Lekarstwo na miłość

Lekarstwo na miłość – polska komedia kryminalna z 1966 w reżyserii Jana Batorego, wyprodukowana przez Zespół Realizatorów Filmowych „Syrena”; scenariusz na podstawie powieści Klin (1964) Joanny Chmielewskiej napisała Joanna Chmielewska i Jan Batory; w roli głównej wystąpiła Kalina Jędrusik.

Lekarstwo na miłość
Gatunek komedia kryminalna
komedia pomyłek
Rok produkcji 1966
Data premiery 20 lipca 1966
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 95 minut
Reżyseria Jan Batory
Scenariusz Joanna Chmielewska
Jan Batory
Główne role Kalina Jędrusik
Andrzej Łapicki
Krystyna Sienkiewicz
Mieczysław Czechowicz
Jacek Fedorowicz
Wieńczysław Gliński
Roman Sykała
Muzyka Andrzej Trzaskowski
Zdjęcia Antoni Wójtowicz
Scenografia Zdzisław Kielanowski
Kostiumy Maria Karmolińska
Montaż Krystyna Batory
Produkcja Zespół Realizatorów Filmowych „Syrena”

FabułaEdytuj

Joanna spędza całe godziny przy telefonie, czekając na spotkanie z ukochanym Januszem, którego podejrzewa o niestałość. Telefon ciągle dzwoni, ale połączenia to pomyłki. Z czasem okazuje się, że numer Joanny przypadkowo jest zbliżony do numeru skrzynki kontaktowej fałszerzy pieniędzy. Milicja Obywatelska (MO) zaczyna ją podejrzewać, a na zwiady incognito udaje się kapitan MO. Bohaterka w końcu z nudów i zdenerwowania odpowiada na szyfr, myląc godziny, w wyniku czego plan obrabowania banku przez szajkę kończy się katastrofą. Spóźnieni gangsterzy z zemsty napadają na mieszkanie Joanny i porywają ją, lecz wybucha między nimi sprzeczka w sprawie pozbycia się kobiety. Dochodzi między nimi do bójki, w wyniku której jeden po drugim tracą przytomność. Ostatni z nich zostaje uderzony przez Joannę kluczem francuskim. Jej ukochany, Janusz, okazuje się szefem szajki rozpracowywanym przez kapitana MO i zostaje aresztowany[1].

Obsada aktorskaEdytuj

ProdukcjaEdytuj

Za produkcję Lekarstwa na miłość odpowiadał Zespół Filmowy „Syrena”. Scenariusz do filmu napisali Joanna Chmielewska i Jan Batory, natomiast muzykę do niego skomponował Andrzej Trzaskowski. Zdjęcia do filmu nakręcił Antoni Wójtowicz.

Film realizowano w Warszawie (ul. Kamienne Schodki, ul. Koszykowa, kawiarnia na tarasie Centralnego Domu Towarowego przy ulicy Kruczej, ul. Stanisława Moniuszki, ul. Nowy Świat, Ogród Saski, osiedle „Plac Teatralny”, wnętrza banku przy ul. Henryka Sienkiewicza, pl. Trzech Krzyży)[2].

W filmie wykorzystano piosenkę „Witamina M”; autorami tekstu byli Zbigniew Zapert i Zenon Wawrzyniak, muzykę skomponował Jerzy Matuszkiewicz, a zaśpiewał Bogdan Czyżewski[2].

OdbiórEdytuj

Lekarstwo na miłość zostało pozytywnie przyjęte przez krytyków filmowych. Janusz Gazda z „Ekranu” ocenił film jako „sympatyczną i bezpretensjonalną komedię”, której atutem są „Kalina Jędrusik, która z dużym wdziękiem poszukuje lekarstwa na miłość i Krystyna Sienkiewicz, łącząca osobisty wdzięk z nieprzeciętnym talentem komediowym”[1]. Konrad Eberhardt z „Filmu” zauważył, że film Jana Batorego „jest jedną z nielicznych polskich komedii filmowych, którym udało się nawiązać kontakt z rzeczywistością”[1]. Eberhardt zaznaczał jednak, że Lekarstwo na miłość jest „filmem absolutnie pozbawionym stylu”, mimo że pozbawione zostało przywar typowych dla polskiej komedii lat 60. XX wieku[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Lekarstwo na miłość, Repozytorium Cyfrowe Filmoteki Narodowej [dostęp 2021-06-30].
  2. a b Lekarstwo na miłość w bazie filmpolski.pl

Linki zewnętrzneEdytuj