Koby[16] (Reduncini) – plemię ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).

Koby
Reduncini[1]
Knottnerus-Meyer, 1907
Ilustracja
Przedstawiciel plemienia – kob żółty (Kobus kob)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

Cetartiodactyla

Podrząd

przeżuwacze

Infrarząd

Pecora

Rodzina

wołowate

Podrodzina

antylopy

Plemię

koby

Typ nomenklatoryczny

Redunca C.H. Smith, 1827

Rodzaje

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Plemię obejmuje gatunki występujące w Afryce[17]; od późnego miocenu do plejstocenu przedstawiciele podrodziny występowali też na obszarze dzisiejszych Indii i Pakistanu[18].

CharakterystykaEdytuj

Zasiedlają tereny podmokłe. Występujące wyłącznie u samców rogi charakteryzują się licznymi, poprzecznymi zgrubieniami. Samice mają dwie pary sutków.

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki[17][16]:

oraz rodzaje wymarłe[18]:

UwagiEdytuj

  1. Typ nomenklatoryczny: Adenota J.E. Gray, 1847 (= Kobus A. Smith, 1840); nomen oblitum.
  2. Typ nomenklatoryczny: Eleotragus J.E. Gray, 1843 (= Redunca C.H. Smith, 1827); nomen oblitum.
  3. a b c Typ nomenklatoryczny: Pelea J.E. Gray, 1851.
  4. Typ nomenklatoryczny: Eleotragus J.E. Gray, 1843 (= Redunca C.H. Smith, 1827).
  5. a b Typ nomenklatoryczny: Cervicapra de Blainville, 1816 (= Redunca C.H. Smith, 1827).
  6. Pisownia oryginalna, takson zdefiniowany w randze rodziny.
  7. a b Typ nomenklatoryczny: Redunca C.H. Smith, 1827.
  8. Typ nomenklatoryczny: Kobus A. Smith, 1840.
  9. a b Typ nomenklatoryczny: Menelikia Arambourg, 1941

PrzypisyEdytuj

  1. Reduncini, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. E. Blyth: Catalogue of the Mammalia in the Museum Asiatic Society. Calcutta: Savielle & Cranenburgh, 1863, s. 168. (ang.).
  3. Gray 1872 ↓, s. 15.
  4. Gray 1872 ↓, s. 29.
  5. J.E. Gray: Hand-list of the edentate, thick-skinned and ruminant mammals in the British Museum. London: The Trustees, 1873, s. 86. (ang.).
  6. V. Brooke: Order VII.—Undulata. W: A.R. Wallace: The geographical distribution of animals. With a study of the relations of living and extinct faunas as elucidating the past changes of the earth’s surface. Cz. 2. New York: Harper and brothers, 1876, s. 224. (ang.).
  7. A.T. Rochebrune. Faune de la Sénégambie. Mammifères. „Actes de la Société Linnéenne de Bordeaux”. Quatrième série. 7, s. 175, 1883. (fr.). 
  8. T. Knottnerus-Meyer. Über das Tränenbein der Huftiere. Vergleichend-anatomischer Beitrag zur Systematik der rezenten Ungulata. „Archiv für Naturgeschichte”. 73 (1), s. 39, 1907. (niem.). 
  9. R. Lydekker & G. Blaine: Catalogue of the Ungulate Mammals in the British Museum (Natural History). Cz. 3: Artiodactyla, Family Bovidæ, Subfamilies Aepycerotinæ to Tragelaphinæ (Pala, Saiga, Gazelles, Oryx Group, Bushbucks, Kudus, Elands, Etc.), Antilocapridæ (Prongbuck), and Giraffidæ (Giraffes and Okapi). London: Printed by order of the Trustees, 1914, s. xii, 197. (ang.).
  10. T. Roosevelt & E. Heller: Life-histories of African Game Animals. Cz. 2. New York: Charles Scribner’s Sons, 1914, s. 478. (ang.).
  11. G.G. Simpson. The principles of classification and a classification of mammals. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 85, s. 159, 1945. (ang.). 
  12. C. Arambourg: Mission scientifique de l'Omo, 1932-1933. T. 1: Géologie - Anthropologie. Paris: P. Lechevalier, 1947, s. 391. (fr.).
  13. A. Roberts: The Mammals of South Africa. Johannesburg: Trustees of „The Mammals of South Africa” Book Fund, 1951, s. 272, 294. (ang.).
  14. И.И. Соколов. Опыт естественной классификации полорогих (Bovidae). „Труды Зоологического института РАН”. 14, s. 46, 267, 1953. (ros.). 
  15. J. Viret: Artiodactyla. W: Traite de Paleontologie. T. 6. Cz. 1. Paris: Masson et Cie, 1961, s. 1060. (fr.).
  16. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  17. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 185–186. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  18. a b E.S. Vrba, F. Bibi & A.G. Costa. First Asian record of a late Pleistocene reduncine (Artiodactyla, Bovidae, Reduncini), Sivacobus sankaliai, sp. nov., from Gopnath (Miliolite Formation) Gujarat, India, and a revision of the Asian genus Sivacobus Pilgrim, 1939. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 35 (4), s. e943399, 2015. DOI: 10.1080/02724634.2014.943399. (ang.). 
  19. Pilgrim 1939 ↓, s. 44.
  20. Pilgrim 1939 ↓, s. 125.
  21. C. Arambourg. Antilopes nouvelles du Pléistocéne ancien de l’Omo (Abyssinie). „Bulletin du Muséum national d’histoire naturelle”. 2e série. 13, s. 339, 1941. (fr.). 
  22. Pilgrim 1939 ↓, s. 99.
  23. H. Reck. Neue genera aus der Oldoway-Fauna. „Centralblatt für Mineralogie, Geologie und Paläontologie”. Abteilung B, Geologie und Paläontologie. Jahrgang 1935, s. 218, 1935. (niem.). 
  24. E.S. Vrba & Y. Haile-Selassie. A new antelope, Zephyreduncinus oundagaisus (Reduncini, Artiodactyla, Bovidae), from the Late Miocene of the Middle Awash, Afar Rift, Ethiopia. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 26 (1), s. 214, 2006. DOI: 10.1671/0272-4634(2006)26[213:ANAZOR]2.0.CO;2. (ang.). 

BibliografiaEdytuj