Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy księżniczki Francji i królowej Anglii. Zobacz też: Katarzyna II de Valois - tytularna cesarzowa Konstantynopola.

Katarzyna de Valois, fr. Catherine de Valois lub Catherine de France (ur. 27 października 1401, zm. 3 stycznia 1437) – królowa Anglii w latach 1420–1422.

Katarzyna de Valois
ilustracja
wizerunek herbu
królowa Anglii
Okres od 1420
do 1422
Jako żona Henryka V Lancastera
Koronacja luty 1421
Dane biograficzne
Dynastia Walezjusze
Data urodzenia 27 października 1401
Data i miejsce śmierci 3 stycznia 1437
Londyn
Miejsce spoczynku Opactwo Westminsterskie
Ojciec Karol VI Szalony
Matka Izabela Bawarska
Mąż Henryk V Lancaster
Mąż Owen Tudor
Dzieci z Henrykiem V:
Henryk VI Lancaster;

z Owenem Tudorem:
Jacinta (Tacinta?) Tudor,
Owen (Tomasz?) Tudor,
Edmund Tudor,
Jasper Tudor,
córka Tudor,
Małgorzata (Katarzyna?) Tudor

Córka króla Francji - Karola VI Szalonego i Izabeli Bawarskiej. Żona króla Anglii - Henryka V Lancastera. Matka króla Henryka VI Lancastera i babka króla Henryka VII Tudora.

Królowa AngliiEdytuj

2 czerwca 1420, na mocy postanowień pokoju z Troyes, Katarzyna poślubiła króla Henryka V. W lutym 1421 w Westminster Abbey została koronowana na królową Anglii.

Henryk początkowo miał poślubić Izabelę de Valois, starszą siostrę Katarzyny i królową Anglii jako wdowę po Ryszardzie II. Ożenił się z Katarzyną, bo dzięki temu po śmierci swojego teścia miał odziedziczyć tron Francji i połączyć w jędnym ręku korony Anglii i Francji. Działo się to w czasie wojny stuletniej, po słynnej bitwie pod Azincourt, którą Francuzi z kretesem przegrali. Henryk był człowiekiem ambitnym i świetnym wojownikiem, przed realizowaniem marzeń wielu pokoleń władców angielskich, przeszkodziła mu nagła śmierć. Zmarł 31 sierpnia 1422, a na tronie Anglii pozostawił małoletniego syna, którego urodziła mu Katarzyna:

Wdowieństwo i ponowne małżeństwoEdytuj

 
Róża Tudorów

W sytuacji, kiedy Anglia i Francja wciąż znajdowały się w stanie wojny, Anglicy nie polubili swojej „francuskiej” królowej. Owdowiała Katarzyna została wygnana z dworu królewskiego, na pocieszenie otrzymała Wallingford Castle. Tam poznała Owena Tudora, biednego szlachcica walijskiego. O Katarzynie i Owenie zaczęły się szerzyć plotki. Dopiero w 1428 zareagował parlament i zakazał Katarzynie poślubienia ukochanego bez zgody króla lub jego rady. Niektórzy historycy uważają, że Katarzyna mogła być żoną Tudora zanim jeszcze parlament wydał ten akt, a inni, że ich sekretny ślub miał miejsce w 1429.

Katarzyna i Owen uznawani są za protoplastów dynastii Tudorów, ich synowie odegrali ważne role w historii Anglii i w losach monarchii Lancasterów i Yorków. Katarzyna i Owen mieli co najmniej 6 dzieci:

DziedzictwoEdytuj

Katarzyna zmarła 3 stycznia 1437 w Londynie. Została pochowana w Westminster Abbey. Owen Tudor w 1461 został zabity przez Yorksistów po bitwie pod Mortimer’s Cross. Ich synowie dostali tytuły hrabiów; Edmund został ojcem króla Anglii - Henryka VII Tudora.

Zobacz teżEdytuj