Otwórz menu główne

Kazimierz Szcześniak (ur. 20 lutego 1885 w Gałęzowie[1] pow. wrzesiński, zm. 22 października 1945 w szpitalu w Tel Awiwie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, powstaniec wielkopolski, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Kazimierz Szcześniak
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1885
Gałęzów
Data i miejsce śmierci 22 października 1945
Tel Awiw
Przebieg służby
Lata służby do 1933 i 1939-1945
Siły zbrojne Kaiserstandarte.svg Armia Cesarstwa Niemieckiego
Orzełek Wojsk Wielkopolskich.svg Armia Wielkopolska
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 62 Pułk Piechoty
79 Pułk Piechoty
PKU Szamotuły
Stanowiska dowódca batalionu
komendant PKU
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny (1813) II Klasy

ŻyciorysEdytuj

Był synem Wawrzyńca i Stanisławy z Klikamrów. Ukończył Szkołę Rolniczą w Bojanowie (1904) i seminarium nauczycielskie w Rawiczu (1906)[2].

Z zawodu był nauczycielem, przed I wojną światową pracował w szkole we Wiosce. Po wybuchu I wojny światowej zmobilizowany do wojska niemieckiego walczył na froncie wschodnim i zachodnim. Był dwukrotnie ranny i zatruty gazem. Po zakończeniu wojny włączył się do Powstania Wielkopolskiego obejmując dowództwo powstańczej kompanii w Wielichowie. Brał udział m.in. w walkach o Kargowę (11/12 luty 1919).

14 października 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej. Był wówczas oficerem 62 pułku piechoty[3]. 1 czerwca 1921 roku pełnił nadal pełnił służbę w 62 pułku piechoty[4]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 517. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był w dalszym ciągu 62 pp[5]. W okresie międzywojennym kontynuował służbę w 62 pułku piechoty w Bydgoszczy zajmując w nim stanowiska referenta wyszkolenia i kwatermistrza. 22 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu[6]. W latach 1923–1925 był dowódcą I batalionu[7][8][9]. W 1928 roku był dowódcą III batalionu 79 pułku piechoty w Słonimiu[10]. 23 stycznia 1929 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 19. lokatą w korpusie oficerów piechoty[11]. W marcu tego roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Komendy Placu Brześć nad Bugiem na stanowisko referenta bezpieczeństwa[12]. W marcu 1930 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Szamotuły na stanowisko komendanta[13][14]. Z dniem 28 lutego 1933 roku został przeniesiony w stan spoczynku[15]. Mieszkał w Gnieźnie[16].

Walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. Został ciężko ranny w walkach pod Garwolinem, a następnie ewakuowany do Rumunii. W 1940 roku przedostał się do Palestyny, gdzie wstąpił do Wojska Polskiego. W 1945 roku pozostawał w Rezerwie Oficerskiej Jednostek Wojska na Środkowym Wschodzie. Wskutek odnowienia się ran ciężko zachorował i zmarł 22 października 1945 roku. Został pochowany na brytyjskim cmentarzu wojennym w Ramli[17].

Żonaty ze Stanisławą z Jankowskich, miał córkę Zofię (1913)[2].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wykaz poległych 1952 ↓, s. 275, tu podano, że urodził w miejscowości Gałżewicze, w woj. poznańskim.
  2. a b c d Kazimierz Szcześniak, www.powiatwolsztyn.pl [dostęp 2018-04-08].
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 40 z 20 października 1920 roku, s. 1067.
  4. Spis oficerów 1921 ↓, s. 184, 903.
  5. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 36.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 551.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 302, 404.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 272, 348.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 22 maja 1925 roku, s. 272.
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 93, 171.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 24 stycznia 1929 roku, s. 3.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 22 marca 1929 roku, s. 101.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 103.
  14. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 22, 524.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 31 grudnia 1932 roku, s. 469.
  16. a b M.P. z 1933 r. nr 294, poz. 322.
  17. Wykaz poległych 1952 ↓, s. 275.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 28 maja 1921 roku, s. 995.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922 roku, s. 77.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj