Otwórz menu główne

Koreccy herbu Pogoń Litewska

Pogoń Litewska (Pogonia) herb książąt Koreckich

Koreccy herbu Pogoń Litewska[1] (Pogonia)[2][3], ród książęcy, którego kolebką był zamek w Korcu na Wołyniu. Ród książąt Koreckich wywodzi się od wielkiego księcia litewskiego Olgierda[4] – syna Giedymina. Butaw syn Olgierda (przyjął na chrzcie imię Dymitr)[5] oprócz włości na Litwie, otrzymał ziemie na Wołyniu, nad Korcem i w miejscu, gdzie rzeka ta wpada do Słuczy, wybudował zamek warowny nazwany Korcem. Dymitr zginął w walce z Tatarami w 1399, w bitwie pod Worsklą. Według niektórych historyków Butaw nie był synem Olgierda, ale jego bratem. Sami Koreccy twierdzili, że są potomkami Olgierda i pisali się Olgierdowicz Korecki. Kasper Niesiecki twierdzi, że widział to w wielu dokumentach z epoki. O Olgierdowym pochodzeniu świadczą także napisy nagrobne, m.in. na nagrobku Samuela Koreckiego wyryto napis: Clara ducum soboles, Olgerdi sanguine Cretus Princeps.
Syn Dymitra Butawa, Aleksander Olgierdowicz książę Korecki i jego syn Wasyl (Bazyli) wymienieni są na przywileju im danym od księcia Świdrygiełły. Książę Iwan Korecki, syn Bazylego, namiestnik krasnosielski, żonaty z księżną Bazylissą Hlebowiczówną, miał pięciu synów. Dwóch z nich, Lew i Aleksander polegli bezpotomnie w bitwie z Tatarami pod Sokalem. Koreccy posiadali niemal cały północno-wschodni narożnik Wołynia a także rozległe włości w powiatach bracławskim i kijowskim.

Przedstawiciele roduEdytuj

  • ks. Iwan Korecki – dworzanin Zygmunta Starego, w 1511 otrzymał wraz bratem Fedorem zamek w Targowicy z wsiami Bełymberehem, Babołokami[6] i Rudlewem[7]. Córka Anna była żoną księcia Iwana Massalińskiego.
  • ks. Fedor Korecki – dworzanin, starszy brat Iwana, za zasługi wojenne otrzymał majątek ziemski Łuszczany w powiecie kijowskim(1508), z żony księżnej Hanny z Zyzemskich syn Bohusz.
  • ks. Bohusz Korecki (1510–1576) – wojewoda wołyński od 1572, starosta łucki od 1560, bracławski i winnicki od 1540, żytomierski od 1539, dowódca obrony potocznej.
  • ks. Joachim Korecki – żołnierz, walczył na czele wystawionych własnym kosztem chorągwi z Tatrami i wojnach z Moskwą, żonaty z Anną z Chodkiewiczów siostrą hetmana Jana Chodkiewicza, ojciec Samuela i Karola.
  • ks. Samuel Korecki (ur. ok. 1586, zm. 1622 ) – pułkownik, zagończyk, sławny dowódca wojskowy.
  • ks. Karol Korecki (ur. ok. 1588, zm. 1633) – starosta winnicki, kasztelan wołyński.
  • ks. Samuel Karol Korecki (1621-1651) – starosta ropczycki, rotmistrz chorągwi husarskiej, ostatni z rodu książąt Koreckich.

PrzypisyEdytuj

  1. Zbigniew Anusik, Latyfundium Koreckich w XVI i XVII wieku, w: Zbigniew Anuisik, Studia i szkice staropolskie, Łódź 2011, s. 553.
  2. Franciszek Piekosiński, Herbarz Kojałowicza - Ks. Wojciecha Wijuka Kojałowicza Herbarz Rycerstwa W.X.Litewskiego tak zwany Compendium, Kraków 1897, s. 9
  3. Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, tom VII, Gebethner i Wolff, Warszawa 1910,str. 208
  4. Herbarz polski Kaspra Niesieckiego powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopismów, dowodów urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza, tom V, Lipski 1841, s. 228
  5. Ks. Wojciecha Wijuka Kojałowicza Herbarz Rycerstwa W.X. Litewskiego tak zwany Compendium, Kraków 1897, s. 9
  6. Babołoki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  7. Rudlew w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIII: Warmbrun – Worowo. Warszawa 1893.

BibliografiaEdytuj

  • Jarema Maciszewski, Bohusz Korecki; Karol Korecki; Samuel Korecki [w] Polski Słownik Biograficzny, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław 1968, tom XIV/1, str.58-62.
  • Adam Boniecki, Poczet rodów w Wielkiém Księstwie Litewskiém w XV i XVI wieku, Warszawa 1887
  • Adam Boniecki, Herbarz polski, tom X, Warszawa 1907.
  • Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, tom VII, Gebethner i Wolff, Warszawa 1910