Otwórz menu główne

Kląskawka syberyjska

Kląskawka syberyjska[3] (Saxicola maurus) – gatunek ptaka z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae).

Kląskawka syberyjska
Saxicola maurus[1]
(Pallas, 1773)
Ilustracja
Samiec
Ilustracja
Samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina muchołówkowate
Rodzaj Saxicola
Gatunek kląskawka syberyjska
Synonimy
  • Saxicola maura (Pallas, 1773)
  • Saxicola torquata maurus (Pallas, 1773)
Podgatunki[2]
  • S. m. hemprichii Ehrenberg, 1833
  • S. m. variegatus (S. G. Gmelin, 1774)
  • S. m. maurus (Pallas, 1773)
  • S. m. indicus (Blyth, 1847)
  • S. m. przewalskii (Pleske, 1889)

Do Polski zalatuje wyjątkowo (pierwsze potwierdzone stwierdzenie w 2015[4], drugie w 2016[5]), nie gniazduje.

Systematyka i występowanieEdytuj

Wyróżniono kilka podgatunków S. maurus[2]:

  • Saxicola maurus hemprichii – wschodnia Ukraina i północny Azerbejdżan do północnych i północno-zachodnich wybrzeży Morza Kaspijskiego.
  • Saxicola maurus variegatus – południowo-wschodnia Turcja i Kaukaz Południowy do północnego i zachodniego Iranu.
  • kląskawka syberyjska (Saxicola maurus maurus) – wschodnia Finlandia i północna oraz wschodnia europejska część Rosji do Mongolii i Pakistanu.
  • kląskawka himalajska (Saxicola maurus indicus) – północno-zachodnie i środkowe Himalaje.
  • kląskawka czarnogardła (Saxicola maurus przewalskii) – Tybet do środkowych Chin, północna Mjanma, północna Tajlandia.

Do gatunku S. maurus bywa też wliczany podgatunek Saxicola maurus stejnegeri (kląskawka wschodnia)[3], zamieszkujący wschodnią Syberię i wschodnią Mongolię po Koreę i Japonię[2]; takson ten jest przez niektórych podnoszony do rangi gatunku[2].

Kląskawka syberyjska dawniej przez niektórych autorów uważana była za podgatunek kląskawki afrykańskiej (Saxicola torquata) – Saxicola torquata maura.

MorfologiaEdytuj

Długość ciała wynosi 12,5 cm, rozpiętość skrzydeł 18–20 cm. Skrzydło mierzy 69–77 mm, dziób 13 mm[6]. U samców głowa i wierzch ciała czarne. Po bokach szyi białe plamy, zachodzą na kark dalej niż u kląskawki. Kuper i lusterko czystobiałe. Spód ciała biały, na piersi mała czerwonopomarańczowa plama. Samice i osobniki młodociane przypominają kląskawki, jednakże są jaśniejsze. Brew jasna, biały pasek na skrzydłach i biała plama na lotkach drugorzędowych[7].

OchronaEdytuj

Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[8].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Saxicola maurus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d Frank Gill, David Donsker (red.): Chats, Old World flycatchers (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 12 września 2019].
  3. a b Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Podrodzina: SAXICOLINAE Vigors, 1825 - KLĄSKAWKI. Wersja: 2019-03-17. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-09-12].
  4. Komunikat Komisji Faunistycznej z 2015 roku
  5. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 33. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2016. „Ornis Polonica”. 58, s. 83–116, 2017. 
  6. R. Meinertzhagen. Notes on some Birds from the Near East and from Tropical East Africa. „Ibis”. 4 (11), s. 22-23, 1922. DOI: 10.1111/j.1474-919X.1921.tb01294.x. 
  7. Paul Sterry, Andrew Cleave, Andy Clements & Peter Goodfellow: Ptaki Europy, przewodnik. Warszawa: 2007, s. 294. ISBN 978-83-247-0818-5.
  8. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183)