John Kempe
John Kempe (lub John Kemp; ur. ok. 1380 w Olantigh, zm. 22 marca 1454 w Canterbury[1]) – angielski kardynał i dwukrotny Lord Kanclerz.
Kardynał biskup | |
![]() | |
Kraj działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
1380 |
Data i miejsce śmierci |
22 marca 1454 |
Miejsce pochówku | |
Arcybiskup Canterbury | |
Okres sprawowania |
1452-1454 |
Arcybiskup Yorku | |
Okres sprawowania |
1425-1452 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Sakra biskupia |
3 grudnia 1419 |
Kreacja kardynalska |
18 grudnia 1439 |
Życiorys
edytujUrodził się w niedaleko Ashford; był synem Thomasa Kempe i Elizabeth Lewknor[1]. Studiował w Merton College w Oxfordzie, gdzie w 1414 uzyskał doktoraty z teologii i prawa cywilnego[1]. Po ukończeniu studiów był wikariuszem generalnym, a także dziekanem sądu kościelnego w Canterbury[1]. Z nominacji króla Henryka V pełnił kilka funkcji dyplomatycznych, a następnie był archidiakonem w Durham i Lordem Tajnej Pieczęci w latach 1418–1421[1].
21 czerwca 1419 został wybrany biskupem Rochester i 3 grudnia przyjął sakrę[2]. 28 lutego 1421 został przeniesiony do diecezji Chichester jednak rezydował tam tylko kilka miesięcy, gdyż 17 listopada objął biskupstwo w Londynie[2]. 20 lipca 1425 został wybrany arcybiskupem Yorku[2]. Od marca 1426 do lutego 1432 pełnił rolę Lorda Kanclerza i w tym okresie reprezentował króla Anglii na soborze w Bazylei w 1431[1]. 18 grudnia 1439 został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny S. Balbinae[2]. Popierał działania króla Henryka VI we Francji i sprzeciwiał się powstaniu przeciw niemu w Kent, dowodzonym przez Jacka Cade'a[1]. Kardynał utrzymał poparcie dla króla, nawet gdy Ryszard Plantagenet wkroczył do Londynu w 1452[1]. Od 1450 do śmierci, Kempe ponownie pełnił rolę Lorda Kanclerza[1]. 21 lipca 1452 został podniesiony do rangi kardynała biskupa, otrzymując diecezję suburbikarną Santa Rufina i został arcybiskupem Canterbury[2]. W swojej rodzinnej miejscowości, Wye założył college dla księży i wybudował kościół parafialny[1].