York

miasto w Anglii

York, stnord. Jorvik, łac. Eboracummiasto w północnej Anglii w hrabstwie ceremonialnym North Yorkshire, w dystrykcie (unitary authority) York, powstałe u zbiegu rzek Ouse i Foss. W 2001 miasto liczyło 137 505 mieszkańców[1][2].

York
Ilustracja
York z lotu ptaka, widoczna katedra
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Wielka Brytania

Kraj

 Anglia

Region

Yorkshire and The Humber

Hrabstwo ceremonialne

North Yorkshire

Unitary authority

York

Powierzchnia

271,94 km²

Populacja (2001)
• liczba ludności


137 505

Nr kierunkowy

01904

Kod pocztowy

YO

Położenie na mapie North Yorkshire
Mapa konturowa North Yorkshire, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „York”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, po prawej znajduje się punkt z opisem „York”
Położenie na mapie Anglii
Mapa konturowa Anglii, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „York”
Ziemia53°57′33,48″N 1°04′53,40″W/53,959300 -1,081500
Strona internetowa
Portal Wielka Brytania
The Shambles (Rzeźnicka) – jedyna w Europie średniowieczna ulica zachowana w całości
Clifford's Tower – ruiny zamku

York jest znany ze swojej bogatej historii, która zachowała się w architekturze. Co roku przyjeżdżają tu tysiące turystów, aby zobaczyć średniowieczne budowle, w których przeplatają się ślady wikingów i Rzymian.

Dominująca nad miastem katedra jest największą średniowieczną katedrą w Anglii i północnej Europie. W mieście znajdują się dwa uniwersytetyUniversity of York i York St John University.

York jest również znany z dużej liczby pubów. Mówi się nawet, że każdego dnia roku można iść do innego pubu, a z każdego punktu miasta w obrębie murów można zobaczyć przynajmniej jeden pub i przynajmniej jeden kościół.

Miasto często nękają powodzie, mimo obszernych (ale nie zawsze efektywnych) zabezpieczeń przeciwpowodziowych.

W mieście rozwinął się przemysł spożywczy, maszynowy, precyzyjny oraz poligraficzny[3].

HistoriaEdytuj

Miasto zostało założone ponad 2000 lat temu, a do XIX wieku było największym miastem w północnej Anglii.

Eboracum, czyli York, był dla Rzymian główną bazą militarną. W 211 zmarł tu cesarz Septymiusz Sewer, a w 306 Konstancjusz I Chlorus, który był ojcem Konstantyna I Wielkiego. W Yorku również Konstantyn I Wielki został obwołany cesarzem przez swoje wojska (306).

Armia wikingów zdobyła York w 866, a w 876 wikingowie osiedlili się na stałe w okolicach Yorkshire. Królowie wikingów rządzili tym obszarem, nazwanym przez nich Jorvik, przez prawie sto lat. W 954 ostatni król wikingów – Eryk Krwawy Topór został wygnany, a jego ziemie wcielone do jednoczącej się Anglii. York zostało wspomniane w Domesday Book (1086) jako Eboracum[4].

Atrakcje turystyczneEdytuj


Bramy miejskieEdytuj

Ścisłe centrum otoczone jest murami, wybudowanymi w 1220 za panowania Henryka III, zachowanymi niemal w całości, po których można się przechadzać po dziś dzień. Wjazd do miasta umożliwia sześć bram. Długość murów to blisko 13 km.

PoloniaEdytuj

W mieście od 2009 roku działa Polska Szkoła Sobotnia założona przez Polonijną Organizację w Yorku[5][6].

Miasta partnerskieEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Collins Dictionary
  2. KS01 Usual resident population: Census 2001, Key Statistics for urban areas (ang.). Office for National Statistics. [dostęp 2016-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-07-23)].
  3. York, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-08-29].
  4. The National Archives
  5. Baza organizacji i instytucji polskich i polonijnych za granicą. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2018-08-12].
  6. Polska Szkoła w Yorku. szkolawyorku.org.uk. [dostęp 2020-03-10].

Linki zewnętrzneEdytuj