Otwórz menu główne

Leon Ghilardi - właśc. Leon Ghilardi della Ghianda (ur. 19 września 1881 w Karlovacu, Austro-Węgry, zm. 15 sierpnia 1935 w Fierze[1]) - generał armii albańskiej, pochodzenia chorwacko-włoskiego.

Leon Ghilardi
generał
Data i miejsce urodzenia 19 września 1881
Karlovac
Data i miejsce śmierci 15 sierpnia 1935
Fier
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Austro-Węgier
Armia Królestwa Albanii
Stanowiska generalny inspektor armii
Odznaczenia
Order Skanderbega

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny chorwackiej, o korzeniach włoskich. Był synem urzędnika kolejowego. Służył w jednostce huzarów armii austro-węgierskiej[1]. W wyniku skandalu obyczajowego (uwiódł żonę jednego z oficerów) okrył się niesławą i wystąpił z armii. W 1913 przyjechał do Albanii, gdzie wstąpił do żandarmerii, tworzonej przez rząd tymczasowy, działający we Wlorze[1]. Był prawdopodobnie jednym z pierwszych cudzoziemców, naturalizowanych przez władze albańskie. Otrzymał wtedy stopień kapitana. W kwietniu 1914 wyróżnił się w obronie Beratu przed rebeliantami, walczącymi przeciwko rządowi. W czasie I wojny światowej zajął się rekrutacją Albańczyków do jednostek ochotniczych, walczących po stronie Austro-Węgier.

W 1920 przeszedł z żandarmerii do tworzonej wówczas armii albańskiej. Nieufny wobec Ghilardiego Ahmed Zogu zmienił zdanie na jego temat w czerwcu 1924, kiedy ten przepłynął rzekę Drin, aby wesprzeć Zogu, walczącego z oddziałami rządowymi, lojalnymi wobec Fana Nolego[1].

Powrót Zogu do władzy w 1925 przyniósł kolejne awanse Ghilardiemu. W 1925 został majorem i adiutantem A. Zogu. W 1928 awansował na stopień generalski. W tym czasie był jednym ze współtwórców koncepcji obrony kraju i generalnym inspektorem armii. Od 1930 nadzorował największą organizację młodzieżową w Albanii - Enti Kombëtar. Był uważany za jednego z najbliższych doradców króla Zoga I, uczestnicząc w negocjacjach z Włochami.

W 1935 w Fierze doszło do rebelii wywołanej przez oficerów żandarmerii. Gen. Ghilardi znalazł się przypadkowo w okolicach miasta, jadąc samochodem w kierunku Pojana. Zginął zastrzelony przy samochodzie, wraz ze swoim kierowcą, kiedy próbował stawiać opór przy rozbrojeniu[1].

Odznaczony Wielką Wstęgą Orderu Skanderbega I kl.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Robert Elsie: A Biographical Dictionary of Albanian History. New York: I.B. Tauris, 2012, s. 323-324. ISBN 978-1-78076-431-3.

BibliografiaEdytuj