Kasparus

wieś w województwie pomorskim

Kasparuswieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Osiek na obszarze Borów Tucholskich, u zbiegu dwóch dopływów Wdy: Brzezianki i Św. Strugi.

Artykuł 53°44′27″N 18°21′39″E
- błąd 38 m
WD 53°44'26.9"N, 18°21'38.9"E, 53°46'N, 18°23'E
- błąd 14 m
Odległość 0 m
Kasparus
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Józefa w Kasparusie
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat starogardzki
Gmina Osiek
Liczba ludności (2006) 180
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 83-223
Tablice rejestracyjne GST
SIMC 0168478
Położenie na mapie gminy Osiek
Mapa konturowa gminy Osiek, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kasparus”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Kasparus”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Kasparus”
Położenie na mapie powiatu starogardzkiego
Mapa konturowa powiatu starogardzkiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Kasparus”
Ziemia53°44′27″N 18°21′39″E/53,740833 18,360833

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

HistoriaEdytuj

Pierwsze wzmianki na temat Kasparusa pochodzą z 1664, jednak najstarsze budynki znajdujące się do tej pory we wsi mają około dwustu lat. Do najbardziej znanych należy parterowa plebania z połowy XIX wieku i neogotycki, drewniano-ceglany kościół pod wezwaniem św. Józefa z 1926 konstrukcji ryglowej (wpisany do rejestru zabytków pod numerem 1070 decyzją z 06.11.1989 r.)[1]. Kościół spłonął niemal doszczętnie w nocy z 30 na 31 grudnia 2020[2]. Przyczyny pożaru nie są znane.

W okresie zaboru pruskiego wieś nosiła nazwę Kasperhausen, a w okresie okupacji hitlerowskiej Langenwalde[3].

Rozgłos przyniósł Kasparusowi dramatyczny w skutkach strajk szkolny, rozpoczęty 8 stycznia 1907. Po wprowadzeniu w tamtejszej szkole zajęć religii w języku niemieckim, doszło do starć rodziców z pruskimi nauczycielami oraz żandarmerią. Wielu mieszkańców zostało ukaranych więzieniem lub wysokimi grzywnami, co doprowadziło wiele rodzin do ubóstwa. W 55 rocznicę strajku we wsi został postawiony pomnik ku czci Obrońców Mowy Polskiej. W okresie międzywojennym rozwój wsi związany był głównie z przemysłem drzewnym[4].

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

Zobacz teżEdytuj