy 25
Partnerzy Daniił Kwiat
Sukcesy

2007: Francuska Formuła Renault Campus (mistrz)
2008: Francuska Formuła Renault (mistrz nieoficjalny)
2009: Formuła Renault Eurocup (wicemistrz)
2009: Formuła Renault 2.0 WEC (wicemistrz)
2010: Brytyjska Formuła 3 (mistrz)
2011: Formuła Renault 3.5 (wicemistrz)
2017/2018: Formuła E (mistrz)
2018/2019: Formula E (mistrz)

Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Formuła RenaultEdytuj

Francuz rozpoczął karierę w 2001 roku, od startów w kartingu. W sezonie 2007 zadebiutował we Francuskiej Formule Renault Campus. W pierwszym roku startów zdobył tytuł mistrzowski.

W latach 2008–2009 łączył starty pomiędzy europejskim, a zachodnioeuropejskim Pucharem Formuły Renault, we francuskiej ekipie SG Formula. W pierwszym podejściu zmagania w nich zakończył odpowiednio na 6. i 4. miejscu w końcowej klasyfikacji (został nieoficjalnym mistrzem Francuskiej Formuły Renault). W drugim został dwukrotnie wicemistrzem (w obu przypadkach uległ Hiszpanowi, Albertowi Coście).

Formuła 3Edytuj

Na sezon 2010 Francuz podpisał kontrakt z mistrzowskim zespołem Carlin Motorsport, na starty w Brytyjskiej Formule 3. Vergne zdominował rywalizację w brytyjskiej serii, zwyciężając w 13 z 29 wyścigów, w tym 11 razy startował z pole position. Tytuł zapewnił sobie na rundę przed zakończeniem sezonu. Z brytyjskim zespołem wziął udział również w prestiżowym wyścigu Masters of Formula 3 (zajął w nim 4. pozycję).

Oprócz regularnych startów w tej serii, Vergne wystąpił również w dwóch rundach nowo-utworzonej serii GP3, we francuskiej ekipie Tech 1 Racing. W ciągu czterech wyścigów dwukrotnie dojechał na punktowanej pozycji, zajmując czwarte i piąte miejsce. W klasyfikacji generalnej został sklasyfikowany na 17. pozycji. Z tą samą ekipą wziął też udział w trzech ostatnich rundach sezonu World Series by Renault. Podczas sześciu wyścigów, Jean-Éric Vergne czterokrotnie stanął na podium (w tym raz zwyciężył, na brytyjskim torze Silverstone, po dyskwalifikacji Argentyńczyka Estebana Guerrieri). Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajął 8. miejsce.

W sezonie 2011 Vergne został etatowym zawodnikiem zespołu Carlin. Francuz do ostatniego wyścigu walczył o tytuł mistrzowski ze swoim partnerem Robertem Wickensem, jednak ostatecznie przegrał z nim rywalizację o dziewięć punktów. W trakcie zmagań Vergne dziewięciokrotnie znalazł się na podium, w tym odnosząc pięć zwycięstw (z czego dwa na węgierskim torze Hungaroring).

Formuła 1Edytuj

14 grudnia 2011 został potwierdzony jako kierowca wyścigowy Scuderia Toro Rosso w Formule 1. W pierwszym sezonie startów czterokrotnie kończył wyścigi na ósmym miejscu (w Malezji, Belgii, Korei Południowej i Brazylii). Ostatecznie uzbierane szesnaście punktów dało mu siedemnaste miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców. Rok później walka pomiędzy Vergne a Danielem Ricciardo o posadę kierowcy w Red Bull Racing rozgorzała na dobre, ponieważ Mark Webber ogłosił zakończenie kariery. W pierwszej części sezonu lepiej spisywał się Francuz, który Grand Prix Kanady ukończył na szóstej pozycji. Jednak w drugiej połowie sezonu Vergne w ogóle nie zdobywał punktów, a Ricciardo niejednokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce. Ostatecznie to Australijczyk przeszedł do zespołu mistrzowskiego, jednak Francuzowi udało się wynegocjować przedłużenie kontraktu.

Przed sezonem 2014 Francuz był świadomy, że będzie to najprawdopodobniej jego ostatni sezon w Toro Rosso, który odgrywał rolę juniorskiego zespołu Red Bulla. Toteż wiedział, że jedyną rzeczą, która może przedłużyć jego przyszłość w Formule 1 mogą być regularne, dobre wyniki w nowym sezonie. Jego sytuację pogorszyły jednak nowe przepisy dotyczące wagi bolidu, podjął więc próby zrzucenia kilogramów, które spowodowały nawet, że przez krótki okres musiał przebywać w szpitalu. Sezon 2014 rozpoczął od ósmej pozycji w wyścigu o Grand Prix Malezji. Jednak bardziej zwrócono uwagę na debiutującego partnera Francuza – Daniiła Kwiata, który zdobył swoje pierwsze punktu. W kolejnych wyścigach Francuz zdobywał punkty dwukrotnie częściej niż Rosjanin. Jednak ku jego niezadowoleniu, gdy ogłoszono odejście Vettela z Red Bull Racing, to Rosjanin został zatrudniony jako etatowy kierowca austriackiej ekipy. Dzięki tej sytuacji znowu liczył się jako kandydat do przyszłorocznego bolidu Toro Rosso, a zakontraktowany Max Verstappen popierał jego kandydaturę, ze względu na duże doświadczenie Vergne’a. Ponadto zdobyte 22 punkty w sezonie były najlepszym wynikiem Francuza w karierze. Gdy sprawa nowego kontraktu Francuza wydawała się tylko kwestią czasu, 28 listopada włoska ekipa ogłosiła zatrudnienie Carlosa Sainza Jr, co oznaczało pożegnanie Francuza z posadą kierowcy w Toro Rosso.

Pod koniec 2014 roku francuski kierowca został kierowcą testowym Scuderia Ferrari[1].

Formuła EEdytuj

W sezonie 2014/2015 Francuz podpisał kontrakt z amerykańska ekipą Andretti Autosport na starty w Formule E. W ciągu dziewięciu wyścigów, w których wystartował, dwukrotnie stawał na podium. Nie wygrał żadnego wyścigu, mimo że trzykrotnie startował z pole position. Z dorobkiem 70 punktów został sklasyfikowany na siódmej pozycji w końcowej klasyfikacji kierowców.

WynikiEdytuj

Stan: 23 listopada 2014

Formuła 1Edytuj

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2012 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR7 Ferrari V8 Type 056  
AUS
 
MAL
 
CHN
 
BHR
 
ESP
 
MON
 
KAN
 
EUR
 
GBR
 
DEU
 
HUN
 
BEL
 
ITA
 
SIN
 
JPN
 
KOR
 
IND
 
ABU
 
USA
 
BRA
16 17
11 8 16 14 12 12 15 NU 14 14 16 8 NU NU 13 8 15 12 NU 8
2013 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR8 Ferrari V8 Type 056  
AUS
 
MAL
 
CHN
 
BHR
 
ESP
 
MON
 
KAN
 
GBR
 
DEU
 
HUN
 
BEL
 
ITA
 
SIN
 
KOR
 
JPN
 
IND
 
ABU
 
USA
 
BRA
13 15
12 10 12 NU NU 8 6 NU NU 12 12 NU 14 18 12 13 17 16 15
2014 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR9 Renault Energy F1-2014 1.6T V6  
AUS
 
MAL
 
BHR
 
CHN
 
ESP
 
MON
 
KAN
 
AUT
 
GBR
 
DEU
 
HUN
 
BEL
 
ITA
 
SIN
 
JPN
 
RUS
 
USA
 
BRA
 
ABU
22 13
8 NU NU 12 NU NU 8 NU 10 13 9 11 13 6 9 13 10 13 12

GP3Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2010 Tech 1 Racing  
ESP
 
ESP
 
TUR
 
TUR
 
VAL
 
VAL
 
GBR
 
GBR
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
9 17
5 21 4 17

Formuła Renault 3.5Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2010 Tech 1 Racing  
ARA
 
ARA
 
BEL
 
BEL
 
MON
 
CZE
 
CZE
 
FRA
 
FRA
 
HUN
 
HUN
 
DEU
 
DEU
 
GBR
 
GBR
 
CAT
 
CAT
53 8
11 5 1 3 3 2
2011 Carlin  
ARA
 
ARA
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
MON
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
GBR
 
GBR
 
FRA
 
FRA
 
CAT
 
CAT
232 2
6 7 2 1 2 3 12 NU 4 1 1 12 4 1 3 2 NU

PodsumowanieEdytuj

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2007 Formuła Renault Campus Formule Campus 13 6 5 ? 10 189 1
2008 Europejska Formuła Renault SG Formula 14 0 0 0 1 58 6
Zachodnioeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 15 0 0 0 3 95 4
2009 Europejska Formuła Renault SG Formula 14 4 5 2 9 128 2
Zachodnioeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 14 3 2 0 10 143 2
2010 Brytyjska Formuła 3 Carlin 30 13 11 13 20 392 1
Masters of Formula 3 1 0 0 1 0 N/A 4
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A 7
Seria GP3 Tech 1 Racing 4 0 0 0 0 9 17
Formuła Renault 3.5 6 1 0 0 4 53 8
2011 Formuła Renault 3.5 Carlin 17 5 4 1 9 232 2
Formuła 1 Scuderia Toro Rosso Kierowca testowy
2012 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 20 0 0 0 0 16 17
2013 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 19 0 0 0 0 13 15
2014 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 19 0 0 0 0 22 13
2014/2015 Formuła E Andretti Autosport 9 0 3 1 2 70 7

PrzypisyEdytuj

  1. Mateusz Szymkiewicz: Jean-Eric Vergne kolejnym kierowcą testowym Ferrari (pol.). f1wm.pl, 2014-12-19. [dostęp 2014-12-19].

Linki zewnętrzneEdytuj