Otwórz menu główne

Konkurs Piosenki Eurowizji 1957

europejski konkurs muzyczny oranizowany przez Europejską Unię Nadawców

2. Konkurs Piosenki Eurowizji został rozegrany w niedzielę, 3 marca 1957 we Frankfurcie nad Menem. Organizatorem konkursu był niemiecki nadawca publiczny ARD. Koncert poprowadził Anaid Iplicjian,

Konkurs Piosenki Eurowizji 1957
Ilustracja
Informacje ogólne
Finał 3 marca 1957
Miejsce Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks,
Frankfurt (Niemcy Zachodnie)
Nadawca Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland (ARD)
Prowadzący Anaid Iplicjian
Informacje dodatkowe
Główny dyrygent Willy Berking
Uczestnicy
Debiut  Austria
 Dania
 Wielka Brytania
Łącznie 10 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które przyznawało ulubionej piosence po jednym punkcie.
Zwycięzca  Holandia
Reprezentant Corry Brokken
Piosenka Net als toen
Muzyka Guus Jansen
Tekst Willy van Hemert
Konkurs Piosenki Eurowizji

Finał konkursu wygrała Corry Brokken, reprezentantka Holandii z piosenką „Net als toen” autorstwa Willy'ego van Hemerta i Guusa Jansena, za którą zdobyła łącznie 31 punktów[1].

LokalizacjaEdytuj

Osobny artykuł: Frankfurt nad Menem.
 
Studio Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks

Frankfurt nad Menem znajduje się w kraju związkowym Hesja, który leży po obu stronach rzeki Men u stóp gór Taunus[2].

Halą, którą wybrano do zorganizowania 2. Konkursu Piosenki Eurowizji, została hala telewizji Hessischer Rundfunk we Frankfurcie. Kiedyś było to centrala nadawania telewizji Hessischer Rundfunk, dzisiaj hala muzyczna[3].

Przebieg konkursuEdytuj

Finał emitowany był głównie przez radio, kilku nadawców pokazało go także w telewizji[1].

Zmiany w regulaminieEdytuj

Liczba i długość utworówEdytuj

W przeciwieństwie do konkursu w 1956 roku, każdy kraj mógł wysłać tylko jednego reprezentanta. Zasady dotyczące długości piosenek nie były sprecyzowane, dlatego w finale konkursu zaprezentowano wówczas najkrótszą („AllPatricii Bredin z Wielkiej Brytanii – 1 min. 52 sek[1]) oraz najdłuższą („Corde della mia chitarraNunzio Gallo z Włoch – 5 min. 9 sek.[1]) propozycję w historii[1]. Po finale konkursu dodano zapis o poprawnej długości utworu, który zaznaczył, że każdy zgłoszony utwór może trwać maksymalnie 3 minuty[4].

Udział duetówEdytuj

Regulamin konkursu w 1957 roku zezwolił na udział w stawce konkursowej duetów, dzięki temu Danię reprezentowali Birthe Wilke i Gustav Winckler z utworem „Skibet skal sejle i nat[1]. Po występie para pocałowała się, a członek ekipy realizacyjnej zapomniał dać uczestnikom znać o zakończeniu występu. Tym samym para odbyła najdłuższy w historii konkursu pocałunek[1][5].

GłosowanieEdytuj

Pierwszy raz w historii konkursu komisje jurorskie z poszczególnych krajów miały możliwość oddawania swoich głosów telefonicznie. Każdy panel sędziowski składał się z dziesięciu osób, a każdy z członków oddawał głos na swój ulubiony utwór. Wprowadzono także zasadę, że żaden z jurorów nie może oddać głosu na utwór reprezentujący jego kraj[1].

Kraje uczestnicząceEdytuj

W konkursie wzięło udział 10 krajów, w tym debiutująca Wielka Brytania, Austria i Dania. W finale wystąpili także reprezentacji krajów-założycieli: Belgia, Luksemburg, Niemcy, Francja, Włochy, Holandia i Szwajcaria[1].

Powracający artyściEdytuj

W konkursie wzięło udział dwóch uczestników, którzy zadebiutowali podczas inauguracyjnego konkursu w 1956 roku: Corry Brokken z Holandii oraz ówczesna zwyciężczyni – Lys Assia ze Szwajcarii[1][6].

WynikiEdytuj

L.p. Kraj Język[7] Artysta Piosenka Miejsce[1] Punkty[1]
1   Belgia niderlandzki Bobbejaan Schoepen Straatdeuntje 8 5
2   Luksemburg francuski Danièle Dupré Amours mortes 4 8
3   Wielka Brytania angielski Patricia Bredin All 7 6
4   Włochy włoski Nunzio Gallo Corde della mia chitarra 6 7
5   Austria niemiecki Bob Martin Wohin, kleines Pony? 10 3
6   Holandia niderlandzki Corry Brokken Net als toen 1 31
7   Niemcy niemiecki Margot Hielscher Telefon, Telefon 4 8
8   Francja francuski Paule Desjardins La belle amour 2 17
9   Dania duński Birthe Wilke i Gustav Winckler Skibet skal sejle i nat 3 10
10   Szwajcaria francuski Lys Assia L’enfant que j’étais 8 5

Legenda:

     1. miejsce

Tablica punktacyjna finałuEdytuj

Nadawca publiczny z każdego kraju uczestniczącego wyznaczał 10-osobową komisję jurorską, której każdy z członków przyznawał po jednym punkcie swojej ulubionej piosence.

Wyniki
Suma punktów
Belgia
Luksemburg
Wielka Brytania
Włochy
Austria
Holandia
Niemcy
Francja
Dania
Szwajcaria
Uczestnicy konkursu
Belgia 5 2 2 1
Luksemburg 8 1 4 3
Wielka Brytania 6 1 1 1 1 2
Włochy 7 1 1 2 2 1
Austria 3 2 1
Holandia 31 5 3 1 1 6 1 4 3 7
Niemcy 8 1 1 6
Francja 17 2 4 2 1 6 2
Dania 10 2 3 5
Szwajcaria 5 1 1 1 2

Legenda:

     1. miejsce

Międzynarodowi nadawcy oraz głosowanieEdytuj

 
Reprezentanci Danii – Birthe Wilke i Gustav Winckler

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1957 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego wydarzenia, relacjonującego w ojczystym języku przebieg konkursu[8]:

Kolejność głosowania i krajowi sekretarzeEdytuj

  1.   Szwajcaria – Mäni Weber
  2.   Dania – nieznany
  3.   Francja – Claude Darget
  4.   Niemcy – Joachim Fuchsberger
  5.   Holandia – Willem Duys
  6.   Austria – Karl Bruck
  7.   Włochy – Nunzio Filogamo
  8.   Wielka BrytaniaDavid Jacobs
  9.   Luksemburg – nieznany
  10.   Belgia – Bob Van Bael

KomentatorzyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l Eurovision Song Contest 1957 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  2. History of Frankfurt City History (ang.). frankfurt-tourismus.de. [dostęp 2013-04-30].
  3. Große Sendesaal im Hessischen Rundfunk (Frankfurt am Main) (ang.). film-commission-hessen.de. [dostęp 2013-04-30].
  4. 2013 EUROVISION SONG CONTEST RULES (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  5. Eurovision 1957: UK says hello and the Danes seal it with a kiss (ang.). www.boombangablog.merseyblog.co.uk. [dostęp 2013-04-29].
  6. Eurovision Song Contest 1956 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  7. Eurovision Song Contest 1957 (ang.). The Diggiloo Thrush. [dostęp 2013-04-30].
  8. Eurovision 1957 Cast and Crew (ang.). IMDb. [dostęp 2013-04-30].
  9. Concours Eurovision de la Chanson 1957 (fr.). Songcontest.free.fr, 2006-09-18. [dostęp 2013-04-30].
  10. Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (niderl.). W: Eurovision Artists [on-line]. www.eurovisionartists.nl.
  11. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str.10. Sztokholm: Premium Publishing AB. ​ISBN 91-89136-29-2

Linki zewnętrzneEdytuj