Juliusz Janusz

Juliusz Janusz (ur. 17 marca 1944 w Łyczanej) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor, arcybiskup, były dyplomata watykański i nuncjusz apostolski.

Juliusz Janusz
Arcybiskup tytularny Caprulae
ilustracja
Amor omnia sustinet
Miłość wszystko przetrzyma
Data i miejsce urodzenia 17 marca 1944
Łyczana
Nuncjusz apostolski w Słowenii i Delegat apostolski w Kosowie
Okres sprawowania 2011-2018
Nuncjusz apostolski na Węgrzech
Okres sprawowania 2003-2011
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 19 marca 1967
Nominacja biskupia 25 marca 1995
Sakra biskupia 8 maja 1995
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 maja 1995
Konsekrator Angelo Sodano
Współkonsekratorzy Franciszek Macharski
Francis Arinze

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 17 marca 1944 w Łyczanej, w diecezji tarnowskiej[1]. Kształcił się w I Liceum Ogólnokształcącym im. Jana Długosza w Nowym Sączu, gdzie w 1961 złożył świadectwo dojrzałości[1]. Nie mogąc dołączyć do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie z powodu jego przepełnienia w latach 1961-1967 kształcił się w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej[1]. Święceń kapłańskich udzielił mu 19 marca 1967 w katedrze na Wawelu arcybiskup metropolita krakowski Karol Wojtyła[2].

W latach 1967–1969 pracował jako wikariusz w parafii Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Łodygowicach[1]. Następnie wyjechał do Rzymu, gdzie studiował na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim i uzyskał doktorat, kończąc również Papieską Akademię Kościelną[1][3]. Pierwszą wyznaczoną mu placówką była w 1973 nuncjatura w Tajlandii, odpowiedzialna także za Laos, Malezję, Singapur, Kambodżę i Wietnam[1]. W 1977 został przeniesiony do nuncjatury w Danii, której podlegały również Szwecja, Norwegia, Finlandia, Islandia i Grenlandia. Pracował również kolejno w nuncjaturach w Niemczech, Brazylii i Holandii. W 1990 tworzył struktury nuncjatury apostolskiej na Węgrzech. W latach 1992-1995 pełnił funkcję chargé d’affaires kierującego nuncjaturą apostolską w Republice Chińskiej na Tajwanie (Tajpej)[4].

25 marca 1995 papież Jan Paweł II mianował go nuncjuszem apostolskim w Rwandzie i arcybiskupem tytularnym Caprulae[2]. Święcenia biskupie przyjął 8 maja 1995 w Bazylice św. Piotra na Watykanie. Udzielił mu ich kardynał Angelo Sodano, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, któremu asystowali kardynałowie Franciszek Macharski, arcybiskup metropolita krakowski, i Francis Arinze, przewodniczący papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego[2]. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „Amor omnia sustinet” (Miłość wszystko przetrzyma). Nuncjaturę w Rwandzie objął niedługo po zakończeniu ludobójstwa, podczas którego zginęło pięciu biskupów, około 150 księży i 200 sióstr[1]. 26 września 1998 Jan Paweł II przeniósł go na urząd nuncjusza apostolskiego w Mozambiku, dochodzącego do siebie po wojnie domowej[2], a 9 kwietnia 2003 na urząd nuncjusza apostolskiego na Węgrzech[5].

10 lutego 2011 papież Benedykt XVI mianował go nuncjuszem apostolskim w Słowenii i delegatem apostolskim (nie mającym charakteru dyplomatycznego, lecz będącym urzędem pastoralnym) w Kosowie[6]. 21 września 2018 przeszedł na emeryturę i został rezydentem przy parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Korzennej[2][7].

Konsekrował arcybiskupów metropolitów - lublańskiego Stanislava Zore (2014) i mariborskiego Alojzija Cvikla (2015). Ponadto był współkonsekratorem podczas święceń ośmiu biskupów[2]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Dyplomata watykański rodem z Łyczanej. dts24.pl, 2019-04-21. [dostęp 2020-03-03].
  2. a b c d e f Juliusz Janusz (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2020-03-03].
  3. Juliusz Janusz. korzenna.pl. [dostęp 2020-03-03].
  4. Archbishop Juliusz Janusz (ang.). gcatholic.org. [dostęp 2020-03-03].
  5. Nomina del Nunzio Apostolico in Ungheria (wł.). vatican.va, 2003-04-09. [dostęp 2020-03-03].
  6. Nomina del Nunzio Apostolico in Slovenia (wł.). vatican.va, 2011-02-10. [dostęp 2020-03-03].
  7. Sprawozdanie z działalności parafii w 2018 roku. parafiakorzenna.pl. [dostęp 2020-03-03].

Linki zewnętrzneEdytuj