Kościół św. Jana Nepomucena w Pielgrzymce

Kościół Świętego Jana Nepomucenarzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Złotoryja diecezji legnickiej).

Kościół Świętego Jana Nepomucena
Distinctive emblem for cultural property.svg A/2300/533 z 23.02.1959[1]
kościół parafialny
Ilustracja
widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Miejscowość Pielgrzymka
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Jana Nepomucena
Wezwanie św. Jana Nepomucena
Wspomnienie liturgiczne 21 maja
Położenie na mapie gminy Pielgrzymka
Mapa lokalizacyjna gminy Pielgrzymka
Kościół Świętego Jana Nepomucena
Kościół Świętego Jana Nepomucena
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Świętego Jana Nepomucena
Kościół Świętego Jana Nepomucena
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Kościół Świętego Jana Nepomucena
Kościół Świętego Jana Nepomucena
Położenie na mapie powiatu złotoryjskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu złotoryjskiego
Kościół Świętego Jana Nepomucena
Kościół Świętego Jana Nepomucena
Ziemia51°07′11,7″N 15°48′55,8″E/51,119917 15,815500

Jest to świątynia wybudowana w połowie XIII wieku, następnie została rozbudowana w XVI wieku, a później przebudowana i powiększona według projektu architekta G. Simonettiego w 1717 roku. Kolejna przebudowa miała miejsce w 1926 roku. Budowla jest orientowana, murowana, wzniesiona z kamienia łamanego i silnie oskarpowana. Posiada prostokątną nawę nakrytą sklepieniem kolebkowym na gurtach oraz prostokątne prezbiterium i wieżę od strony zachodniej zwieńczoną dachem hełmowym z prześwitem, na wieży znajduje się dzwon odlany w 1879 roku. Budowla nakryta jest dachem łamanym z powiekami, w elewacji zachodniej znajduje się romański portal uskokowy, z kolei przy elewacji północnej są umieszczone liczne przybudówki, kruchta, zakrystia, loża lokatorska, neoklasycystyczne mauzoleum von Elsnerów wybudowane w 1852 roku. Wnętrze jest nakryte sklepieniem kolebkowym na gurtach ozdobione plafonami i sztukaterią, powstałymi w XVIII wieku. We wnętrzu znajdują się drewniane dwukondygnacyjne empory z obrazowymi przedstawieniami biblijnymi i elementami snycerskimi umieszczonymi na parapetach. Do wyposażenia świątyni należą m.in. polichromowany ołtarz główny powstały w XVIII wieku, kamienna chrzcielnica, wykonana w 1612 roku, polichromowana ambona zbudowana w XVIII wieku, prospekt organowy pochodzący z I połowy XVIII wieku. W ścianach magistralnych zachował się zespół epitafiów i płyt nagrobnych pochodzących z różnych epok[2].

PrzypisyEdytuj