Otwórz menu główne

Leonard Malik

piłkarz polski

Leonard Hubert Malik (ur. 25 października 1908 w Katowicach, zm. 10 października 1945 w Mysłowicach) – polski piłkarz niemieckiego pochodzenia występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski.

Leonard Malik
Pełne imię i nazwisko Leonard Hubert Malik
Data i miejsce urodzenia 25 października 1908
Katowice
Data i miejsce śmierci 10 października 1945
Mysłowice
Wzrost 175 cm
Pozycja środkowy napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1923–1929 Pogoń Katowice
1929–1933 Polonia Warszawa 47 (31)
1934–1938 Proch Pionki
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1930  Polska 1 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1934–1938 Proch Pionki (grający trener)

Kariera klubowaEdytuj

Był wychowankiem Pogoni Katowice, gdzie rozpoczął grę w piłkę nożną w wieku 15 lat. W 1929 roku otrzymał powołanie do odbycia służby wojskowej w Warszawie. W tym samym roku został zawodnikiem Polonii Warszawa. W sezonie 1930 uzyskał w jej barwach 21 ligowych goli, co jest najlepszym tego typu wynikiem w historii klubu. W 1931 roku doznał kontuzji stawu kolanowego, po której nie powrócił do pełnej sprawności. W latach 1934–1938 był grającym trenerem drugoligowego Prochu Pionki. W sezonie 1937/38 wywalczył mistrzostwo Podokręgu Radom.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

We wrześniu 1930 roku otrzymał od selekcjonera Stefana Lotha pierwsze powołanie do reprezentacji Polski na towarzyski mecz ze Szwecją (3:0), który spędził na ławce rezerwowych. 26 października 1930 zadebiutował w drużynie narodowej w spotkaniu przeciwko Łotwie (6:0) w Warszawie, w którym zdobył bramkę i zanotował dwie asysty.

Bramki w reprezentacjiEdytuj

LP Data Miejsce Przeciwnik Bramka Rezultat Ranga meczu 
1. 26 października 1930 Stadion Wojska Polskiego, Warszawa   Łotwa 3:0 6:0 Mecz towarzyski

Życie prywatneEdytuj

Z wykształcenia był kierowcą-mechanikiem. Mówił biegle w języku polskim i niemieckim. Jego kuzyn, Richard Malik grał w latach 1932–1933 w piłkarskiej reprezentacji Niemiec. W latach 1938–1939 przebywał w Miejscu Odosobnienia w Berezie Kartuskiej. Po wybuchu II wojny światowej prowadził w Pionkach kasyno dla żołnierzy Wehrmachtu. Zmarł w 1945 roku polskim obozie pracy przymusowej Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Mysłowicach, gdzie przetrzymywano go za przyjęcie niemieckiej listy narodowościowej i rzekomą współpracę z Gestapo.

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017
  • Paweł Czado, Joachim Waloszek Gestapo prosiło, żeby grać, Gazeta Wyborcza, 21.05.2005
  • Marcin Zasada Leonard i Richard. Kuzyni ze Śląska, świetni piłkarze, obcokrajowcy bez nagrobków, Dziennik Zachodni, 19.12.2014