Otwórz menu główne

Leszek Filipczyński

polski inżynier

Leszek Filipczyński (ur. 23 grudnia 1923 w Łodzi, zm. 30 czerwca 2004 w Warszawie) – polski inżynier, profesor Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN, specjalista akustyki i ultradźwięków. Twórca polskiej ultradźwiękowej diagnostyki medycznej.

Leszek Filipczyński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 grudnia 1923
Łódź
Data i miejsce śmierci 30 czerwca 2004
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód, zajęcie inżynier, naukowiec i nauczyciel akademicki
Miejsce zamieszkania Warszawa
Narodowość polska
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Alma Mater Politechnika Warszawska
Uczelnia Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN
Stanowisko zastępca profesora, dyrektor
Dzieci dwójka
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej
Grób Leszka Filipczyńskiego na warszawskich Powązkach

ŻyciorysEdytuj

Studiował fizykę na Uniwersytecie Łódzkim (1945), w latach 1945–1948 na Politechnice Gdańskiej studiował mechanikę i elektrykę, a w 1949 ukończył telekomunikację na Politechnice Warszawskiej. W latach 1948–1949 był pracownikiem naukowym Państwowego Instytutu Telekomunikacyjnego, a w latach 1950–1951 był kierownikiem i współorganizatorem Laboratorium Akustycznego w Głównym Instytucie Fizyki Technicznej w Warszawie, włączonego w 1952 do Zakładu Badania Drgań.

W latach 1952–1957 był zastępcą profesora w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN, a w latach 1969–1974 był jego Dyrektorem. W IPPT pracował w latach 1953–1993.

Jednocześnie w latach 1952–1965 był kierownikiem Pracowni Biernych Zastosowań Ultradźwięków. W latach 1965–1969 był zastępcą dyrektora do spraw naukowych, a w latach 1969–1973 kierownikiem Zakładu Ultradźwięków.

Profesor Filipczyński był konstruktorem pierwszego w Polsce defektoskopu ultradźwiękowego do badania materiałów ("radaru ultradźwiękowego"). Był również organizatorem pierwszej Międzynarodowej Konferencji Ultradźwięków w Medycynie i Biologii. Założyciel i wieloletni przewodniczący Komitetu Akustyki PAN.

Światowy wkładEdytuj

W 1966 wyprodukowano pierwszy polski, a czwarty na świecie, ultrasonograf który został skonstruowany przez zespół pod kierownictwem prof. Leszka Filipczyńskiego w Zakładzie Badania Drgań Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN w Warszawie. Ultrasonograf testowano w Warszawie w szpitalu na Karowej. Filipczyński był prekursorem polskiej ultradźwiękowej diagnostyki medycznej. Ultradźwięki początkowo były stosowane w przemyśle do badań materiałów, ale profesor był zdania, że można je wykorzystać również w medycynie.

Kariera naukowaEdytuj

Jego kariera naukowa rozwijała się błyskawicznie. W 1955 roku został doktorem, w 1957 docentem, w 1962 profesorem nadzwyczajnym, a w 1969 profesorem zwyczajnym. Od 1969 był członkiem korespondentem PAN, od 1976 członkiem rzeczywistym. Był promotorem 14 doktorantów.

Życie prywatneEdytuj

Był żonaty i miał dwójkę dzieci. Jego hobby była gra na fortepianie.

Leszek Filipczyński spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 237-IV-9/10)[1].

CzłonkostwaEdytuj

  • członek Komitetu Akustyki PAN (przewodniczący 1973–1996)
  • członek Rady Akademii Międzynarodowego Instytutu Nauk Mechanicznych CISM, Udine (Włochy) 1984–
  • członek Polskiego Towarzystwa Akustycznego (wiceprzewodniczący w latach 1952–1956)
  • członek Stowarzyszenia Elektryków Polskich
  • członek Polskiego Towarzystwa Fizyki Medycznej (działacz w Zarządzie Głównym)
  • członek Polskiego Towarzystwa Inżynierii Biomedycznej
  • członek Polskiego Towarzystwa Lekarskiego (wiceprzewodniczący Sekcji Ultradźwięków w Biologii i Medycynie od 1974)
  • członek Europejskiego Towarzystwa Ultradźwięków w Medycynie (wiceprzewodniczący w latach 1975–1978)
  • członek Międzynarodowej Komisji Akustyki (ICA) 1975–1981
  • członek honorowy Amerykańskiego Instytutu Ultradźwięków w Medycynie, 1972
  • członek honorowy Jugosłowiańskiego Towarzystwa Ultradźwięków w Medycynie, 1981
  • członek honorowy Towarzystwa Ultradźwięków w Medycynie, NRD 1983
  • członek Rady Technicznej International Society of Ultrasonic Diagnostics,
  • członek Nowojorskiej Akademii Inżynierii nauk Medycznych i Biologicznych w USA, 1997

Publikacje (wybór)Edytuj

Jest autorem 12 monografii, 166 publikacji i 62 patentów. Napisał wiele prac z zakresu ultradźwiękowych metod badań materiałów i struktur biologicznych. Publikował również w fachowych czasopismach światowych. Wygłosił 79 referatów na międzynarodowych kongresach i konferencjach naukowych.

Książki (współautor)Edytuj

  • Ultradźwiękowe metody badańia materiałów, 1959
  • Ultrasonic Methods of Testing Materials, 1966
  • Elektronika medyczna, 1972
  • Ultrasonics in Biology and Medicine, 1972
  • Diagnostyka Ultradźwiękowa w położnictwie i chorobach kobiecych, 1977
  • Przepływy krwi : hemodynamika i ultradźwiękowe dopplerowskie metody pomiarowe, 1980

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

i inne

PrzypisyEdytuj

  1. EUGENJUSZ RABCEWICZ. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-11-02].
  2. Medal PTA im. Marka Kwieka. [dostęp 2013-01-20].

BibliografiaEdytuj