Otwórz menu główne

Julian G. Sitkowiecki (ur. 7 października 1925 w Kijowie, zm. 23 lutego 1958 w Moskwie) – skrzypek rosyjski, solista moskiewskiej filharmonii.

Julian Sitkowiecki
Data i miejsce urodzenia 7 października 1925
Kijów
Data i miejsce śmierci 23 lutego 1958
Moskwa
Instrumenty skrzypce
Gatunki muzyka poważna
Zawód skrzypek
Aktywność 1933 1956
Instrument
skrzypce

Naukę gry na skrzypcach rozpoczął jako czteroletnie dziecko. Pierwszym nauczycielem był jego ojciec, Grigorij. Potem, w Szkole Głównej w Kijowie, David Bertie. Mając osiem lat występował przed francuskim skrzypkiem Jacquesem Thibaud, a rok później zagrał koncert skrzypcowy Mendelssohna z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej kijowskiej Filharmonii. W 1939 rozpoczął naukę w Centralnej Szkole Muzycznej w Moskwie, gdzie uczył go m.in. Abram Jampolski. Kontynuował naukę w Konserwatorium Moskiewskim. Podczas działań wojennych uczelnię ewakuowano do Permu, gdzie Sitkowiecki ukończył studia i otrzymał dyplom. Po zakończeniu wojny wrócił do Moskwy. W 1945 Sitkowiecki wygrał ogólnokrajowy konkurs dla młodych wirtuozów skrzypiec, fortepianu i wiolonczeli (na tym samym konkursie za najlepszego pianistę uznano Swiatosława Richtera, a wśród wiolonczelistów najwyżej oceniono Mstisława Roztropowicza). W 1947 na festiwalu w Pradze pierwszą nagrodę podzielił Sitkowski z Leonidem Koganem i Igorem Bezrodnym.

W 1950 wziął ślub z pianistką Bellą Dawidowicz (często występowali wspólnie). Dwa lata później przyszedł na świat ich syn Dmitrij (który również został skrzypkiem i dyrygentem).

W 1952 Sitkowski został zdobywcą II nagrody w II Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (zwycięzcą konkursu został syn Dawida Ojstracha - Igor, druga nagroda przypadła, ex aequo, Wandzie Wiłkomirskiej i właśnie Julianowi Sitkowieckiemu). W 1955 w Brukseli przyznano mu drugą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Królowej Elżbiety Belgijskiej.

Od 1948 występował w Kwartecie im. Czajkowskiego - razem z Antonem Szarojewem, Rudolfem Barszajem i Jakowem Słobodkinem, jednak z uwagi na stan zdrowia po pewnym czasie zrezygnował z koncertów. Ostatni jego publiczny występ odbył się w 1956. W tym samym roku stwierdzono u niego raka płuc. Zmarł w Moskwie w 1958.

Dyskografia w Polsce (wybór)Edytuj

  • Polskie Nagrania (L 0022): LP David Ojstrach, Julian Sitkowiecki, Ina Kolegorska (Inna Kollegorskaja)
  • Polskie Nagrania Muza (L 0445): Wychowanie muzyczne - Płytoteka (różni wykonawcy m.in. Julian Sitkowiecki)
  • Polskie Nagrania Muza (SX 1726): LP Mistrzowskie interpretacje vol. 1 (m.in. Julian Sitkowiecki)
  • Polskie Nagrania Muza (XL 0385): Laureaci Konkursów im. H. Wieniawskiego vol. 1 (Igor Ojstrach, Julian Sitkowiecki, Wanda Wiłkomirska)

BibliografiaEdytuj