Otwórz menu główne

Kosin (województwo lubelskie)

wieś w województwie lubelskim
Zobacz też: Kosin w innych znaczeniach tego słowa.

Kosinwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie kraśnickim, w gminie Annopol[2][3].

Kosin
wieś
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat kraśnicki
Gmina Annopol
Liczba ludności (2006) 680
Strefa numeracyjna 15
Kod pocztowy 23-235[1]
Tablice rejestracyjne LKR
SIMC 0786377
Położenie na mapie gminy Annopol
Mapa lokalizacyjna gminy Annopol
Kosin
Kosin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kosin
Kosin
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kosin
Kosin
Położenie na mapie powiatu kraśnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kraśnickiego
Kosin
Kosin
Ziemia50°49′09″N 21°54′47″E/50,819167 21,913056

Do 1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Kosin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Annopol[4].

HistoriaEdytuj

Nazwy miejscowe wsi w dokumentach źródłowych – Kosin w roku 1373 Cossin, 1470–1480 (Długosz) Kozini, Kossin, Kosszino.

Wieś historycznie położona w powiecie urzędowskim ówczesnej parafii Borów.

W roku 1373 i następnych własność opactwa klarysek świętego Andrzeja w Krakowie. W tymże roku królowa Elżbieta przenosi wieś na prawo magdeburskie. Jak opisuje Długosz (1470–1480) wieś nadana rzekomo klasztorowi przez Bolesława Wstydliwego[a]. Folwarku nie ma, było 5 łanów kmiecych 4 zagrodników 1 karczma z rolami, 2 młyny nad rzeką Tuczyną, jeden niżej zwany Zgrzebny, drugi wyżej zwany Mniszek. Kmiecie płacą po 1 wiardunku, odrabiają podwójną powabę wiosenną i jesienną[5]. Wieś graniczy z Mniszkiem, Gościeradowem, Borowem, Opoką, Popowicami. Dziesięcinę snopową wartości 3-5 grzywien oddają scholasterii sandomierskiej (Długosz L.B. t.I s.331, s. 357, t.II s.505, t.III s.315).

W latach 1503–1510 kmiecie odrabiają pańszczyznę na folwarku królewskim w Zawichoście. W 1529 klasztor pobiera czynsz 8 grzywien 30 groszy i czynsz z pustych ról. Dziesięcinę 2 grzywny pobiera scholasteria (Liber Retaxationum s.316-7, s.399). W latach 1531–1533 odnotowano pobór łącznie z Borowem. W roku 1565 jest 5. kmieci na półłankach, odrabiają pańszczyznę na folwarku zawichojskim. Dają królowi po wozie drewna 10 korcy żyta, 20 korcy owsa, młynarze 2 korce żyta i tyleż owsa, wraz z innymi wsiami klasztornymi składają się na jałowicę[5].

Podczas prac archeologicznych odkryto wczesnośredniowieczne grodzisko oraz piec do wytopu żelaza (Żaki 99, 516)[5].

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Andrzeja w Borowie.

UwagiEdytuj

  1. Kosin jest wymieniony w falsyfikacie Bolesława Wstydliwego dla klasztoru klarysek w Zawichoście-Skale wraz z przynależnymi wsiami Borów, Pstrągi, Chotków, Ostrów, Mniszek w roku 1257 i 1262

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2016-02-29].
  2. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-02-29].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2016-02-29]. 
  4. Jednostki pomocnicze gminy Annopol. Urząd Gminy Annopol. [dostęp 2016-02-29].
  5. a b c Kosin [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu [online], Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.