Otwórz menu główne

Juliusz Henryk Braun (ur. 2 lipca 1904 w Dąbrowie Tarnowskiej, zm. 31 maja 1990 w Kielcach) – polski prawnik, profesor, harcerz.

Juliusz Henryk Braun
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1904
Dąbrowa Tarnowska
Data i miejsce śmierci 31 maja 1990
Kielce
Stopień harcerski drużynowy
Odznaczenia
Order Orła Białego

ŻyciorysEdytuj

W latach 1918–1919 drużynowy III Drużyny Harcerzy im. Michała Wołodyjowskiego, a w okresie od października 1919 do kwietnia 1921, komendant Hufca Harcerzy w Tarnowie. W 1926 roku ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1931 roku się doktoryzował na podstawie pracy „Oszczędność przymusowa i częściowe ubezpieczenie jako wytyczne reformy ubezpieczeń społecznych”[1]. W 1963 roku habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim w zakresie geografii na podstawie pracy „Elementy ekologii miasta przemysłowego”, a w 1973 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego[2]

Ochotniczo zgłosił się do Wojska Polskiego w 1920 roku, służył na granicy polsko-czechosłowackiej[3]. Po studiach pracował w Prokuratorii Generalnej, a następnie jako radca prawny Izby Przemysłowo-Handlowej w Sosnowcu. Od 1931 został wpisany na listę adwokacką. Był aktywnym działaczem Akcji Katolickiej.

Ochotnik w czasie kampanii wrześniowej 1939 r. W czasie okupacji niemieckiej należał do kierownictwa organizacji konspiracyjnej „Unia”[1]. Był współautorem programu organizacji, w szczególności w odniesieniu do zagadnień społecznych[4].

Aresztowany dwukrotnie przez Niemców w czasie okupacji, okres wojny spędził na wsi w okolicy Kielc. Po wojnie był dyrektorem Izby Przemysłowej w Częstochowie oraz współzałożycielem i pierwszym rektorem Wyższej Szkoły Administracyjno-Handlowej (przekształconej później w WSE) w Częstochowie. Aresztowany 6 grudnia 1948 r., więziony do 1953 r.; po 1956 r. zrehabilitowany. Pracował kolejno m.in. w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych w Częstochowie oraz w Zakładzie Badań Naukowych PAN ds. GOP (późniejszy Instytut Ochrony Środowiska) PAN w Zabrzu[1]. W 1969 r.objął kierownictwo Świętokrzyskiej Stacji Naukowej Zakładu Ochrony Przyrody PAN oraz Sekcji Świętokrzyskiej Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich PAN w Kielcach. Od 1972 aż do śmierci kierował utworzonym przez siebie Studium Ochrony Środowiska Człowieka Towarzystwa Wolnej Wszechnicy Polskiej w Kielcach[5]. W latach 1960–1981 był członkiem Komisji Krajoznawczej zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego[6]. Za zasługi dla rozwoju turystyki i krajoznawstwa otrzymał godność Członka Honorowego PTTK. Współpracował jako doradca z Zarządem Regionu Świętokrzyskiego NSZZ „Solidarność”. 13 grudnia 1981 internowany wraz z grupą uczestników szkolenia dla działaczy „Solidarności”, następnego dnia zwolniony ze względu na wiek i stan zdrowia.

Życie prywatneEdytuj

Syn Karola – prezesa Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Dąbrowie Tarnowskiej, matka Henryka Braunowa z domu Miller była komendantką Chorągwi Żeńskiej ZHP w Krakowie w latach 1926–1930. Młodszy brat Jerzego Brauna. Miał też brata Kazimierza oraz siostrę Jadwigę. Jest ojcem dziennikarza i polityka Juliusza Brauna, reżysera teatralnego Kazimierza Brauna, działaczki społecznej Terelizy Braun oraz profesor psychologii Marii Braun-Gałkowskiej, a także dziadkiem reżysera dokumentalisty i polityka Grzegorza Brauna.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Nagroda Społeczna ODISS- Profesor Juliusz Braun. „Chrześcijanin w świecie” Zeszyty ODISS.nr 139 (kwiecień 1985), 1985.
  2. Bazy danych – Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2015-11-27].
  3. M. Żychowska, Harcerstwo Ziemi Tarnowskiej 1910–1939, Tarnów 1992.
  4. Marek Hańderek, Unia i Stronnictwo Pracy w walce. (Historia Polskiego Państwa Podziemnego, t. 7), 2015.
  5. Marian Koziej, Humanista z powołania. Świętokrzyski magazyn kulturalny „Teraz”, sierpień 2004.
  6. 50 lat działalności Komisji Krajoznawczej Zarządu Głównego PTTK.


Poprzednik
Jerzy Braun
  Komendant Hufca Harcerzy w Tarnowie
1919–1921
  Następca
Tadeusz Garbacki