Latyczyn

wieś w województwie lubelskim

Latyczyn – wieś położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w środkowej części gminy Radecznica. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zamojskim. Wieś znajduje się w sąsiedztwie wsi Zaburze.

Artykuł

50°43′43″N 22°49′56″E

- błąd

39 m

WD

50°40'N, 22°51'E

- błąd

19741 m

Odległość

557 m

Latyczyn
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

zamojski

Gmina

Radecznica

Strefa numeracyjna

84

Kod pocztowy

22-463[1]

Tablice rejestracyjne

LZA

SIMC

0897272

Położenie na mapie gminy Radecznica
Mapa konturowa gminy Radecznica, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Latyczyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Latyczyn”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Latyczyn”
Położenie na mapie powiatu zamojskiego
Mapa konturowa powiatu zamojskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Latyczyn”
Ziemia50°43′43″N 22°49′56″E/50,728611 22,832222

Swoją nazwę zawdzięcza możnemu rodowi Latyczyńskich, którzy ponad cztery wieki byli jej właścicielami.

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Latyczyn[2][3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0897289 Kolonia część wsi
0897295 Majdan część wsi
0897303 Nad Stokiem część wsi
0897310 Żabia Wólka część wsi

HistoriaEdytuj

Początków istnienia wsi należy doszukiwać się w XII wieku. Pierwszymi mieszkańcami Latyczyna byli najprawdopodobniej uchodźcy, którzy z dala od ważniejszych szlaków komunikacyjnych (dróg waśni etnicznych i zbrojnych) szukali schronienia. Żyzna ziemia i nadmiar łąk stwarzały dogodne warunki do upraw rolnych i hodowli.

W ówczesnym okresie powstawania wsi trwał stały konflikt na pograniczu polsko-ruskim (ziemia sandomierska Korony Polskiej oraz Grody Czerwieńskie i ziemia chełmska znajdowały się w posiadaniu raz Rusi, raz Polski). Sąsiednie Zaporze wchodziło w skład ziemi sandomierskiej.

Wieś otoczona w dawnych czasach z dwóch stron bagnami i torfowiskami, od wschodu rzeką Gorajec oraz innym ciekiem wodnym od południa, mając na zachodzie ścianę odległego o kilometr dużego kompleksu leśnego wraz z wąwozami Łysej Góry (305 m n.p.m.) stanowiła w tamtych warunkach możliwość bezpiecznego schronienia i ukrycia w przypadku zagrożenia.

Oprócz wyznawców kościoła rzymskokatolickiego są również Świadkowie Jehowy[5] (Sala Królestwa)[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 641 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części. opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].
  5. Nasza wiara nie jest ciężarem, tylko naszą otuchą. Nowa Gazeta Biłgorajska. [dostęp 2011-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-04)].
  6. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2015-01-11].

Linki zewnętrzneEdytuj