York

miasto w Anglii
Ten artykuł dotyczy miasta w Anglii. Zobacz też: inne znaczenia.

York, stnord. Jorvik, łac. Eboracummiasto w północnej Anglii w hrabstwie ceremonialnym North Yorkshire, w dystrykcie (unitary authority) York, powstałe u zbiegu rzek Ouse i Foss. W 2001 miasto liczyło 137 505 mieszkańców[1][2].

York
Ilustracja
York z lotu ptaka, widoczna katedra
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Region Yorkshire and The Humber
Hrabstwo ceremonialne North Yorkshire
Unitary authority York
Powierzchnia 271,94 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności

137 505
Nr kierunkowy 01904
Kod pocztowy YO
Położenie na mapie North Yorkshire
Mapa konturowa North Yorkshire, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „York”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, po prawej znajduje się punkt z opisem „York”
Położenie na mapie Anglii
Mapa konturowa Anglii, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „York”
Ziemia53°57′33,48″N 1°04′53,40″W/53,959300 -1,081500
Strona internetowa
Portal Wielka Brytania
The Shambles (Rzeźnicka) – jedyna w Europie średniowieczna ulica zachowana w całości
Clifford's Tower – ruiny zamku

York jest znany ze swojej bogatej historii, która zachowała się w architekturze. Co roku przyjeżdżają tu tysiące turystów, aby zobaczyć średniowieczne budowle, w których przeplatają się ślady wikingów i Rzymian.

Dominująca nad miastem katedra jest największą średniowieczną katedrą w Anglii i północnej Europie. W mieście znajdują się dwa uniwersytetyUniversity of York i York St John University.

York jest również znany z dużej liczby pubów. Mówi się nawet, że każdego dnia roku można iść do innego pubu, a z każdego punktu miasta w obrębie murów można zobaczyć przynajmniej jeden pub i przynajmniej jeden kościół.

Miasto często nękają powodzie, mimo obszernych (ale nie zawsze efektywnych) zabezpieczeń przeciwpowodziowych.

HistoriaEdytuj

Miasto zostało założone ponad 2000 lat temu, a do XIX wieku było największym miastem w północnej Anglii.

Eboracum, czyli York, był dla Rzymian główną bazą militarną. W 211 zmarł tu cesarz Septymiusz Sewer, a w 306 Konstancjusz I Chlorus, który był ojcem Konstantyna I Wielkiego. W Yorku również Konstantyn I Wielki został obwołany cesarzem przez swoje wojska (306).

Armia wikingów zdobyła York w 866, a w 876 wikingowie osiedlili się na stałe w okolicach Yorkshire. Królowie wikingów rządzili tym obszarem, nazwanym przez nich Jorvik, przez prawie sto lat. W 954 ostatni król wikingów – Eryk Krwawy Topór został wygnany, a jego ziemie wcielone do jednoczącej się Anglii. York zostało wspomniane w Domesday Book (1086) jako Eboracum[3].

Atrakcje turystyczneEdytuj


Bramy miejskieEdytuj

Ścisłe centrum otoczone jest murami, wybudowanymi w 1220 za panowania Henryka III, zachowanymi niemal w całości, po których można się przechadzać po dziś dzień. Wjazd do miasta umożliwia sześć bram. Długość murów to blisko 13 km.

PoloniaEdytuj

W mieście od 2009 roku działa Polska Szkoła Sobotnia założona przez Polonijną Organizację w Yorku[4][5].

CiekawostkiEdytuj

Według jednej z popularnych ciekawostek, w Yorku, zgodnie ze starymi, nigdy nie zniesionymi przepisami, można zabić spotkanego po zmroku Szkota pod warunkiem, że ma łuk i strzałę. Brytyjska Komisja Prawna stwierdza jednak, że to mit podając, że zabicie kogokolwiek, bez względu na okoliczności, jest w dzisiejszych czasach nielegalne[6].

Miasta partnerskieEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Collins Dictionary
  2. KS01 Usual resident population: Census 2001, Key Statistics for urban areas (ang.). Office for National Statistics. [dostęp 2016-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-07-23)].
  3. The National Archives
  4. Baza organizacji i instytucji polskich i polonijnych za granicą. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2018-08-12].
  5. Polska Szkoła w Yorku. szkolawyorku.org.uk. [dostęp 10 marca 2020].
  6. Bethan Bell: Buried diggers and knighted meat: Stubborn urban legends. BBC, 8 maja 2016.

Linki zewnętrzneEdytuj